انجمن زندانیان سیاسی

این یک ماه،شعر است یا شعور؟ حشمت اله طبرزدی

2009-06-07T17:11:00.000+04:30

خواستم در باره ی شرایط پیش امده به واسطه ی انتخابات پیش رو سخنی بگویم . در باره ی عنوانی اندیشیدم که مضمون این گفته را برتاباند. نمی دانم چرا این عنوان در ذهنم امد:" این یک ماه ،شعر است یا شعور"؟در فهم عمومی ما شعر با احساس و خیال و عالم وهم برانگیز همراه است اما شعور با واقعیت و تامل و تفکر همراه می باشد اگر چه به لحاظ لغوی این دو کلمه هم ریشه اند. و البته من قصد این را ندارم که شاعر را در مقابل عاقل قرار بدهم و به نفع یکی علیه دیگری قلم فرسایی نمایم.بلکه واقعیات موجود در عالم سیاست و حکومت در ایران به ویژه در یک ماه اخیر است که چنین مضمونی را در ذهن برجسته می کند و گویا شعر و شعور را انگونه در هم می کند که انسان عاقل انگشت به دهان می ماند و به بازیگری اخوند های حاکم بر ایران به راستی که احسنت می گوید!
در مدت ۴ سال، فضای سیاسی و اجتماعی در ایران ان گونه بسته است که اگر زلف یاری به رسم نا اگاهی یا شیدایی برون زند یا فریاد شادی جوانی از روی غفلت بلند شود یا حق خواهی مرغ عشقی در حصار قفس مانده ،به در اید،رژیم با تمامی قوا به جنگ با ان برخاسته و به بهانه ی اقدام علیه امنیت ملی یا تبلیغ علیه نظام و یا زیر پا گذاشتن شئون اسلامی ،ان چنان با او برخورد می کند که بدون تردید رفتار طالبان حاکم بر افغانستان در ذهن زنده می شود. ولی در این یک ماه ،که ان را ماه عسل مردم ایران نامیده اند به نا گاه همه مهربان می شوند. همه چیز ازاد می شود و هرکس البته به جز غیر خودی ها هر ان چه می خواهد می گوید و انجام می دهد! به راستی که حکومت شگفت انگیزی بر سر کار است!به راستی که این ها شگفتی افریده اند!به راستی که اینان شیطان را استادند!من که در شگفتم!
اگر روزی از فساد مالی و سیاسی و حقوقی سران رژیم و عوامل ان ها می گفتیم سر و کارمان با زندان و سرکوب حاکمان و شکنجه ی زندانبانان بود.به راستی که مگر ۱۵ سال پیش در هفته نامه ی پیام دانشجو چه گفتیم؟جز از فساد مالی سران و حاکمان و بنیاد های عظیم مالی و پنج برادران در رفسنجان و رانت خواران ؟گفتیم و نوشتیم که به دلیل انحصار حکومت در دست چند روحانی و طرفداران ان ها یک لایه ی متصلب به وجود امده که در درون ان تا دلت بخواهد رانت خواری و فساد و دزدی رشد کرده است. گفتیم که به بهانه ی دفاع از انقلاب برای کسانی یک حاشیه ی امن و سپهر پولادین و نگهبان به وجود امده است تا هر ان چه بخواهند انجام بدهند. گفتیم که پاس قلم می داریم و حرمت قلم نمی شکنیم و ان را در جهت امیال فردی و گروهی بر کاغذ نمی رانیم تا بی اعتبارش نسازیم.گفتیم که کسانی که به نام دین و انقلاب و ملت بر گرده ی ما سوارند باید پاسخگو باشند و از تاریک خانه ی خود به در ایند و مشخص شود در ان پستو ها چه اندیشه های پلیدی رشد کرده و چه جانوران خطرناکی زایش نموده اند. اما پاسخ حاکمان از رهبر و رییس جمهور وقت تا قوه ی قضاییه و وزارت اطلاعات تا فرمانده ی بسیج و شهردار به نقد های مشفقانه ی ما چه بود؟ جز سرکوب و زندان؟در این ۱۵ سال اخیر ان نیروی متصلب و ان قدرت غیر پاسخگو وان قدرت اهریمنی ذات خود را بروز داد و نتیجه ی عمل او قتل های زنجیره ای،سرکوب دانشجویان،مقابله با خواست مردم،توقیف فله ای روزنامه ها،دزدی و فساد و پرورش شهرام جزایری ها و به ذلت کشاندن مردم بود و بس.
اینک اما ان زخم چرکین نیشتر خورده است و چرک زیاده خواهی و خدایگانی و تفرعن و رانت خواری و تبعیض و زیاده خواهی به بیرون جهیده است. بوی تعفن این گندابه را در مناظره ی رو در روی به اصطلاح کاندیدا های ریاست جمهوری می توان مشاهده کرد. هر کدام از این کاندیدا ها نماینده ی بخشی از ان قدرت مافیایی و غیر پاسخگو است. به همین دلیل هر کدام فقط بخشی از فساد درون را به بیرون بر می افکند.
بدون تردید ،احمدی نژاد نماینده ی رهبر و بخشی از روحانیون صاحب منصب مثل جنتی و مصباح یزدی و بخشی از نیرو های نظامی و امنیتی است. به همین دلیل او فقط فساد مربوط به خط امامی ها را افشا می کند. فساد مالی کروبی و رفسنجانی و ناطق نوری و کرباسچی را افشا می کند. از مظالم خط امام در دهه ی شصت می گوید اما از اعدام های گروهی و شکنجه های قرون وسطایی حرف نمی زند. برای این که بیان این مظالم هولناک امام و کلیت نظام اسلامی را زیر سوال خواهد برد.ولی سخن بر این است که اگر افشا گری مجاز است چرا نباید به همه ی مفاسد رژیم اشاره نمود؟چرا از بنیاد های عظیم مالی و ملیارد ها دلاری که رژیم در عراق و افغانستان و فلسطین و لبنان و به امر ولی فقیه و توسط نیرو های نظامی هزینه می شود سخن به میان نمی اورد؟ نکند ان یک ملیارد گم شده در همین جاها مدفون شده و محمود اجازه ی افشای ان را ندارد؟ چرا از ریخت و پاش های دست گاه های مربوط به رهبر و به ویژه هزینه های سنگین سپاه پاسدار حرفی به میان نمی اید؟چرا از امران قتل های زنجیره ای و سرکوب دانشجویان و ازادی خواهان حرفی نم زنند؟برای این که این ها خط قرمز هایی هستند که اگر محمود احمدی نژاد از ان ها عبور کند به سرنوشت طبرزدی ها دچار خواهد شد. چرا از نظارت استصوابی نمی گوید؟ امروز بر همه اشکار است که رفسنجانی و فرزندانش و ناطق نوری و فرزندانش و یزدی و امامی کاشانی و رفیق دوست و همه ی کسانی را که پالیزدار افشا کرد از همه ی امکانات و رانت ها بر خوردار هستند. همه می دانند که ان کسانی که در سال ۵۷ به عنوان طلبه و دانشجو و و بسیجی و نیروی انقلابی وارد دستگاه حکومتی شدند،امروز به عنوان یک طبقه ی ممتاز و برخوردار-البته نه همه-در این مملکت حکمرانی می کنند. این نه حرف جدیدی است و نه از چشم مردم پنهان است. اما هنر در این است که هر ان چه از قانون شکنی و اعدام و شکنجه و ترور و فساد مالی و حقوقی در ۳۰ سال گذشتنه به وقوع پیوسته اعم از ان که از سوی امام یا رهبر یا رییس جمهور و قوه ی قضاییه و دستگاه های امنیتی و بنیاد ها ی انقلاب و دادگاه های انقلاب و دستگاه های نظامی و امنیتی و... انجام گرفته است افشا شود تا مردم بدانند که دانه درشت ها از این افشاگری در امان نیستند که البته این مهم از احمدی نژاد که خود از مهره های این رژیم است ساخته نیست.
موسوی اما نماینده ی رفسنجانی و ناطق نوری و خاتمی و بیت امام است.این سبزینه اما از سوی جناحی حمایت می شود و از طرف کسانی به فضای تبلیغی پرتاب شده تا در موج شادی جوانان خوش باور بالا و پایین بشود که متهم اصلی فساد و تباهی در ۳۰ سال گذشته هستند. رفسنجانی ان مار خوش خط و خالی است که همچون پدر خوانده در پشت همه ی حوادث تلخ یا شیرین در ۳۰ سال گذشته قرار داشته است. پدر خوانده اماده می شود تا بار دیگر بخشی از قدرت از دست رفته را به روحانیت و بازار برگرداند. و البته احمدی نژاد در رقابت بین دو قدرت رقیب در حاکمیت به خوبی توانست مشت پدر خوانده را باز و چهره ی او را از پشت موسوی به رو بیاورد.پدر خوانده این بار با نام مردم و با نام دموکراسی به میدان امده است. طرفداران او چند روزی است که در خیابان ها به راه افتاده و با همه ی نیرو به تخریب احمدی نژاد پرداخته اند. شعار انان که جز هو و جنجال و رقص و سوت و کف چیزی نیاموخته اند این است:دو هفته / سه هفته/ محمود حمام نر فته. مرگ بر ضد ولایت فقیه/ ای ول/ ای ول/موسوی دلاور.محمود عنتر نژياد/ دیگه کارت تمومه...به راستی که بدتر از این نمی توان از احساسات جوانان تشنه ی ازادی اجتماعی بهره برد. به راستی که بیش از این نمی توان از جوانان استفاده ی ابزاری کرد.به راستی که بهتر از این نمی توان فضا را احساسی و بی محتوا کرد. به راستی که با پول و تبلیغ می توان همه چیز را به مسخره گرفت. پدر خوانده بر این است که برای بیرون راندن حریف و باز ستاندن قدرت حتا اراذل و اوباش را با پول بخرد و روانه ی خیابان ها کند تا با هو و جنجال ان کنند که در چند روز اخیر شاهد ان بوده ایم. او با علم به این که جوانان به شدت از محمد متنفر هستند و با گشت ارشاد در ستیزند چنین می کند. و این البته نتیجه ی حکومت دینی و حکومت ولایت فقیه است. حکومتی که احزاب را سرکوب کرده، مخالفین را به روز سیاه نشانده و فقط برای این که مردم در نمایش انتخابات شرکتت کنند، ان هم برای یک ماه و فقط یک ماه به این فضا دامن می زند. من خود در چند روز گذشته با هرکدام از این جوانان احساسی که با رنگ سبز امده اند سخن گفته و حتا پیشنهاد دادم، حداقل اگر می خواهید از این فضا استفاده کنید به نفع زندانیان سیاسی شعار بدهید، از روی تعجب از من می پرسیدند که زندانیان سیاسی دیگر کیست؟ به برخی می گفتم من در این انتخابات شرکت نمی کنم و بخشی نیز تحریم کرده اند. این جوانان احساسی طرفدار موسوی می پرسیدند:تحریم؟این تحریم کی هست؟ اری پدر خوانده درست شب انتخابات، فسیلی را از استین بیرون می اورد، ملیارد ها برای ان هزینه می کند تا بخشی از مردذم را بفریبد و یک بار دیگر همه ی قدرت را در چنبره ی خود اورده و همین بازی را ادامه دهد!او به روحانیون عالی مقام نظام باورانده است که اگر احمدی نژاد بار دیگر بیاید روزگاری بر کشور حاکم می کند که نتیجه ی ان جز گستاخی رعیت و از کف برون شدن قدرت نیست. جالب این است که کروبی و موسوی هر دو در مقابل پدر خوانده سر تعظیم فرود اوردند و برخی روشنفکران توده ای نیز برای ان ها کف زده و می زنند.موسوی قرار است از دموکراسی و حقوق بشر دفاع کند.حقوق بشری که امام تعیین کرده و دموکراسی که منافع پدر خوانده و خط امام را تامین نماید.
البته بخشی از این بازی به رژیم تحمیل شده است. اقای خامنه ای اصلا دوست ندارد کاندیداهای نظام این گونه به جان هم بیفتند و فساد های یکدیگر را افشا کنند. او دوست ندارد تا جوانان در خیابان ها به راه بیفتند و علیه این و ان شعار بدهند. او از این می ترسد که کار از دست خارج بشود و جنگ حیدری -نعمتی اخیر، به یک جدال واقعی تبدیل شود. او از این می ترسد که مبادا جوانان به مرور گستاخ شوند و در مورد چیز های مهم شعار بدهند. می ترسد که مبادا همین سبز پوش ها در فردای نمایش انتخابات بیرون بریزند و در مورد نتیجه ی انتخابات پرسش کنند. پدر خوانده نیز ممکن است به عواقب این امر اندیشیده باشد. او تا جایی به این امر راضی است که در مقابل رهبر امتیاز بگیرد. هرگاه از این بابت خیالش راحت شد از جوانان خواهد خواست تا به خانه های خود برگردند.
در ورای همه ی این امور اما ،گمان من براین است که مردم در ورای این ماجرا ها هستند. ان ها از افشاگری محمود خرسندند. ان ها از شادی جوانان در خیابان ها خرسندند. ان ها از جنگ رقیبان انتخاباتی خرسندند. ان ها از این که مطالبه محور ها از این فرصت برای بیان خواسته های خود استفاده کرده و رهبر را به چالش می کشند خرسندند. مردم فهمیده اند که با عدم شرکت خود یا حتا شرکت خود این رژیم را به چالش می کشند. اگر احمدی نژاد برنده ی این انتخابات باشد پدرخوانده و طرفدارانش ناراضی و عصبانی خواهند بود. اگر موسوی رای بیاورد در ان صورت این احمدی نژاد و رهبر و نهاد ها انتصابی هستند که عصبانی خواند شد. پس اگر بپذیریم که صحنه ی انتخابات کنونی ،جنگ قدرت رهبر با رییس تشخیص مصلحت نظام است، مردم نیز با عدم شرکت یا شرکت در انتخابات ، اهداف خود را پیگیری می کنند. مردم با رفتار اجتماعی خود به تشدید این مبارزه و اختلاف افکنی کمک می رسانند. حتا طرفداران احمدی نژاد دل در گرو این نظام ندارند چه رسد به طرفداران موسوی و کروبی.
رژیم چه قدر نادان است اگر رای شرکت کنندگان در این بازی قدرت را رای به خود قلمداد کند. اگاهان سیاسی که از نزدیک حوادث اخیر را پی می گیرند به خوبی اگاه هستند که مردم اگاهانه در این میدان حرکت می کنند. شاید کمتر از ۱۰ درصد مردم به قصد تقویت نظام به احمدی یا موسوی یا حتا کروبی رای بدهند. اما ۹۰ در صد دیگر اعم از کسانی که در انتخابات شرکت نمی کنند یا ان ها که شرکت می کنند صرفا به قصد تغییر شرایط و اعمال رای خود در این جنگ قدرت به میدان امده اند. مردم ایران در یک کنش اجتماعی در حال استحاله ی نظام اید لوژیک به یک نظام ازاد و سکولار هستند.خامنه ای و هاشمی فرصت زیادی برای تعیین قواعد این بازی ندارند. همه ی کسانی که رفتار اجتماعی مردم را رسد می کنند از این امر اگاه هستند. من می خواهم به اپوزسیون پیشنهاد بدهم که به این امر توجه ی بیشتری داشته باشد. مبادا طرفداران کروبی یا موسوی را طرفداران رژیم اسلامی یا خامنه ای و رفسنجانی بدانند. حتا طرفداران احمدی نژاد به دلیل تنفر از رفسنجانی -اکثرا-و مخالفت با حکومت روحانیون به او رای می دهند. من اگرچه به دلایل گوناگون در انتخابات شرکت نکرده و به کسی نیز توصیه نکرده ام که در این نمایش شرکت کند اما نیک اگاهم که دوران حکومت دینی و دوران خامنه ای و رفسنجانی به سر امده ومیر حسین نیز توان حفظ این شرایط را ندارد. برخی میرحسین را اسب تراوای مردم در رژیم می دانند. او اگر چه ممکن است به چنین امری باور نداشته باشد اما نا خود اگاه می رود تا شکاف حاکمیت را افزایش بدهد و راه نفوذ مردم به لایه ی متصلب را هموار سازد.
یک ماه اخیر برخلاف ۳۶ ماه گذشته، شگفت انگیز و شاعرانه است. در این یک ماه ،همه چیز برای خودی ها ازاد و حلال است. از کشف حجاب دختران تا رقص و اواز دسته جمعی جوانان در کوچه و خیابان و تا افشاگری کاندیداها علیه رژیم.این یک ماه روز نامه ها نیز ازادند تا برخی چیز ها را بنویسند. در این یک ماه ولی فقیه همه ی خودی ها را ازاد گذاشته تا برای ۴۸ ماه دیگر با خیالی راحت حکومت کند. به همین دلیل همه چیز شاعرانه و شگفت انگیز است. مردم و به ویژه جوانان اما تصمیم گرفته اند تا این یک ماه را به تمرینی برای کار های بزرگ در ۴۸ ماه اینده تبدیل کنند. به راستی در نظر بیاورید که این پتانسیل عظیم ناشی از سرکوب و منع و بگیر و ببند که برای یک ماه به صورت نسبی و البته در حوزه ی اجتماعی ازاد می شود چه اثراتی بر شئون گوناگون جامعه دارد.حال فرض را بر این قرار دهید که همین نیرو با همین محدودیت برای مدت بیشتری ازاد باشد. در ان صورت کشف حجاب اجباری از اثرات قطعی و حد اقلی ان خواهد بود. اگر چه رفسنجانی تلاش می کند تا این نیروی ازاد شده را در جهت منافع خود و دوستان قرار بدهد. بنا براین این یک ماه برای همگان درس اموز است. می توان از ان به عنوان یک مدل ناقص از انقلاب های رنگی استفاده کرد و در شرایط یک انقلاب نرم رفتار مردم را مورد مطالعه قرار داد.ولی فقیه از عواقب این امر می ترسد. اما من به او گوشزد می کنم که هرگاه مجبور باشی مردم را برای یک ماه ازاد بگذاری هیچ تضمینی نیست که ان ها تصمیم نگیرند برای همیشه ازاد باشند. این حقیقتی است که به زودی اشکار خواهد شد.

در باره ی برخی از زندانیان سیاسی-انجمن زمندانیان سیاسی

2009-03-10T20:57:00.000+03:30

درگذشت جانکاه مبارز گرامی امیر حشمت ساران در زندانرژیم نشانگر وخامت اوضاع زندان های رژیم اسلامی است.در همین رابطه مهندس حشمت اله طبرزدی و دکتر فرزاد حمیدی دو تن از همرزمان این زندانی و اعضای انجمن زندانیان سیاسی،ضمن شرکت در برنامه ی تفسیر خبر صدای امریکا به تجلیل از ایشان پرداختند.مهندس طبرزدی اعلام کرد:گویا قرار است رییس کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل،به دعوت رژیم اسلامی از ایران دیدار کند. اگر این ها در کار خود جدی هستند باید با مبارزین راستین و مدافعان حقوق بشر دیدار داشته باشند تا ما مسائل واقعی را با ان ها در میان بگذاریم. از دیگر سو با خبر شدیم که محمد حسن فلاحیه روزنامه نگار عرب زبان خوزستانی که بیش از 2.5 سال از حبس خود را گذرانده نزدیک به 10 روز است که به زندان امنیتی 209 منتقل شده است. این در حالی است که مسئولین شعبه ی امنیت بیدادگاه انقلاب به خانواده ی اقای خرسندی که برای پی گیری پرونده ی او با انجا مراجعه کرده بودند،اعلام داشتند که ایشان باید در زندان بماند تا اصلاح شود. اقای فلاح از کارکنان این شعبه از همسر و فرزند اقای خرسندی خواست که پدر خود را در زندان به حال خود رها کنند تا اصلاح شود یا بمیرد!؟همچنین اقای حداد هفته ی گذشته اقای سعید درخشندی را به این دادگاه احضار کرد و پس از چند ساعت که او را پشت در دادگاه در انتظار گذاشتند ،بدون این که دلیل احضارش را به او بگویند این زندانی را به زندان اوین برگرداندند. از اوین همچنین به گوش می رسد که اقای کمان گر برای یک هفته زیر شکنجه ی سفید بوده است. و نیز روز گذشته امنیتی ها اقای رضا ملک در زندان قزل حصار را بازجویی و تهدید کردند که با اعتراض شدید این زندانی روبرو شده و دست از پا درازتر انجا را ترک کردند.

دیدار اعضای جبهه ی متحد کرد با مهندس طبرزدی -انجمن زندانیان سیاسی

2009-02-07T11:27:00.000+03:30

چند تن از مسئولین جبهه ی متحد کرد شاخه ی استان کردستان با مهندس طبرزدی دیدار کردند. در این دیدار که علاوه بر اقای اسماعیل مفتی زاده از شخصیت های مبارز کرد،و اقایان مهندس فراز و دکتر مرادی از مسئولین بلند پایه ی جبهه ی متحد کرد شاخه ی کردستان ،چند تن دیگر از دانشجویان و روزنامه نگاران عضو این جبهه نیز حضور داشتند،یکی از موضوعات مهمی که مورد بحث قرار گرفت شرایط زندانیان سیاسی کرد بود. از جمله فرزاد کمانگر،اقای کبود وند،روناک صفار زاده و سایر زندانیان سیاسی کرد که تعداد ان ها بسیار افزایش یافته و در شرایط نا مناسبی نگهداری می شوند. در این دیدار فعالان مدنی کرد برای رسیدگی به وضعیت این زندانیان ،پیشنهاد هایی مطرح کردند. همچنین از بازداشت مجدد اقای جواد علیزاده فعال حقوق بشر که از حقوق کرد ها دفاع می کند و اخیرا در سنندج بازداشت شده است ، ابراز نگرانی کرده و اعلام داشتند که ایشان میهمان ما بود و به همین دلیل از بازداشت او در خانه ی ما به شدت نا راحت هستیم. مهندس طبرزدی دبیر کل جبهه ی دموکراتیک و عضو انجمن زندانیان سیاسی نیز ضمن ابراز همدردی با این هموطنان کرد،به ویژه در مورد اقای علیزاده از مظلومیت این زندانی سخن گفت. در این دیدار طرفین قرار گذاشتند در مورد همه ی زندانیان سیاسی به ویژه علیزاده تلاش بیشتری انجام بدهند. انجمن زندانیان سیاسی

برخورد ضد انسانی با احمد دانش پذیر-انجمن رندانیان سیاسی

2009-02-07T11:25:00.000+03:30

احمد دانش پذیر که یک سال پیش به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت و قرار بود امروز ۱۷ بهمن پس از پایان یک سال حبس ازاد شود،همچنان ازاد نشد. این در حالی بود که خانواده ی او از جمله مادر پیرش در هوای سرد و بارش برف سنگین از ساعت ها پشت در زندان اوین منتظر ماندن و با کمال تاسف اگاه شدند که برای اقای دانش پذیر پرونده ی دیگری ساخته شده و باید روز شنبه به دادسرا اعزام شود. اگر دستگاه امنیتی و قضایی بنا داشت این زندانی را ازاد نکند و برایش پرونده ی دیگری بسازد حداقل انسانیت ایجاب می کرد که پیش از ان به او ابلاغ می کردن نه این که ازادی او را برای روز ۱۷ بهمن تقویم نمایند ولی همان روز برایش احضاریه ی جدیدی بیاورند. این گونه اقدامات نوعی شکنجه ی سفید از سوی حکومت ها ی ایدئلوژیک و فاشیستی است که علیه مخالفین خود اعمال می کنند و رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی به این لحاظ پرونده ی قطوری دارد.انجمن زندانیان سیاسی.۱۷/بهمن ۱۳۸۷

پشتیبانی از زندانی سیاسی جواد علی زاده-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-27T12:34:00.003+03:30

پشتیبانی از زندانی سیاسی جواد علی زاده-انجمن زندانیان سیاسی
به اگاهی فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر می رسانیم ،همان گونه که در اطلاعیه ی پیشین اوردیم، جواد علی زاده فعال حقوق بشر که به تازگی از زندان ازاد شده بود بار دیگر ،همراه با ضرب و شتم از سوی نیرو های امنیتی در سنندج بازداشت شد. این کوشنده ی مدنی پس از ازادی از زندان به قصد شرکت در برنامه هایی که از سوی حامیان دفاع از حقوق مدنی شهروندان کرد، ترتیب داده شده بود راهی مناطق غرب کشور شد و در یکی از این برنامه های مدنی بازداشت شد که هیچ اطلاعی از او در دست نیست. به همین مناسبت،از سوی نهاد های دانشجویی و مدنی کرد و برای پشتیبانی از این زندانی،سایتی ترتیب داده شده است که گزارش های مربوط به ایشان در ان درج گردیده است. با حمایت خود از این زندانی مظلوم میزان پایبندی خود به موازین حقوق مدنی و شهروندی را محک بزنیم. انجمن زندانیان سیاسی
--------------------------------------------------------------------------------
بيانيه مشترك "اتحاديه ي دمكراتيك دانشجويان كورد" و "سازمان دفاع از حقوق بشر كوردستان" در خصوص دستگير
هر کس حق آزادی عقیده و بیان دارد این حق متضمن آن است که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشند ... " ( ماده نوزدهم اعلامیه ج . ج . پ )
جای بسی تاسف است که تا کنون پس از گذشت شصت سال از انتشار این بیانیه هنوز هر از چد گاهی ناچار می شویم این مفاهیم اساسی حقوق انسان را که وجدان بشری بارها در متون بین المللی به عنوان ارزشهای جهانشمول تکرار و تاکید نموده باید برای حاکمیتی تکرار کنیم و گوشزد نماییم که خود امضاء کننده آن است .
متذکر شدن پی در پی این مفاهیم به حاکمیتی که سعی در از یاد بردن حقوق ابتدایی و طبیعی انسان دارد هر بار هزینه ای را به جامعه مدنی مجموعه فعالان دموکراسی خواه و حقوق بشر تحمیل می کند تا تاریخ برای قضاوت دو صف را در مقابل هم داشته باشند و تا جواد علی زاده ها معیار رو سفیدی در تاریکترین صفحات تاریخ ما باشند .
محکومیت ترین بازداشت مظلومانه و غیر انسانی جواد علی زاده بی هیچ تردیدی هر وجدانی را به موضع وا می دارد و هیچ تفاوتی را در اندیشه و نژاد دو ملیت بر نمی تابد .
نقض روز افزون حقوق بشر و بازداشتهای خود سرانه عزم جدی استبداد را برای سرکوب بارها نشان داده است اما نتیجه این رفتارها و سیاستهای سرکوب گرانه چیزی نخواهد بود جزانسجام و اصرار روز افزون رهروان آزادی ، به انتظار نتیجه ای غیر از این هستند زمانی از تاریخ درس خواهند گرفت که دیگر دیر شده است . لذا برای تفکیک جایگاه خود در میان صنوف حق و باطل به شدت بازداشت جواد علی زاده را که همراه با ضرب شتم وی و همچنین هتک حرمت از اماکن مورد احترام در حین شرکت در مراسم سالگرد ابراهیم لطف الهی بر سر مزار آن مرحوم از جانب نیروهایی که خود را حافظ ارزشها و حقوق افراد این جامعه می دانند به محکوم می نماییم و خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط وی هستیم .
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 19:8 توسط جواد | آرشیو نظرات نظر بدهید
--------------------------------------------------------------------------------
بيانيه اعتراضي دانشجویان کرد دانشگاه همدان در خصوص دستگيري جواد عليزاده
در پی بازداشت جواد علیزاده (فعال حقوق بشر) كه هفته‌ی گذشته به دنبال سخنرانی درباب نقض گسترده حقوق بشر در كردستان و دفاع از كرامت انسانی، در مراسم سالگرد درگذشت ابراهیم لطف الهی (ابراهیم لطف الهی سال گذشته در بازداشتگاه اطلاعات سنندج به طرز مشكوكی جان خود را از دست داده و حتی جنازه‌اش تحویل خانواده نگردید) برای سومین بار در سال گذشته روانه سلولهای انفرادی گشته است.

ما به عنوان جمعی از دانشجویان كرد و فعالین دانشجویی و مدنی شهر همدان مراتب اعتراض خود به نقص حقوق انسانی بنابر مواد ذیل در اعلامیه جهانی حقوق بشر؛

ماده پنجم: احدی را نمی توان تحت شكنجه یا مجازات یا رفتاری قرارداد كه ظالمانه یا خلاف انسانیت و شئون انسانی باشد.

ماده نهم: احدی را نمیتوان خودسرانه توقیف حبس یا تبعید نمود.

اعلام داشته و خواهان آزادی هرچه سریع‌تر وی از زندان هستیم

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 19:3 توسط جواد | آرشیو نظرات نظر بدهید
--------------------------------------------------------------------------------
بیانیه اعتراض آمیز جمعی از دانشجویان کرد دانشگاههای تهران و فعالان مدنی وسیاسی کردستان در خصوص دستگی
در حالی پای به سال میلادی جدید گذاشته‌ایم که کماکان پرچم فاشیسم به عنوان پدیده نامطلوب تاریخی، سیاسی در حال به اهتزاز در آمدن است. فاشیسمی که رژیم جمهوری اسلامی ایران پرچمدار آن شده است. رژیمی که همچون بیماری شیزوفرنیک یا می ترساند یا میترسد، یا میکشد یا قربانی میدهد و این در حالی است که دولت جمهوری اسلامی ایران در قبال جامعه جهانی متعهد به اجرای مفاد سند جهانی حقوق بشر - میثاق حقوق مدنی وسیاسی – میثاق حقوق اجتماعی واقتصادی - کنوانسیون منع شکنجه -کنوانسیون عدم تبعیض نژادی و... میباشد ولی همچنان در مسیر مخالفت وپایمال کردن این تعهدات در حال حرکت است واین مسلئه در سالهای سیاه رادیکالیسم مذهبی وفاشیسم ملی به از جانب دولت احمدی نژاد به اوج خود رسیده است وآثار آن با داشتن بیشترین زندانیان سیاسی و فعالین حقوق بشر، خبرنگاران، دانشجویان وتوقیف مطبوعات به روشنی قابل مشاهده است. هرآنچه گفته شد عناصر به هم پیوسته‌ای هستند که فاشیسم بودن رژیم را به اثبات میرساند اما آنچه تامل برانگیزتر است خشونت عریانی است که رژیم در کردستان اعمال میکند خشونتی که جای قدرت به معنای واقعیش را گرفته و آنچه رژیم را نگه داشته خشونت است خشونتی عریان و نمادین در کردستان در طول این سالها اکثر زندانیان سیاسی ایران را کردها به خود اختصاص داده اند زندانیانی که از داشتن حداقل حقوق زندانی محرومند وحتی نسبت به زندانیان مرکز تحت فشار مضاعفی هستند، که زندانها و دستگاه اطلاعاتی رژیم در کردستان را به مخوف ترین زندانها تبدیل کرده است. شهید شدن ابراهیم لطف الهی این ادعا را به اثبات می‌رساند، مرگی که جنایت علیه بشریت می باشد با سکوت همگان همراه بود.

پس از سالهاپرومته ای ایرانی ظهور کرد و بالمس ودرک رنج وظلم ها ی روا داشته شده بر ملت کرد از سوی رژیم وجریانهای به اصطلاح دمکراتیک در ایران ،دفاع خود از حق وحقوق انسانی و حقوق بشر انه این ملت اعلام نمود و آن را به عرصه عمل وارد کرد. جواد رهایی را تنها در مبارزه برای حقوق بشرمیدید. برای او آزادی همان مبارزه برای آزادیست.

وی بارها در اعتصابات وتجمعات (همچون 16آذر 86) و محافل روشنفکری اعلام نموده که ملت کرد حق دارند سرنوشت خود را تعیین کنند. تنها آرمان وی حقوق بشر بدون سانسور بود اما فاشیسم حاکم بر رژیم نتوانست حسن نیت جواد را به فال نیک بگیرد و در مراسم سالگرد شهید شدن ابراهیم لطف الهی بعد از سخنرانی وی در مورد وضعیت حقوق بشر در کردستان به وی حمله نموده و با زیر پا نهادن تمام اصول انسانی وی را به طرز اسفباری در ملاء عام در زیر شکنجه به مکان نامعلومی ربودند.

جواد مردیست از دیار گیلکان از خطه قهرمان رودسر که برای اولین بار در تاریخ ایران پرچمدار این شد که به حمایت ازجنبش رهایی بخش ملت کرد بپردازد ونام خود را برای همیشه در تاریخ پر افتخار این ملت ثبت کند.

ما جمعی از دانشجویان کرد دانشگاهای تهران وفعالین مدنی وسیاسی کردستان ضمن محکوم نمودن سکوت مجامع سیاسی و روشنفکری داخل وخارج خواستار آزادی هرچه سریعتر جواد علی زاده دانشجوی اخراجی کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه علامه طباطبایی و فعال قوق بشر و دمکراسی خواه واقعی هستیم واز مجامع روشنفکری وسیاسی داخلی میخواهیم به پرومته‌ای ایران جواد علی زاده بپیوندند زیرا وی حقوق بشر را برای همگان میخواست
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 19:1 توسط جواد | آرشیو نظرات یک نظر

نامه تکان دهنده خانواده داغدار دكتر زهرا بنی خطاب به ملت ایران

2009-01-27T12:34:00.002+03:30

پیام دانشجو:کسانی که می خواهند در باره ی پرونده ی این رژیم داوری کنند و میزان ادعاهای انها در پایبندی به قانون،انصاف و عدالت را بسنجند،این نامه را بخوانند.به راستی که این پرونده، مصداق واقعی ضرب المثل ،،مشت نمونه ی خروار است،، می باشد.چه کسی است که نداند در ۳۰ سال گذشته هزاران جنایت از این دست در نهاد های گوناگون وابسته به این نظام بسیار مقدس(!؟) اتفاق افتاده است و به سرعت ماست مالی شده تا به تقدس نظام خدشه ای وارد نشود؟اخر این دشمن نباید نقطه ضعفی به دست بیاورد و به این نظام مقدس علوی و ولایی ضربه ای بزند!به درک -با پوزش از خانواده های مقتولین-که هزاران ادم مثل زهرا بنی یعقوب در زندان ها و بازداشت گاه ها با ضربه ی مغزی می میرند،نظام اسلامی و علوی باید پایدار باشد تا دشمن شاد نشود!؟؟...............................................................................................
به نام خدا
مردم آگاه ایران ،بویژه فعالان حقوق بشر
بیش از یكسال از مرگ مشكوك فرزند دلبندمان دكتر زهرا بنی یعقوب در بازداشتگاه امر به معروف و نهی از منكر همدان می گذرد.در این مدت تلاش فراوانی از سوی ما ، وكلای مدافع پرونده ، فعالان حقوق بشر و حقوق زنان و روزنامه نگاران مستقل برای كشف حقیقت صورت گرفته اما متاسفانه تاكنون پرونده به نقطه روشنی نرسیده است و متهمان همچنان آزاد هستند و مجازاتی برای آنها در نظر گرفته نشده است.هیچ كس پاسخ مشخصی به ما نمی دهد.به همین دلیل با مروری بر پرونده دخترمان از شما یاری می خواهیم و جمله تامل برانگیز یك هزار دانشجوی پزشكی را كه چند روز قبل با ارسال توماری برای رییس قوه قضائیه نسبت به چگونگی روند رسیدگی به این پرونده اعتراض كردند ، یاد آوری می كنیم :"این اتفاق می توانست و می تواند برای هركدام از فرزندان ایران زمین روی دهد."فرزند ما ، دکتر زهرا بنی یعقوب دانش آموخته دبیرستان تیزهوشان ،نفر 23 آزمون سراسری دانشگاهها و فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشكی تهران از حدود هشت ماه قبل از مرگش ، در مناطق محرم همدان و کردستان در حال طبابت بود . او به خاطر پدرش که زندانی سیاسی رژیم شاه بود ، از طرح خدمت اجباری پزشکان معافیت داشت و حضورش در این مناطق محروم کاملا داوطلبانه بود .

زهرا ی 27 ساله ما ،روز جمعه 20 مهرماه 86 ساعت 10 صبح در پارکی در شهر همدان به همراه نامزدش توسط ماموران ستاد امر به معروف دستگیر شد . مسوولان این ستاد بیش از 24 ساعت ما را در جریان بازداشت دخترمان قرار ندادند .. چرا که بازداشت او را از اختیارات قانونی خود می دانستند ..ساعت 11 صبح روز شنبه سرهنگ "...." با لحنی توهین آمیز با ما تماس گرفت و ضمن بیان اجمالی ماجرای بازداشت ، به پدر زهرا گفت که فردا به همدان بیایید . پدر می پرسد:" چرا فردا ؟ من می توانم امشب خود را به همدان برسانم ". او با اصرار زیاد از سرهنگ "..." می خواهد که با دخترش صحبت کند که اجازه نمی دهد .به گفته قاضی ، روز دوم بازداشت ، زهرا که از تماس ستاد با خانواده اش بی خبر است ، دائم خواهش می کند که اجازه دهند یک تلفن کوتاه به خانواده اش بزند تا برای آزادی اش به همدان بیایند . ( از صحبت های قاضی در روز دوم )سرانجام حدود ساعت پنج بعد از ظهر و با دستور قاضی اجازه صادر می شود که زهرا با ما تماس بگیرد . پدر و مادر در راه هستند و نمی تواند با آنها تماس بگیرد . به برادرش ، رحیم ، تلفن می زند و با توجه به اشکال در خط موبایل در منطقه ای که برادر حضور داشت ، تماس تلفنی به بیش ازچند کلمه نمی رسد . پس با محل کار خود تماس می گیرد و تقاضای دو روز مرخصی می کند تا بیمارانش با درهای بسته درمانگاه مواجه نشوند .تلاش برادر برای تماس دوباره نهایتا به این ختم می شود که برای صحبت با خواهرش باید تا ساعت 9 شب صبر کند .ساعت حدود هشت و نیم شب بود . موبایل برادر زنگ می خورد که پیش شماره همدان را می بیند . این بار تماس چند دقیقه طول می کشد . برادر در گفت و گو با زهرا احساس می کند وضعیت روحی زهرا در شرایط خوبی است . او در جواب این سوال برادر که می پرسد تو را اذیت نکرده اند ، می شنود" نه" و بلافاصله می گوید:" کسی بالای سرم ایستاده است ."برادر به زهرا اطمینان می دهد که پدر با پول نقد و سند در راه همدان است و حدود یک ساعت دیگر به آنجا می رسد . تماس تلفنی با "خداحافظ آبجی جان" و خداحافظ داداش" به پایان می رسد .بعد از این تماس دقیقا چه اتفاقی افتاده ، معلوم نیست . و غیر از اعضای ستاد امر به معروف ،فقط خدا می داند . پدر و مادر زهرا ساعت 10 شب به همدان می رسند . در جلوی بازداشتگاه با عجیب ترین توهین ها مواجه می شوند . یکی از اعضای ستاد به پدر زهرا می گوید از نظرما دختر تو صلاحیت پزشک بودن در این مملکت را ندارد . این فرد یک هفته پس از خاکسپاری زهرای عزیزمان ، با خانواده عزادار ما تماس گرفت و با انواع تهدیدها از ما خواست که پرونده را پیگیری نکنیم .. ( اسم این فرد حتی در بین متهمین وجود ندارد . ما از او به این دلیل نیز که خانواده ما را تهدید کرده ، شکایت کرد ه ایم اما دریغ از یک احضار و بازجویی کوچک که در باره اش صورت گرفته باشد . )پدر زهرا هنوز از یاد نبرده است كه سرهنگ" ..." چند ساعت پس از وقوع این فاجعه با خنده با او روبرو شد و گفت :"برای پیگیری وضع دخرت به آگاهی برو ،نه !برو دادسرا ،نه !بهتر است بروی پزشك قانونی."رییس ستادامر به معروف به خاطر مرگ تلخی كه در حوزه تحت نظارتش اتفاق افتاده بود ،كمترین نگرانی ،اضطراب و یا ناراحتی نداشت.اورژانس منطقه ، پس از معاینه جسد زهرا در ساعت نه و نیم شب ، عنوان می کند که او قبل از ساعت هشت شب فوت کرده است . ما بارها و در جریان بازپرسی به این گزارش دروغ اعتراض کردیم . اگر او ساعت هشت شب فوت کرده چگونه می توانسته در ساعت هشت و نیم شب با برادرش صحبت کرده باشد . آنها از ما پرسیدند که چه مدرکی برای اثبات این ادعای خود دارید ؟ ما در پاسخ گفته ایم غیر از شش نفری که در كنار برادر زهراشاهد مکالمه بودند ، می توانید پرینت مکالمه های تلفن همراه برادرش را بگیرید تا معلوم شود کی و از کجا با او تماس گرفته شده است . اما چهار ماه طول کشید تا این پرینت را دراختیار ما بگذارند . ( چرا چهار ماه ؟ کسی به این سوال ما نیزجواب نداده است .) در این پرینت نه تنها خبری از مکالمه ساعت هشت و نیم شب زهرا با برادرش نیست ، بلکه ساعت تماس ها هم به هم ریخته و نامرتب است . به عنوان مثال تماس ساعت 5 بعد از ظهر پس از تماس ساعت 6 ثبت شده است .. از نظر ما این دستکاری در اسنادی است که می توانست به حقیقت ماجرا کمک کند .پس از انتقال جسد زهرا به پزشکی قانونی ، آنها ساعت مرگ را 9 صبح روز شنبه اعلام می کنند . در حالیکه ساعت 5 بعد از ظهر و هشت و نیم شب با برادرش صحبت کرده و حدود ساعت 5 بعد از ظهر همان روز هم یک قاضی او را دیده و با او صحبت کرده است . بر اساس گزارش پزشک قانونی دو کبودی روی پاهای زهرا مشاهده شده است . کبودی روی ساق پای چپ و کبودی روی ران پای راست . اما به علل احتمالی این کبودی ها اشاره ای نشده است . آنها ادعا می کنند زهرا خودش را در اتاقی که زندانی بوده با پارچه های تبلیغاتی حلق آویز کرده است . اما توجه نمی کنند آیا کسی می تواند در فاصله یک و نیم متری اتاق رئیس بازداشتگاه در حالی که در اتاق بسته است ، خود را از چارچوب همان در بسته حلق اویز کند و هیچ صدایی هم از او شنیده نشود ؟به نظر ما دست اندر کاران پرونده به تناقض های دیگری هم که در این پرونده وجود دارد ، توجه نمی کنند . عجیب تر آنکه پزشکی قانونی به خونی که از بینی و گوش زهرا بیرون آمده ، هم توجهی نكردند و در هیچ کدام از گزارش هایشان به آن اشاره نکرده اند .دو -سه روز پس از مرگ دلخراش فرزندمان ،یكی از معاونان... با پدر زهرا دیدار كرد و به او گفت :"دیروز در شورای تامین استان حرف از شما بود كه جزو زندانیان سیاسی زمان شاه هستید و زحمت های زیادی برای پیروزی انقلاب كشیده اید .ما مشكلات زیادی داریم. دانشجویان پزشكی به خاطر این حادثه هم اكنون در اعتصاب هستند ..رادیوهای خارجی در این باره در حال سمپاشی هستند ،انتخابات مجلس هم نزدیك است .خواهش ما از شما این است كه حتی به اقوام خودتان هم نگویید كه فرزندتان در ستاد امر به معروف فوت كرده است.مثلا بگویید تصادف كرده و یا دچار ایست قلبی شده است. "این فقط نمونه ای كوچك از برخورد یكی از مسوولانی است كه به جای دادخواهی از خون به نا حق ریخته شده زهرا ما را توصیه به دروغ گفتن در باره مرگ دخترمان كرده است.از این مسوولین می پرسیم كه آیا هرگز در باره برخورد امام علی (ع) با مدیران خلافكار خود چیزی نخوانده و یا نشنیده اند ؟ آیا از یاد برده اند كه امام علی به خاطر ظلمی كه بر زن یهودی توسط كارگزارانش رفته بود ،خون گریست؟در زمانی که پیکر پاک فرزند عزیزمان را دفن می کردیم ، از بینی و گوش او خون جاری بود که هم ما و هم حاضران را منقلب کرد . ما با چند پزشک متخصص تماس گرفتیم که همگی گفته اند کسی که حلق آویز شده باشد به هیچ وجه گوش و بینی اش خون ریزی نمی کند و این از نشانه های ضربه مغزی است .بنابراین خانواده تقاضای نبش قبر را برای بررسی احتمالی ضربه مغزی داد که جواب نامه پنج ماه بعد آمد . البته ما با توجه به وضعیت روحی و جسمی مادر زهرا از این کار منصرف شدیم .. به ویژه که پزشکان متخصص گفته بودند پس از پنج ماه آثار جرم تا حد زیادی ازمیان می رود و شناسایی را مشکل می کند .ما با توجه به تناقضات متعددی که در پرونده بود و همچنین احتمال حمایت از متهمین ، این موارد را به رئیس قوه قضائیه اطلاع دادیم و درخواست کردیم پرونده به تهران منتقل شود . در نهایت در اسفند 86 موفق شدیم ، موافقت اقای شاهرودی و دیوانعالی کشور را برای این کار بگیریم .ده روزبعد برای پیگیری سرنوشت پرونده دخترمان به تهران ، بارها و بارها به دادسراهای مختلف مراجعه کردیم . آنها هر بار حرفی می زدند ، چند بار هم گفتند که پرونده در تهران است . اما نمی توانیم بگوئیم در کدام شعبه و کدام دادگاه در حال بررسی است .قاضی ... نیز یكبار در صحبت با پدر زهرا به او گفت كه اگر وكلای مدافع پرونده (خانم شیرین عبادی و آقای عبدالفتاح سلطانی) را عوض كنید.ما برای به نتیجه رسیدن پرونده با شما همكاری خواهیم كرد.او به پدر زهرا گفت :"من برای شما خیلی زحمت كشیده ام و در این پرونده ده مورد تخلف از اعضای ستاد امر به معروف گرفته ام."او چند ماه بعد از پدر زهرا خواست:" به اتفاق وكلا به همدان بیایید و بنشینید با متهمان گفت و گو و موضوع را حل و فصل كنید."قاضی ... آنچنان در باره حل و فصل پرونده با ما سخن می گفت كه انگار در باره یك دعوای كوچك و شخصی -خانوادگی حرف می زند.سرانجام در تیرماه 87 ، یعنی چهار ماه بعد از این که قرار بود پرونده در تهران بررسی شود ، دادگاه همدان بدون توجه به رای دیوان عالی کشور ، تمامی متهمین را با نوشتن این جمله " که اصولا جرمی اتفاق نیافتاده که بتوان در باره آن رای صادر کرد " ، از همه اتهامات مبرا کرد ..باز پرس پرونده در شرایطی این حکم را صادر کرده بود که در خلاصه پرونده ای که به امضای خودشان رسیده ، هشت مورد تخلف از جمله دستکاری در پرونده برای افزایش مدت بازداشت و... به چشم می خورد و این تخلف نیز مورد اعتراض قاضی کشیک قرار گرفته بود .با اعتراض ما و با توجه به رای دیوان عالی کشور ، سرانجام پرونده به تهران منتقل شد . پرونده فعلا در تهران است و ما به عنوان خانواده زهرا همچنان به دنبال بررسی دقیق صحنه هستیم که ایا اصولا امکان این اتفاق به آن شکل که عنوان شده وجود دارد یا نه؟اما هیچ كدام از مسوولان و دست اندركاران پرونده پاسخ مشخصی به ما نمی دهند.آیا در این كشور فریادرسی برای پیگیری و شناسایی دلایل و مقصران مرگ مظلومانه فرزند ما كه می توانست برای خود ،خانواده و جامعه اش مفید باشد وجود ندارد؟ آیا فریاد رسی در این كشور هست كه داد فرزندمان را بستاند؟
خانواده داغدار دكتر زهرا بنی یعقوب

انتقال دوتن از زندانیان به انفرادی-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-27T12:34:00.001+03:30

انتقال دوتن از زندانیان به انفرادی-انجمن زندانیان سیاسی بنا به گزارش های رسیده اقایان علی صارمی و محمد حسین فلاحیه به انفرادی منتقل شدند. انتقال این دو زندانی سیاسی از بند ۳۵۰ و به دنبال اعتراض ان ها به بدرفتاری مسئولین این بند و ازار و اذیت زندانیان صورت گرفت. شایان ذکر است مدتی است که بزرگ نیا مسئول بند ۳۵۰ به بهانه های گوناگون زندانیان سیاسی را مورد اذیت قرار می دهد. یکی از اقدامات بزرگ نیا این بود که به مرور زندانیان سیاسی را از این بند به بند ها و زندان های گوناگون انتقال داد.به گونه ای که بند ۳۵۰ از زندانیان سیاسی تخلیه گردید و اینک فقط اقایان میثاق یزدان نژاد،ظهور نبوی و منصوری در این بند زندانی هستند

بیش از ۴۰۰ نفر از جنبش ما هستیم در زندان اوین-انجمن

2009-01-27T12:34:00.000+03:30

بنا به گزارش های رسیده از زندان اوین بیش از ۴۰۰ نفر از بازداشتی ها ی میدان انقلاب در زندان اوین به سر می برند. تعداد بازداشتی ها به اندازه ای زیاد است که قرنطینه ی جدید،۲۴۰،بند ۷،بند ۸ و ۲۰۹ پر از زندانی است.این در حالی است که از بارداشتی های اول اذر هنوز حدود ۴۰ نفر در اوین نگهداری می شود. شایان ذکر است بند قرنطینه ی زندان اوین نیز اتش گرفت.

دیدار دکتر بهیه گیلانی با همسر ایه اله بروجردی-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-12T12:14:00.000+03:30

دیدار دکتر گیلانی از همسر ایه اله بروجردی-انجمن زندانیان سیاسی --- روز گذشته بانو دکتر بهیه ی گیلانی-جیلانی-با همسر ایه اله بروجردی در بیمارستان کلینیک تهران دیدار کرد.این عضو انجمن زندانیان سیاسی از نزدیک با شرایط نامناسب جسمی خانم بروجردی اشنا شد و همدردی سایر مبارزین از جمله مهندس طبرزدی با این خانواده ی ستمدیده را اعلام کرد. خانم گیلانی در این دیدار تاسف خود از برخورد های ضد انسانی رژیم با اقای بروجردی و خانواده اش را ابراز داشت. دکتر گیلانی که خود در جریان جنبش 18 تیر به مدت 2 سال تحمل حبس کرد و زیر شکنجه های قرون وسطایی قرار گرفت، خطاب به همسر بروجردی ابراز داشت که برای رسیدن به ازادی باید هزینه داد و شکیبا بود.ایشان تاکید کرد که قطع نظر از این که اقای بروجردی چگونه می اندیشد برای ما به عنوان مدافعین حقوق بشر ضروری است که از حقوق انسانی او و خانواده اش دفاع کنیم و زندانیان را به خودی و غیر خودی تقسیم نکنیم. همسر اقای بروجردی در این دیدار ضمن سپاس گذاری از خانم گیلانی و سایر مبارزین،گزارشی از نحوه ی برخورد رژیم با خانواده ی خود را ارایه داد و اعلام کرد:این حکومت همه ی اموال ما را مصادره کرده و ما حتا یک خانه برای سکونت نداریم. خانم بروجردی ابراز داشت:اگر هواداران ایه اله نبودند و به ما نمی رسیدند تا کنون مرده بودم. زیرا 3 بار سکته کرده ام و هزینه ی بیمارستان نیز نداشته ام. ایشان تاکید کرد که بروجردی با دین سیاسی مخالف است و به ازادی به معنای واقعی و مطلق ان احترام می گذارد و هرنوع دخالت دین و روحانی در حکومت را جایز ندانسته و به همین دلیل 15 سال است که مورد بغض این حکومت است.شایان ذکر است در این دیدار تعداد زیادی از هواداران اقای بروجردی حضور داشتند و از خانم گیلانی استقبال گرمی کرده و خواهان اتحاد همه ی مبارزین برای ازادی و جدا یی دین از حکومت شدند. این گروه همچنین از مهندس طبرزدی دبیر کل جبهه ی دموکراتیک ایران و سایر مبارزین راه ازادی سپاسگذاری کردند. همچنین اقای بروجردی با ابلاغ پیامی خطاب به خانم گیلانی و اعضای انجمن زندانیان سیاسی،ضمن تاکید بر جدایی دین از سیاست خواهان اتحاد همه ی نیرو های دموکراسی خواه شد.

دیدار مهندس طبرزدی از زندانی سیاسی جهاندار-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-11T12:53:00.000+03:30

یدار مهندس طبرزدی از زندانی سیاسی جهاندار-انجمن زندانیان سیاسی

مهندس طبرزدی دبیر کل جبهه ی دموکراتیک ایران واز اعضای انجمن زندانیان سیاسی روز گذشته با ابوالفضل جهاندار زندانی سیاسی که در مرخصی استعلاجی به سر می برد دیدار کرد.این دیدار در منزل اقای جهاندار واقع در عباس اباد از توابع شهرستان شهسوار صورت گرفت. در این دیدار اعضای خانواده ی جهاندار از جمله مادر و پدر ایشان نیز حضور داشتند.پدر ایشان از بد اخلاقی و قانون شکنی در دادگاه انقلاب سخن گفته و نارضایتی خود از عدم رعایت ایین دادرسی در این مراکز را ابراز داشت. همچنین مادر اقای جهاندار از تلاش های خود برای مرخصی ابوالفضل سخن گفت و ابراز داشت به قاضی حداد که از مرخصی فرزندش جلوگیری می کرد گفته است که فرزندش حتا قرص هم مصرف نمی کرده است ولی ان ها با این زندان و شکنجه اینک جوانی را روی دست او گذاشته اند که به کمر درد شدید مبتلا شده است. او اضافه کرد:به ان ها گفتم که پس شعار برابری-برادری-حکومت عدل علی همین بود!؟شایان توجه است که مادر اقای جهاندار شیر زنی است که همواره با سخنان کوبنده اش رژیم را افشا کرده است.در ادامه ی این دیدار اقای جهاندار از روند پیگیری پزشکی درمان کمر خود سخن گفت و از اقدامات ضعیف وکیل مدافع خود گلایه کرد. جهاندار همچنین نگرانی خود از وضعیت سایر زندانیان سیاسی به ویژه درخشندی و خرسندی و حمید محمدی را ابراز داشت. ایشان از نهاد های مدافع حقوق بشر دعوت کرد تا زندانیان سیاسی را به خودی و غیر خودی تقسیم نکرده و از همه ی ان ها دفاع نمایند. جهاندار همچنین ابراز داشت که در دوره ی دولت پیشین او را از تحصیل در دوره ی کارشناسی ارشد بازداشته اند. در حالی که رتبه ی 40 را به دست اورده است. در این دیدار،مهندس طبرزدی از مقاومت جهاندار تجلیل کرد و خطاب به اعضای خانواده ی ایشان ابراز داشت: من در دوره ای که با ایشان هم بند بودم میزان پایداری،متانت و فرهیختگی ابوالفضل را از نزدیک شاهد بودم. مهندس طبرزدی همچنین تاکید کرد که دادگاه انقلاب و سیستم امنیتی با زندانی کردن امثال جهاندار و درخشندی با خانواده ها درگیر می شود و طیف وسیعی از مردم را با خود درگیر می کند. طبرزدی از نقش مادر جهاندار تجلیل کرد و به مبارزات مادر خود در طول یک دهه ی گذشته اشاره کرد. او اشاره داشت:برای رسیدن به ازادی و دموکراسی این گونه هزینه ها الزامی است و خانواده ها با مقاومت خود رژیم را مایوس کرده اند. مهندس طبرزدی همچنین تاکید کرد که ترس مردم از سرکوب رژیم ریخته و سلاح ان ها را کند کرده است. این مقدمه ی پیروزی است که خانواده ها در ان نقش به سزایی داشته اند. شایان توجه است که اقای جهاندار 30 ماه پیش در یک پرونده سازی محکوم شد. یکی از محکومیت ها از سوی دادگاه انقلاب و به مدت 30 ماه و محکومیت دیگر از سوی دادگاه عمومی و به مدت 3 ماه و 10 روز بوده است. او اینک محکومیت دادگاه انقلاب را سپری کرده و می بایست محکومیت دیگر خود را بگذراند. این در حالی است که کمر او به دلیل شکنجه در 209 به شدت اسیب دیده است و امکان تحمل حبس را ندارد.اقای جهاندار و سعید درخشندی هم پرونده می باشند و درخشندی نیز نیاز شدید به درمان خارج از زندان دارد اما وزارت اطلاعات با مرخصی استعلاجی او موافقت نمی کند. انجمن زندانیان سیاسی

بازداشت یک وبلاگ نویس-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-05T16:12:00.000+03:30

بنا به گزارش های رسیده یک وبلاگ نویس به نام اسماعیل جعفری بازداشت و به زندان برازجان منتقل گردید. این روزنامه نگار بوشهری برای چندمین بار است که بازداشت می شود. شایان توجه است که اقایان سعید شاه قلعه و هاشم شاهین نیا در این زندان نگهداری می شوند . شاهین نیا اخیرا دچار ضایعه ی قلبی شده و تنها ملاقات کننده ی او یک مادر پیر است که امکان رفتن به برازجان را ندارد.

همسر بروجردی سکته کرد-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-05T15:05:00.001+03:30

با خبر شدیم شب گذشته همسر اقای بروجردی دچار حمله ی قلبی شد. این دومین بار است که ایشان که فقط 48 سال دارد دچار حمله ی قلبی می شود. همسر اقای بروجردی در کلینیک تهران و تحت مراقبت های ویژه قرار دارد.از دیگر سو شرایط اقای بروجردی خوب نیست. این زندانی عقیدتی نیز دچار امراض گوناگون است و شرایط نامناسب زندان یزد نیز مزید بر علت شده است. خانواده ی بروجردی از نهاد های بین المللی دعوت کرده است تا برای رهایی این خانواده از ظلم وارده تلاش نمایند.

همسر بروجردی سکته کرد-انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-05T15:05:00.000+03:30

اعتصاب غذای زندانیان -انجمن زندانیان سیاسی

2009-01-05T14:51:00.000+03:30

بنا به گزارش های رسیده و با تایید اکبر لکستانی که خود از زندانیان سیاسی است و در بیمارستان بستری می باشد،ابراهیم دادگستر جنی کانو دست به اعتصاب غذا زد. این زندانی کرد که در زندان ماکو به سر می برد در اعتراض به اقدامات دادگستری اذربایجان غربی دست به اعتصاب زده است. اقای لکستانی سخنگوی انجمن زندانیان سیاسی در اذربایجان ابراز داشت :52 تن دیگر از زندانیان کرد که در زندان ماکو در شرایط غیر انسانی به سر می برند در حمایت از ابراهیم دادگستر دست به اعتصاب غذا زده اند. این زندانی سیاسی می گوید که بیش از نیمی از زندانیان در زندان ماکو کرد هستند که به دلیل کرد بودن از سوی موسوی مدیر کل دادگستری اذربایجان تحت ستم مضاعف هستند. لکستانی که دبیری جبهه ی دموکراتیک ترک زبانان را نیز بر عهده دارد از این همه ظلم که در حق هموطنان کرد زبان ،از سوی مسئولین استان روا داشته می شود به فغان امده است. شایان ذکر است که موسوی یک اذری افراطی و ضد کرد است. لکستانی از سازمان های مداغع حقوق بشر که صرفا به دلیل تعطیل شدن یک دفتر ان همه سینه چاک می کنند دعوت کرده است تا در باره ی زندانیان کرد محبوس در زندان ماکو نیز سخنی بگویند و به این اپارتاید حقوق بشری و مافیا بازی پیان دهند..

سه خبر از زندان-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-29T15:12:00.001+03:30

خبر اول این که متاسفانه شرایط جسمی و روحی اقای کبودوند خوب نیست. بنا به گزارش های رسیده اقای حداد با مرخصی استعلاجی این زندانی موافقت نکرد و شاهدان گزارش کرده اند که اقای نصرتی قاضی ناظر بز زندان،این مطلب را به کبودوند اعلام کرد. خبر دوم این که اقای احمد دانش پذیر به یک سال حبس محکوم شد. ولی از ان جا که ایشان همین مدت را در بازداشت موقت بوده است،23 بهمن ماه ازاد خواهد شد و خبر اخر : اقای شهرام جزایری به توصیه ی شاهرودی از امکانات ویژه ای در زندان بر خوردار است.این مسئله به عنوان یک معما برای زندانیان سیاسی و عادی است که چه ارتباطی بین جزایری و شاهرودی یا زندانبانان وجود دارد که همواره این زندانی همچون یک نور چشمی قلمداد می شود؟

دو خبر از زندان-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-29T15:12:00.000+03:30

ديدارفعالان سياسي با خانواده زنداني سياسي عباس خرسندي

2008-12-27T13:33:00.000+03:30

خبرگزاري جبهه متحد دانشجويي –به دعوت انجمن زندانيان سياسي روز گذشته (6 دي) جمعي ازفعالان سياسي درمنزل عباس خرسندي زنداني سياسي كه مدت يك سال و نيم از 8 سال محكوميت حبس خود را گذرانده ديداركردند. دراين ديدار جمعي ازاعضاي انجمن زندانيان سياسي، شماري از اعضاي شوراي مركزي جبهه دمكراتيك ايران‌، جبهه متحد دانشجويي و جبهه ملي ايران ازجمله مهندس حشمت اله طبرزدي ، پرويز سفري ، محمد مسعود سلامتي ، اسماعيل مفتي زاده ،دكتربهيه جيلاني، سپيده پورآقايي ، كاوه شيرزاديان ، عيسي خان حاتمي ، ايرج جانفشان ، منصورفرجي و ... حضورداشتند. مهندس طبرزدي دبيركل جبهه دمكراتيك ايران ضمن تقديرازپايداري عباس خرسندي درزندان ، نقش خانواده زنداني درتداوم مبارزات را مهم شمرده وازسوي ديگر سرزدن به خانواده زندانيان سياسي را يكي ازراههاي سهيم شدن جامعه درحركت هاي آزادي خواهانه و جلوه اي ازاعلام همبستگي مردمي دانستند. وي همچنين ابراز اميدواري كرد با جديت وكلا درمرحله رسيدگي راي درديوان عالي كشور امكان تقليل مدت حبس وآزادي وي فراهم گردد.
عيسي خان حاتمي عضو شوراي مركزي جبهه ملي ايران نيز با تجليل ازنقش زنداني سياسي درمسيرمبارزات ،پايداري درزندان را نمادي ازشرافت ملي برشمرده ودرخصوص روحيه مقاوم عباس خرسندي به خانواده اش تبريك گفتند.
همسر عباس خرسندي ضمن تشكر از حضور فعالان سياسي ازاينكه طي يك سال و نيم گذشته وي ازامكان مرخصي اززندان برخوردارنبوده و نيزسخت گيري زندان اوين درآخرين جلسه ملاقات ابراز نارضايتي كرد. وي افزود به خاطر مشاجره يكي از فرزندانش با مسوولين زندان درخصوص ملاقات حضوري به جاي ملاقات دركابين زندانبانان برخلاف حقوق زنداني اعلام نمودند ازاين پس عباس خرسندي ممنوع الملاقات مي باشد.
پدراحمد باطبي يكي ديگرازحضار اين ديدار با ياد آوري مشكلاتي كه درزمان زنداني بودن فرزندش متحمل گرديده يكي ازدشواري هاي زنداني را ناشي ازسيستم ملاقات زندان با خانواده اش برشمرده وي همچنين اززحمات تاثير گذاروكلاي احمد باطبي ازجمله زنده ياد محمد علي سفري درجهت دفاع ازحقوق زنداني ياد نمود.
Posted by خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی at 11:27 PM 0 comments
خبرهایی اززندان

وضعیت هاشم شاهین نیا و چند خبر دیگر-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-24T16:59:00.000+03:30

1-بنا به گزارش های رسیده وضعیت جسمی زندانی سیاسی هاشم شاهین نیا نا مناسب است.شاهین نیا از زندانیان سیاسی هوادار سازمان مجاهدین خلق است که صرفا به دلیل شرکت در تحصن مسالمت امیز در مقابل در زندان اوین به 7 سال حبس محکوم شد. هاشم 4 سال از این 7 سال را گذرانده که 1 سال ان به صورت تبعید در زندان بوشهر بوده است.و باید 3 سال دیگر را با همین شرایط بگذراند. شاهین نیا به بیماری قلبی دچار گردیده اما مسئولین زندان بوشهر برای او کاری انجام نداده اند.2- از دیگر سو سعید شاه قلعه زندانی سیاسی دیگری است که به حبس ابد محکوم است و همراه با هاشم شاهین نیا در زندان برازجان تحمل حبس می کند. در این زندان تفکیک جرایم نیست و این زندانیان در کنار جنایت کاران و مجرمان حرفه ای نگهداری می شوند. 3-اکبر لکستانی که به مدت 10 روز اعتصاب غذا کرده بود،به دلیل وخامت شرایط جسمی به مرخصی استعلاجی فرستاده شد که مبادا در زندان جان بدهد. برای این که این زندانی خونریزی شدید داشت و زندان بانان از ترس ناشی از فوت این زندانی سیاسی او را به مرخصی فرستادند.4-مرخصی استعلاجی ابوافضل جهاندار تمدید شد. این زندانی سیاسی از درد شدی کمر رنج می برد. درد کمر او به دلیل شکنجه های بند امنیتی 209 است. 5- فرهاد کهندانی به مرخصی امد. مرخصی اقای کهندانی نیز تمدید شده است و امید است او را به زندان بر نگردانند. 6- با ملاقات اقای عباس خرسندی مخالفت شد. فردی به نام عزیزی که از زندانبانان دهه ی شصت است و همزمان ریاست بند 7 زندان اوین و ریاست سالن ملاقات را بر عهده دارد با ملاقات اقای خرسندی مخالفت کرده است. 8- احمد دانش پذیر هنوز پس از یک سال بلا تکلیف است. این زندانی از شرایط نا مناسب جسمی برخوردار است و کسی پاسخگو نمی باشد. احمد دانش پذیر بیش از 60 سای سن دارد.9- اقای احمد قابل به مرخصی امده است. گفته می شود این زندانی سیاسی عضو حزب مشارکت مراسم حج را در مکه می گذراند. این در حالی است که اقای بروجردی که خواهان جدایی دین از سیاست است به زندان یزد تبعید شده است و شرایط خوبی ندارد.

زندانیان بند 350 زندان اوین هنوز هم ممنوع الملاقات اند-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-20T17:02:00.001+03:30

بنا به گزارش های رسیده زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین بیش از یک ماه است که ممنوع الملاقات هستند. خانواده ی زندانیانی چون منصوری،نبوی،فلاحیه زاده،صارمی و یزدان نژاد در حالی راهی زندان اوین شدند که اقای بزرگ نیا رییس این بند ،فقط به این دلیل که زندانیان سیاسی تن به اجبار نداده و در نماز جماعت شرکت نمی کنند،ان ها را از ملاقات محروم کرده است. شایان ذکر است که این زندان بان مدعی است که به واسطه ی اقدامات فاشیستی خود از یثاغی رییس سازمان زندان های دولت احمدی نژاد تقدیر نامه دریافت کرده است،؟

زندانیان بند 350 زندان اوین هنوز هم ممنوع الملاقات اند-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-20T17:02:00.000+03:30

زندان اوین اب ونان نمی دهد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-20T16:56:00.000+03:30

بنا به گزارش های رسیده،زندان اوین به اندازه ی کافی نان در اختیار زندانیان قرار نمی دهد. در بند 8 زندان اوین که به بند تبعیدی ها معروف است و زندانیانی چون سعید درخشندی نگهدار ی می شوند نه تنها نان کافی در اختیار زندانی گذاشته نمی شود بلکه به صورت دایم اب زندان نیز قطع می شود. همچنین برق زندان نیز قطع شده و در سرمای اوین این زندانیان مظلوم امکان رفتن به حمام را نداشته و باید از سرما بلرزند. به راستس اگر رژیم جمهوری اسلامی امکان نگهداری این زندانیان را ندارد،چرا ان ها را ازاد نمی کند؟ایا شکنجه از این بدتر که زندانی نه اب داشته باشد و نه برق و نه نان؟

جنگ زندان بان با زندانی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-20T16:25:00.000+03:30

بنا به گزارش های رسیده چند روزی است که زندانبانی به نام عزیزی که مسئولیت بند 7 زندان اوین،یعنی مهم ترین بند این زندان را بر عهده دارد به جنگ با یک زندانی برخاسته است. عزیزی که از بازماندگان دوران لاجوردی که به دوران وحشت معروف شده است،می باشد از علیرضا محمدی می خواهد که موهای خود را کوتاه کند در غیر این صورت کاری با او خواهد کرد که در دوره ی شصت با زندانیان می کردند. محمدی که به 11 سال حبس محکوم شده و پیش از ان در اوایل انقلاب ،پدر او به دست انقلابیون اعدام شده و در جریان جنگ 8 ساله نیز به این دلیل که بچه ی خرمشهر بوده است الباقی زندگی خانوادگی را از دست داده است ،به این زندانبان می گوید که از تهدید او نمی هراسد . زیرا چیزی برایش باقی نمانده است که از دست بدهد. همین امر موجب می شود تا اقای عزیزی این زندانی را برای چند روز به انفرادی بیندازد. اما محمدی تسلیم زورگویی های عزیزی نشده و در اعتراض به او موهای خود را از ته می تراشد. عزیزی این با ر محمدی را از بند 6 به بند 1 منتقل می کند تا او در نا امنی بیشتری به سر برده و یا تسلیم این پیرمرد کینه توز و انتقام جو بشود. تا ان جا که ما اگاهی یافتیم اقای محمدی نیز علیه عزیزی شکواییه ای تنظیم کرده است که شاید یک نهاد پاسخگو پیدا بشود و داد این مظلوم را از این ظالمان بستاند. ولی ایا فریاد رسی هست؟.

خبر هایی از زندانیان سیاسی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-10T14:09:00.002+03:30

1- ابوالفضل جهاندار به مرخصی امد. اقای جهاندار که از درد کمر رنج می بردد 27 ماه از حبس خود را گذرانده و فقط 3 ماه دیگر از دوران حبس غیر قانونی اش باقی مانده است و باید مرخصی او متصل به ازادی شود. کمر درد اقای جهاندار به دلیل شکنجه هایی است که در 209 دیده است.شایان ذکر است که سعید درخشندی که به 3 سال زندان محکوم گردید و فقط 8 ماه از حبس غیر قانونی اش باقی مانده ،هنوز از حق قانونی مرخصی استفاده نکرده است.2-52 زندانی: پنجاه و دو نفر از کسانی که اول اذر ماه در بهشت زهرا بازداشت شدند ،هنوز در انفرادی های 240 نگهداری می شوند. در هر سلول 3-4 زندانی نگهداری می شود. شبکه ی کانال یک که این شهروندان را به تظاهرات دعوت کرد و از برنامه ی خود به جنبش ما هستیم تعبیر می کند در باره ی این زندانیان سکوت کرده است!3- ان پنج زندانی: 5 تن از زندانیان بازداشتی در میتینگ 16 اذر را به بند 7 زندان اوین منتقل کردند.گفته می شود تعداد این زندانیان بسیار بیش از این رقم است.4- شرایط اقای بروجردی نا مناسب گزارش شده است.این زندانی از سوی زندان بانان زندان یزد مورد اهانت و تحقیر قرار می گیرد و مکالمات تلفنی اش محدود شده است.5- پس از گذشت یک ماه از برگزاری دادگاه اقای احمد دانش پذیر،هنوز حکمی برای او صادر نشده است. این زندانی مدت یک سال است که در بازداشت به سر می برد.دادگاه انقلاب و بازجو های وزارت اطلاعات اصرار دارند که او را مرتبط با مجاهدین خلق معرفی کنند . در حالی که او با صراحت گفته است که از پادشاهی پارلمانی حمایت می کند. 6- اقای عزیزی از زندانبانان دهه ی 60 و از شکنجه گران،حمید رضا محمدی را تهدید کرد. او این زندانی را فقط به دلیل این که مو هایش را کوتاه نکرده است به انفرادی انداخت و به او گفت که در دهه ی 60 دماغ خیلی ادم های گنده تر از او را به خاک مالیده است.

طبرزدی:انگشت اتهام در مرگ کرم زاده به طرف سپاه است.

2008-12-10T14:09:00.000+03:30

مهندس طبرزدی دبیر کل جبهه ی دموکراتیک ایران در مصاحبه با صدای امریکا ضمن ارایه ی گزارشی از زندانیان سیاسی اعلام کرد که انگشت اتهام در مرگ مشکوک علی کرم زاده معروف به درویش به سمت سپاه پاسداران منطقه است.

خبرگزاري جبهه متحد دانشجويي- مهندس حشمت اله طبرزدي دبيركل جبهه دمكراتيك ايران درگفتگو با شبكه راديو تلويزيوني صداي آمريكا به پرسش هاي اين رسانه درمورد مسايل جاري ايران پاسخ گفت متن اين گفتگو بدين شرح است

چالنگي (مجري مصاحبه): باتوجه به اظهارات آقاي رفسنجاني وبطوركلي اوضاعي كه درايران حاكم است مساله ارتباط با آمريكا چطور قابل حل است

مهندس طبرزدي : اكنون مساله اصلي براي مردم ايران تورم ، گراني مشكلات اقتصادي و سركوب هايي است كه متاسفانه حاكميت عليه مردم اعمال مي كند. گرچه مساله ارتباط با امريكا مساله اي فوق العاده مهم است اما امروزمشكل اصلي مردم ايران خود حاكميت است. اينكه هرازچند گاهي آقاي رفسنجاني يا ديگر عوامل حكومت سعي مي كنند كه مسايل خارجي به ويژه درارتباط با آمريكا را بيان كنند از ديد ما اين يك نوع فرافكني است. يعني وقتي كه خود آقاي رفسنجاني دردرون حكومت مشكل جدي دارد ودرون حاكميت حرفش را نمي خوانند به ويژه جناح آقاي احمدي نژاد، يا برعكس جناح دولت مي بيند كه با مشكل عديده روبروست اين همه وعده و وعيد آقاي احمدي نژاد به مردم داد ولي الان سفره هاي مردم خالي تر شده، جنبش دانشجويي به خاطرسركوب راديكال ترشده ، مطالبات اجتماعي مسايل زنان و ... هست اينها وقتي اين مشكل را نمي توانند حل كنند با اين چالشها درماندند سعي مي كنند مسايل را به بيرون ارتباط بدهند. براي اينكه وانمود كنند كه ريشه مشكلات جمهوري اسلامي در بيرون هست درصورتي كه ريشه مشكلات در درون هست. به اعتقاد ما هرگاه دولت جمهوري اسلامي و يا هرحاكميت ديگر بتواند ازطريق گفتگو با مردم خودش مشكلات را حل كند وبررسي كند ان شكاف عظيم كه بين حاكميت و مردم ايجاد شده چگونه آنرا مي تواند پركند آن وقت نوبت به اين مي رسد كه اين حاكميت چگونه مي تواند با دنيا مذاكره كند. دولتي كه با مردمش جزسركوب و بگيرو ببند و ايجاد وحشت ، سانسور، فقر و ايجاد تبعيض و نابرابري رويكردي ندارد اين حاكميت نمي تواند با دولت خارجي به ويژه آمريكا به گفتگو بنشيند و ازديدگاه من اكثريت مردم چنين انتظاري هم ازاين حاكميت ندارند.مردم مي گويند اگريك حكومت برسركارباشد كه به صورت دمكراتيك باشد در آن صورت مساله مذاكره با آمريكا مساله بسيارراحت خواهد بود.
چالنگي : آخرين خبرها درمورد وضعيت زندانيان سياسي چيست؟
مهندس طبرزدي : اين بحث مطولي است كه كوتاه اشاره مي كنم. آقاي حميد رضا محمدي به خاطر اينكه موهايش را كوتاه نكرد فرستادنش سلول انفرادي ايشان 11 سال زندان دارد (به اتهام اقدام عليه امنيت ملي )كه الان 4-5 سال زندان است. دربند 350 فقط به خاطراينكه آقاي فلاحي زاده صارمي و ظهورنبوي نرفتند نمازجماعت شركت كنند ملاقاتشان را قطع كردند. آقاي ابوالفضل جهاندار كمر درد دارد ايشان دوسال پيش در209 اوين دچاركمردرد شد. الان زندان مي گويد هزينه كمردرد با خودت هست به ما ربطي ندارد. ايشان رابا آقاي درخشندي باهم دستگيركردند. آقاي بروجردي كه متاسفانه آگاهيد كه ايشان رابه زندان يزد فرستادند. متاسفانه اينها آنهمه دم ازاسلام و قانون مي زنند و هروقت كم مي آورند مي گويند كه ما تعهد شرعي داريم كه چنين و چنان نكنيم ولي الان يك آيين نامه اي كه سازمان زندانها دارد كه براساس آن بايد تفكيك جرايم صورت بگيرد يعني مثلا زنداني سياسي را دركنارزندانيان خطرناك نفرستند اما اين را اجرا نكردند اصانلو، ماسوري ، بنازاده ها ، كهندل را فرستادند رجايي شهرهاناعبدي و صفارزاده را تبعيد كردند، هاشم شاهين نيا و سعيد شاه قلعه رافرستادند بوشهر. متاسفانه اتفاق بدي افتاد و يك مبارز به اسم علي كرم زاده يا درويش حدود 30 -40 روزپيش درخرامه فارس كشتند وانداختند درباغ هاي آن منطقه و انگشت اتهام به سمت سپاه آن منطقه هست . فرزاد كمانگرهم وضعش مشخص است آقاي اكبرلهكستاني يك آذري زبان هست كه فقط به جرم اينكه 3 سال پيش از آقاي احمدي نژاد انتقاد كرداو را به زندان انداختند واين مساله مفصل هست ...
چالنگي : يك دانشجو در دانشگاه شيراز دربرابر لاريجاني به صراحت مي گويد شما قانوني نيستيد و به صراحت مي گويد من از آقاي احمدي نژاد متنفرم. اين تفسيرش چيست

مهندس طبرزدي: با توجه به اينكه سياست سركوب آقاي احمدي نژاد دراين سالها تشديد شده و به دليل فشارهاي اقتصادي و اجتماعي كه برمردم هست در واقع دانشجوها و جنبش دانشجويي راديكال ترمي شود بطورمثال اگربرفرزندتان مدام فشاروارد كنيد اين يك جايي به ضد خودش تبديل مي شود. اين فشارهايي كه جمهوري اسلامي بر جنبش دانشجويي وارد كرد امروز اين جنبش به عنوان آوانگارد و پيشتاز مبارزات اين فشارها را بر مي گرداند به حالت اعتراض...چالنگي:آيا اين نشان دمكراسي نيست كه يك دانشجو مي تواند روبروي رييس مجلس بگويد شما قانوني نيستيد؟

مهندس طبرزدي: خيراين دمكراسي نيست چون دانشجو كه الان اين اعتراض را مي كند مي داند كه 4روزديگرنه يك ماه ديگربايد برود زندان اوين يا عادل آباد شيراز و... اما درهمين دو سه روز گذشته بيش از2500 دانشجوي دانشگاه شيراز جمع شدند و درجواب حراست دانشگاه كه دانشجويان را تهديد كرد و گفت حراست شمشير را از رو بسته و اگر شما بخواهيد ميتينگي برگزار كنيد برخورد مي كنيم دانشجوها باصداي بلند اعتراض كردند و گفتند كه ما هم شمشير را از رو بستيم . بيش از 2-3 هزاردانشجو دردانشگاه تهران تجمع كردند و گفتند مرگ برديكتاتور دانشجوهاي دانشگاه بوعلي همدان تجمع كردند اينها مجبورشدند گازاشك آوربزنند. دردانشگاه زنجان هم دانشجوها گفتند كه زندان اوين دانشجو مي پذيرد! امروزاين حالت اعتراض حالتي است كه دانشجو مي داند مثلا هفته گذشته 4 دانشجوي دانشگاه علامه تحصن كردند به صورت مسالمت آميز فقط براي اينكه بروند سركلاس بنشينند آنها رابردند زندان اوين، بنابراين وقتي دانشجو اعتراض مسالمت آميز مي كند، حرف مي زند، نقد مي كند او را به زندان اوين مي برند و پس زندان اوين به تعبيرآقاي خميني شده دانشگاه(چون دانشجو مي برند انجا) اين چيزي ندارد از دست دهد اين اعتراضي است كه جنبش دانشجويي دربرابر عملكرد رژيم درپيش گرفته و اين نه به عنوان دمكراسي بلكه حركت اعتراضي است
Posted by خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی at 9:46 PM

قفس در قفس:خاطرات جواد علیزاده انجمن زندانیان سیاسی--بخش پایانی

2008-12-01T13:49:00.005+03:30

قفس در قفس

بخش آخر

وضعیت انفرادی من در سلول 102 یک ماه طول کشید. در این مدت، تمام زندگی من در سلول تقریباً در خوردن، خوابیدن و فکر کردن خلاصه شده بود. در این اعمال، نظم و ترتیب خاصی دیده نمی شد و همه ساعات شبانه روز در نزد من از ارزش و اعتبار یکسانی برخوردار بود. در دو هفته اول که هوای داخل سلول خیلی سرد نبود، معمولاً دو تخته پتو روی شانه ام می انداختم و چند ساعت از شبانه روز را در عرض سلول قدم می زدم و به موضوعات مختلف فکر می کردم. در هفته های سوم و چهارم، به دلیل سرما، فقط برای گرفتن غذا و رفتن به توالت از زیر پتو بیرون می آمدم.

قبلاً سرمایی با آن شدت را تجربه نکرده بودم. وقتی که برای چندمین بار به زندانبان به خاطر سرمای غیر قابل تحمل سلول اعتراض کردم او گفت": به خاطر بارش سنگین برف، سراسر کشور یخبندان شده. امروز، اعلام کردن که هوای تهران، چند درجه زیر صفره. تازه، اینجا که زیر کوهه، سرما از بقیه جاها بیشتره." پاسخ زندانبان مرا قانع نکرد و به مشاجره با او پرداختم:

- چرا شوفاژ رو خاموش کردین؟

- ما اونو خاموش نکردیم. شوفاژ قدیمیه. در هوای سرد کار نمی کنه

- اینها ربطی به ما نداره. ما داریم اینجا یخ می زنیم. لا اقل پتوی اضافه به ما بدین

- چند تا پتو داری؟

- سه تا

- یه پتوی دیگه بهت میدم

- یه دونه کفایت نمی کنه. به بقیه هم باید بدین

- خیلی هاشون گرفتن

- به هر کدوم باید حد اقل دو تا بدین

- کم داریم. حالا یه دونه بهت میدم

پتوی اضافه را به اندازه عرض شانه ام، چند لا تا زدم و آن را روی پتویی که به همان ترتیب تا زده بودم پهن کردم. حالا، دو تخته پتو زیرم بود و دو تخته دیگر را روی خودم کشیده بودم. اما، چند شبی می شد که چیزی برای گذاشتن در زیر سرم نداشتم. آن شب، با وجود یک تخته پتوی اضافی، در اثر شدت سرما و درد مهره های گردنم(به علت عدم استفاده از بالش) نتوانستم بخوابم.

در روزهای آخری که در انفرادی بودم یک دست لباس گرم به ما دادند که آن را زیر لباس زندان پوشیدم. یک هفته بعد، با کاهش مداوم دما، بلوز و جوراب مان را که در روز اول از ما گرفته بودند به ما برگرداندند و یک تخته پتوی دیگر نیز به ما دادند. با وجود این، هوای داخل سلول به قدری سرد شده بود که تمام ساعات شبانه روز را در زیر پتو بودیم و با سرما دست و پنجه نرم می کردیم. این وضعیت، تا اواسط بهمن ادامه داشت. در نیمه دوم بهمن، اندکی از شدت سرما کاسته شد و روزها می توانستیم در داخل سلول قدم بزنیم. یک بار که با بهیار بازداشتگاه در مورد سرمای سلول و تصمیمم برای ارائه درخواست به بازجو جهت جابجایی سلولم صحبت کردم، با لحن دوستانه ای از من خواست تا از این تصمیم منصرف بشوم. او عقیده داشت که سلول من یکی از گرمترین سلول ها است. بعدها که مرا به سلول دیگری بردند از فردی که مدتی را در سلولی در طبقه پایین گذرانده بود شنیدم که سرمای سلول من در مقایسه با سلول های طبقه پایین، هوای بهاری محسوب می شد.

سرمای شدید، آب غیر بهداشتی و عدم تحرک، باعث شده بود زخم معده ام عود بکند. از هفته دوم، بهیار، روزی یک عدد قرص رانیتیدین به من میداد که از هفته چهارم به روزی دو عدد رسید. بهیارها، برخلاف اغلب زندانبانان، مودب و مهربان بودند.

در یکی از روزهای پایانی هفته دوم که به دور از چشم زندانبانان، از لای سوراخ های ریز صفحه فلزی سلول جلویی با علی سالم صحبت می کردم به من گفت که از زندانبان بخواهم تا کتابی در اختیارم قرار بدهد. وقتی این خواسته را با زندانبان مطرح کردم، او این کار را به اجازه بازجو موکول کرد. شب بعد، طبق توصیه علی سالم، دوباره تقاضایم را مطرح کردم. زندانبان جدید، بدون چانه زنی پذیرفت و دو جلد کتاب، قران با ترجمه فارسی و انگلیسی و نهج البلا غه، برایم آورد. هنگام خواب، نهج البلاغه را زیر سرم می گذاشتم. به مرور، درد مهره های گردنم بر طرف شد.

بخش مردان بازداشتگاه 209، هیجده زندانبان داشت که اغلب آنها مسن یا میانسال بودند. آنها در گروه های 6 نفره و به صورت چرخشی، در شیفت های 12 یا 24 ساعته کار می کردند و یکدیگر را با شماره صدا می زدند. چند نفرشان در سنین پایین تر از 30 سال بودند که بعضی از آنها رفتار بهتری داشتند و یا دست کم، جواب سلام زندانیان را با ملایمت می دادند. من، معمولاً، خواسته هایم را با دو نفر از آنها در میان می گذاشتم. از هفته چهارم، این دو نفر، مرا با خود به کتابخانه می بردند تا کتاب های دلخواهم را بردارم. در آن هفته، چند کتاب تاریخی و داستان برداشتم و با ولع زیاد آنها را خواندم. در آخرین روزی که در سلول انفرادی بودم، نوولی از خانم سیمین بهبهانی با عنوان"صورتخانه" را خواندم که از لحاظ تکنیکی و شخصیت پردازی، فوق العاده بود. این داستان، یکی از بیست داستان کوتاه از بیست نویسنده زن ایرانی بود که در یک مجلد گردآوری شده بود.

نوشتن یادداشت بر روی صفحات کتاب ممنوع بود و معمولاً زندانبانان هنگام تعویض کتاب، آن را کنترل می کردند. با وجود این، اغلب بچه هایی که قلم در اختیار داشتند اقدام به نوشتن شعار و مشخصات و شماره سلول خود در حواشی صفحات میانی کتاب می کردند. من و سهراب کریمی از این طریق از شماره سلول یکدیگر آگاه شده بودیم.

در روز های اول، خواندن دیوار نوشته ها سرگرمی کوچک من بود. از میان آنها فقط نوشته کیوان امیری الیاسی که تا دو روز قبل از ورود من در آن سلول بود، مشخصات نویسنده اش را با خود داشت. او بر روی سطح صاف بالای صفحه فلزی مشبک با خطی خوانا نوشته بود:

" کیوان امیری الیاسی هستم، دانشجوی سوسیالیست دانشگاه صنعتی شریف. در تاریخ11/9/1386 در خیابان بهار دستگیر شدم. مرا خیلی تحت فشار گذاشته اند. نامزدم را برای اعمال فشار بیشتر بر من، دستگیر کرده اند. نامزدم دو ترم تعلیقی دارد. تا آنجا که بتوانم مقاومت می کنم."

کیوان بر روی یکی از درب ها نیز در مورد زندان و جایگاه آن در نظام ها ی سرمایه داری چنین نوشته بود ": نظام سرمایه داری، انسان را از خود و از سایر انسان ها بیگانه می کند. سرمایه داری را باید در زندان هایش شناخت. سرمایه داری اصلاح نا پذیر است."

از اواسط هفته دوم که بازجو قلم و کاغذ در اختیارم قرار داد تا در سلول به سئوالاتی در مورد شخصیت ها و احزاب کردی پاسخ بدهم، شروع به نوشتن بر روی درب و صفحه فلزی مشبک کردم. ابتدا، مشخصات خودم و دوستان کردم و زمان و نحوه دستگیری مان را بر روی سطح صاف بالای صفحه فلزی، درکنار نوشته های کیوان، یادداشت کردم. در روز های بعد، دفعات و زمان بازجویی هایی را که از من صورت گرفت به نوشته هایم اضافه کردم. از همان روز اول که نوشته های کیوان را خواندم، حس عجیبی به من دست داد. خواندن چند باره آن در روز های بعد، مرا به چند دهه قبل برد و بارها، تاریخ چپ را در ذهنم مرور کردم. با خودم فکر می کردم که آیا ممکن است تاریخ، تکرار شود و چپ، دوباره، به جذاب ترین و فراگیر ترین گفتمان در میان دانشجویان تبدیل شود؟ آیا خیل عظیم دانشجویان چپ در سلول های بند 209، حقیقتاً از تلاش چپ برای حضوری دوباره و قدرتمند حکایت می کند؟ آیا آنان، پیش قراولان ارتش سرخی هستند که به پشت دروازه های شهر رسیده است؟

کیوان، زندان را جزء ذاتی نظام سرمایه داری معرفی کرده بود ولی در مورد پدیده زندان در نظام های سوسیالیستی نظری نداشت. در دیدگاه مبتنی بر حقوق بشر، پدیده زندان، به عنوان یک نوع مجازات، مشمول قواعد و استاندارد های بسیاری است که رعایت آن برای همه دولت ها الزامی است. هر بار که نوشته کیوان را می خواندم احساس می کردم که دیدگاه او در مورد پدیده زندان(بویژه به عنوان یک نوع مجازات برای مخالفان سیاسی و عقیدتی) تقلیل گرایانه است. از اینرو، مطلب زیر را(بر اساس آموزه های حقوق بشر، نه دیدگاه سیاسی و ایدئولوژیک) در کنار نوشته کیوان یادداشت کردم:

" کیوان جان! پر واضح است که در همه نظام ها با پدیده زندان مواجه هستیم.... حقوق بشر، مجموعه ای از حقوق مدنی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را لازمه شأن انسانی برای تمامی افراد بشر می داند و از حقوق فردی و جمعی شهروندان در مقابل دولت ها که ابزار اعمال زور و سرکوب را در اختیار دارند دفاع می کند. در دهه های اخیر، حقوق مدنی و سیاسی شهروندان( که اغلب جنبه فردی دارد)، بیشتر در نظام های سوسیالیستی، و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی( که اغلب جنبه جمعی دارد)، بیشتر در نظام های سرمایه داری، مورد تهدید قرار گرفته است. در دیدگاه مبتنی بر حقوق بشر، حقوق فردی و جمعی، از اعتبار و اهمیت یکسان برخوردار است و تنها با رعایت و تضمین توأمان و همزمان آنها است که شأن انسانی، پاس داشته می شود. شایسته است که با نقض حقوق بشر توسط دولت ها(از جمله با مجازات زندان برای مخالفان سیاسی) ، صرفنظر از تفاوت های ایدئولوژیک شان، مخالف باشیم."

بعد از اینکه یادداشت مذکور را نوشتم، به جداره صفحه فلزی تکیه زدم و در کار مبارزان چپگرای ایرانی در دهه های اخیر دقیق شدم. لحظاتی بعد، در اثر فلاش بک های غیر ارادی، صحنه هایی از سرگذشت تراژیک آرمانخواهان نسل گذشته در پیش چشمانم ظاهر شد:

صحنه نخست

مخالفان حکومت در سلول های زندان اوین، در جمع های چند نفره در حال گفتگو هستند. هر یک به توصیف جامعه آرمانی مورد نظر خود می پردازند. یکی از جامعه بی طبقه می گوید، دیگری از دموکراسی لیبرال می گوید، آن یکی به توصیف حکومت اسلامی می پردازد و.... . اکثریت زندانیان، همسلو لی های مذهبی و گفتمان آنها را جدی نمی گیرند. هیچ کس، فروپاشی نظام سلطنتی را، دست کم در آینده نزدیک، پیش بینی نمی کند. جایگزینی نظام سلطنتی با حکومت اسلامی مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه، حتی در تصور خوشبین ترین طرفداران آیت الله خمینی هم نمی گنجد. قرار است چند نفر با پایان یافتن مدت محکومیت شان آزاد شوند. نشانی و شماره تماس، در فضایی آکنده از احساسات دوستانه، میان همسلولی ها رد و بدل می شود. زندانیان با چشمانی اشکبار، همسلولی هایشان را بدرقه می کنند.

صحنه دوم

با سرنگون شدن رژیم پهلوی، زندانیان سیاسی آزاد می شوند و مورد استقبال شدید مردم قرار می گیرند. روحانیون انقلابی، قدرت واقعی را در دست دارند و دولت میانه روی بازرگان، مطلوب آنها نیست. با استعفای بازرگان، خشونت ها و رادیکالیسم تشدید می شود. روحانیون حاکم، روز به روز، حلقه سیاست را تنگ تر می کنند و به هیچ حزب یا گروه سیاسی مجال عرض اندام نمی دهند. با تهاجم عراق به ایران، بر دامنه خشونت ها افزوده می شود. روحانیون، سایر گروه ها را غیرخودی می دانند و آخرین گام را برای حذف آنها بر می دارند. بسیاری از زندانیان سابق توسط همسلولی های سابق شان دستگیر شده و در سلول های سابقشان زندانی می شوند. دوباره بازجوئی، دوباره شکنجه، دوباره اعتراف، دوباره حبس و اعدام؛ ... تابستان داغ 67 و خلق خاوران؛ و.....

با یادآوری این صحنه ها بر ناکامی های نسل های پیاپی این سرزمین در رهایی از چنگال تیز استبداد حسرت می خوردم و از چاله به چاه افتادن های چندباره این مردمان دلم می گرفت. با خودم فکر می کردم که چگونه از دل دو انقلاب بزرگ ضد استبدادی(انقلاب مشروطیت و انقلاب آزادیخواهانه سال 1357) و یک نهضت بزرگ ضد استعماری(نهضت ملی شدن صنعت نفت)، سیستمی سربرآورده است که کمترین نسبت را با آرمان های تاریخی این مردمان در طول یک صد سال گذشته دارد؟ مگر خواسته اساسی ما در یک صد سال گذشته" آزادی" و "قانون مندی"( پایان دادن به خودسری های حاکمان) نبود؟ اگر آزادی ها و حقوق انسانی شهروندان پاس داشته نشود، چه تفاوتی می کند که نظام حاکم، شاهنشاهی باشد یا جمهوری اسلامی؟ اگر با وجود سرازیر شدن میلیارد ها دلار بادآورده به جیب دولت از محل فروش ثروت های عمومی(نفت وگاز و...) اکثریت مردم، همچنان در زیر شلاق کشنده فقر دست و پا بزنند، چه فرقی می کند که دولت وقت، پسوند اسلامی داشته باشد یا نه؟ اگر ماشین سرکوب، با تعویض مدل و تغییر شکل و پر قدرت تر از قبل، تن های آزادیخواهان را له کند، چه تفاوتی می کند که گرداننده آن چه کسی و یا با چه بهانه ای به این کار مبادرت کند؟ اگر صدا های متفاوت از صدای گروه حاکم به بهانه در خطر افتادن امنیت و منافع ملی در نطفه خفه شود، چه تفاوتی می کند که گروه حاکمی که منافع خود را عین منافع ملی و آسودگی خیال خود را عین امنیت ملی تلقی می کند معمم باشد یا مکلا؟ اگر همه رسانه های مکتوب، صوتی و تصویری در انحصار یا کنترل شدید دولت باشد چه تفاوتی می کند که آن دولت به بهانه صیانت از دین، مبادرت به این کار کرده باشد یا به بهانه جلوگیری از رخنه ارتجاع سرخ و سیاه؟ اگر احزاب و گروه های سیاسی، قلع و قمع شوند و نظام حاکم برای روتوش کردن ماهیت انحصارطلبانه خود، مبادرت به راه اندازی احزاب دولت ساخت بکند چه تفاوتی می کند که آن احزاب دولت ساخت از جنس حزب رستاخیز پهلوی باشند یا از جنس روحانیون مبارز یا روحانیت مبارز جمهوری اسلامی؟ اگر سینه بهترین فرزندان ایران در دانشگاه با دشنه جلادان شکافته شود، چه تفاوتی می کند که آن جنایت در 16 آذر 1332 در دانشکده فنی دانشگاه تهران رخ داده باشد یا در 18 تیر 1378 در کوی دانشگاه تهران؟ اگر به مطالبه حقوق جمعی اقلیت های ملی ایران، از جمله ملت کرد، با گلوله پاسخ داده شود چه فرقی می کند که قاضی محمد و یارانش در شهر های مختلف کردستان به دار آویخته شوند، یا دکتر قاسملو و دکتر شرفکندی در شهر های اروپایی آماج تیرها قرار گیرند؟ و اگر.....

هر گاه به این سوالات و سیاست ها و عملکردهای یکسان رژیم پهلوی و دولت جمهوری اسلامی در سرکوب حقوق و آزادی های اساسی شهروندان فکر می کردم، بیشتر یقین حاصل می کردم که در غیاب دموکراسی و حقوق بشر، اوضاع، بسامان نخواهد شد و جامعه ایران، همچنان، آبستن حوادث ناگوار خواهد بود.

در روز بیست و هشتم، سلول فرشاد دوستی پور را عوض کردند. میلاد عمرانی و سعید آقام علی را هم به ترتیب در هفته های دوم و سوم برده بودند. بدین ترتیب، فقط من و صدرا پیر حیاتی در آن راهرو باقی مانده بودیم. در بعد از ظهر روز سی ام، زندانبان وارد سلولم شد و دستور داد فوراً وسایلم را جمع کنم. لحظاتی بعد، در حالی که چشم بند به چشم داشتم و چند تخته پتو و مسواک و خمیر دندان در دستم گرفته بودم پشت سر زندانبان راه افتادم. زندانبان، دم درب سلول 63 توقف کرد و دستور داد وارد آنجا بشوم. وقتی وارد سلول شدم، با دیدن فرشاد و یک نفر دیگر متعجب شدم. بعد از خوش و بش کوتاهی، فرشاد اصرار می کرد که هرچه زودتر باید راجع به بعضی موضوعات با هم صحبت بکنیم. فرشاد فکر می کرد که زندانبان ما را به اشتباه با هم در یک سلول قرار داده است و به محض اینکه متوجه اشتباهش بشود ما را از هم جدا خواهد کرد. نفر سوم، همانی بود که او را با ما از ساختمان وزارت اطلاعات به اوین آورده بودند. سعید کهنه پوشی که تازه از دانشگاه اصفهان در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت فارغ التحصیل شده بود، در روز دستگیری برای دیدن پسر عمویش به دانشگاه تهران آمده بود. ماموران وزارت اطلاعات بعد از گرفتن شناسنامه اش که از یکی از شهرهای استان کردستان صادر شده است، او را در خیابان 16 آذر دستگیر کرده بودند.

سلول جدید، خیلی کثیف و شیر آبش هم خراب بود. از زندانبان خواستیم ما را به سلول دیگر ببرد. او پذیرفت و ما را به سلول 34 منتقل کرد. سلول 34 را تازه رنگ آمیزی کرده بودند و نیمی از کف آن کفپوش نداشت. لذا، زندانبان تکه ای از موکت سلول کناری را به ما داد. وقتی که من پتوهایم را به همان شیوه سابق در وسط سلول، و آن دو نفر هم پتوهایشان را در دو طرف من پهن کردند، کف سلول، کاملاً با پتو پوشیده شده بود. ورود ما به آن سلول، با موج تازه سرما همزمان شد. ما به مدت سه هفته، تمام ساعات شبانه روز را در زیر پتو بسر بردیم.

در اواسط هفته ششم، با آزاد شدن کهنه پوشی(با تودیع وثیقه 50 میلیون تومانی)، میلاد عمرانی را به سلول ما آوردند. از سه هفته قبل که میلاد را از سلول 101 برده بودند، او در سلولی انفرادی در طبقه پایین بود. میلاد را همراه با سعید آقام علی، در حالی دستگیر کرده بودند که همراه با دکتر زرافشان عازم منزل ایشان بودند. ماموران پس از اینکه اتومبیل دکتر زرافشان را در حوالی میدان گلها متوقف کرده بودند، تلفنی به آنها دستور داده شده بود که دکتر را دستگیر نکنند. چند روز بعد، میلاد هم پس از تودیع وثیقه 100 میلیون تومانی آزاد شد. میلاد، همشهری صادق چوبک، منوچهر آتشی، نجف دریابندری و منیرو روانی پور بود. بوشهر کوچک، نویسندگان بزرگی دارد.

با رفتن میلاد، مرتضی خدمت لو را به سلول ما آوردند. مرتضی را، ده روز قبل، همراه با چند تن از دانشجویان چپ در آپارتمانی در حوالی خیابان آزادی دستگیر کرده بودند. او، ده روز نخست را در سلول انفرادی گذرانده بود. مرتضی، اهل هیدج(از شهرهای استان زنجان) و دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر در دانشگاه هنر بود. یک هفته بعد از آمدن مرتضی، فرشاد دوستی پور با وثیقه 50 میلیون تومانی آزاد شد. سه هفته آخر را با مرتضی در همان سلول بودم. البته چند روزی هم، فردی مسن با گرایشات سلطنت طلبانه را به سلول ما آوردند. همسلولی سلطنت طلب ما که متولد کرمان بود، نظر خوبی در مورد اقوام و ملیت های ایرانی نداشت. او دائماً، با حسرت، از عظمت گذشته ایران یاد می کرد و احساسات ضد عربی او آزار دهنده بود. در آن روز ها، وقت مان را با مطالعه، بحث کردن در مورد موضوعات مختلف و بازی با منچی که درست کرده بودیم سپری می کردیم.

بجز دانشجویان کردی که با هم دستگیر شده بودیم چند کرد دیگر هم، در بند 209 بودند. سامان غاص، اهل سلیمانیه عراق به اتهام جاسوسی؛ و بختیار رحیمی و کریم کانیسانانی، از اهالی مریوان به اتهام عضویت در احزاب کردی، 6 ماه بود که در انفرادی بودند. من بصورت اتفاقی از وضعیت آنها اطلاع پیدا کردم. کریم را در هفته ششم به سلول 31 که در کنار توالت قرار داشت، آوردند. یک بار که از توالت بر می گشتم او را از زیر چشم بند دیدم که دم در سلولش با زندانبان در مورد وخامت حالش صحبت می کرد. از لهجه اش فهمیدم که کرد است. از آن روز، من و فرشاد دوستی پور با بکاربردن اصطلاحات کردی در هنگام صحبت با زندانبانان قصد داشتیم به او بفهمانیم که او تنها کرد آن راهرو نیست. چند روز بعد، یادداشتی از کریم در توالت پیدا کردم که خطاب به ما نوشته بود:

"کریم کانیسانانی، اهل مریوان هستم. 6 ماه است که در انفرادی هستم. مرا شکنجه می کنند. خیلی مریضم و درد می کشم. بازجویی ام ادامه دارد. با شماره های ... با خانواده ام تماس بگیرید و بگویید که هفته آینده در روز .... دوباره دادگاه دارم. به آنها بگوییدکه بیایند آنجا....."

در پشت همان تکه مقوایی، چند جمله برای کریم نوشتم و به او اطمینان دادم که در صورت امکان با خانواده اش تماس خواهیم گرفت. یک ساعت بعد به توالت رفتم و یادداشت را در همانجایی گذاشتم که قبلاً کریم گذاشته بود. هنگام بازگشت از توالت، از زندانبان با زبان کردی تشکر کردم و به کریم فهماندم که به توالت برود و یادداشت را بردارد. شماره های تماس بستگان کریم را به خاطر سپردیم و از بچه هایی که در روزهای بعد آزاد شدند خواستیم که به خانواده کریم اطلاع بدهند. چند روز بعد، هنگام برگشتن از دستشویی متوجه شدم که زندانبان در راهرو نیست لذا، سرم را بالا گرفتم و از زیر چشم بند کریم را دیدم که در انتهای راهرو نشسته و به دیوار تکیه داده است. او 40 ساله به نظر می رسید و در حالی که چشم بند داشت سرش را کاملاً به سمت پایین خم کرده بود. از ظاهرش میشد فهمید که درد می کشد. احتمالاً، زندانبان او را برای بردن به بهداری از سلول خارج کرده بود. در همان روز، سلول کریم را عوض کردند.

سامان غاص را سه روز قبل از آنکه آزاد بشوم به سلول 35 آوردند. هنگامی که او را آوردند من و مرتضی خدمت لو مشغول خوردن شام بودیم. بعد از آنکه او را وارد سلول کردند و درب سلول را بستند، تا 15 دقیقه بعد صدایش را می شنیدیم که داشت با زندانبانان حرف می زد. او فارسی را خوب صحبت نمی کرد و لهجه کردی اش مشخص بود. بعد از رفتن زندانبانان، شروع به خواندن مطلع سرود ملی کردستان (ای رقیب)کردم:

ئه ی ره قیب هه ر ماوه قه ومی کورد زمان نایشکینی دانه ری تو پی زمان

که س نه لی کورد مردووه، که س نه لی کورد مردووه

کورد زیند ووه، زیندووه قه د نا نه وی ئا لا که مان

( ای دشمن! هنوز زنده است ملت کرد زبان بلاهای روزگار او را از پای درنخواهد آورد

کس نگوید کرد مرده است، کرد زنده است زنده است و هرگز نخواهد افتاد بیرق ما

ای رقیب، توسط شاعر کرد، یونس ملا رئوف، متخلص به دلدار(1947- 1918) در زندان حکومت وقت عراق در سال 1938 سروده شده است. این سرود به گویش سورانی سروده شده و برای اولین بار در جمهوری مهاباد مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر، سرود ای رقیب، توسط حکومت اقلیم کردستان عراق مورد استفاده قرار می گیرد)

سامان با شنیدن صدای من، شروع به خواندن سرود ای رقیب کرد. سپس فریاد زد: بژی گه لی کورد، بژی کوردستان، بژی مام جه لال(زنده باد ملت کرد، زنده باد کردستان، زنده باد عمو جلال(جلال طالبانی)). چند لحظه بعد، از پنجره، آهسته با او صحبت کردم. سامان گفت": مرا 6 ماه قبل، در حالی که در کنار دریاچه زریبار(در مریوان) مشغول فروختن لباس بودم دستگیر کردند. اتهامم جاسوسی است. بازجوها شکنجه ام می کنند و در سلول انفرادی نگه ام می دارند. به من حوله و پتو نمی دهند و بخاطر اینکه خارجی و اهل سنت هستم بیشتر از بقیه زندانیان اذیتم می کنند. من خیلی مریضم." سامان را در شب آزادی ام از آن سلول بردند.

چند نفر دیگر هم در بند 209 بودند که زندانبانان آنها را "القاعده ای" معرفی می کردند. یکی از آنها در روزهایی که در سلول انفرادی بودم در راهروی پشت من(شمالی ترین راهرو) بود و روزی پنج بار اذان می گفت. در هفته هفتم، هنگامی که مرا از دادگاه انقلاب به زندان برمی گرداندند یکی از ماموران از همکارش در مورد القاعده ای ها پرسید و او جواب داد": چارتاشونو بردیم کرج. چارتای دیگه رو فردا می بریم." آن روز، من، فرشاد و یکی از بچه های چپ را برای تفهیم اتهام و تبدیل قراربازداشت موقت به قرار وثیقه، نزد قاضی موسوی به دادگاه انقلاب برده بودند. ما به همراه ماموران در راهروی یکی از طبقات بالای دادگاه بر روی صندلی نشستیم و منتظر ماندیم تا قاضی اذن ورود بدهد.

در راهرویی که نشسته بودیم خانم چادری مسنی هم آنجا بود که بسیار پریشان و ناامید به نظر می رسید. او بدون وقفه در طول راهرو راه می رفت و با صدای بلند دعا می کرد و ورد می خواند. خانم مسن بعد از مدتی به سمت ما آمد و به هر کدام از ما کاغذی داد که روی آن دعای خلاصی از زندان نوشته شده بود. وقتی به دور از چشم ماموران از علت بی تابی اش پرسیدم آهسته چند جمله ای گفت و از من فاصله گرفت. او گفت": برادرم دانشمند هسته ای است. ماه ها است که به اتهام جاسوسی در زندان است. او چند سال سابقه جبهه دارد. قرار است امروز وثیقه را بپذیرند و او از زندان آزاد شود. فکر نمی کردم هیچوقت بتوانم او را زنده ببینم. من فقط همین یک برادر را دارم." دقایقی بعد، وقتی که رئیس دفتر قاضی، خبر موافقت قاضی با وثیقه و آزادی برادرش را به اطلاعش رساند او از فرط خوشحالی چنان شیونی کرد که صدایش در تمام آن طبقه پیچید.

بالاخره بعد از گذشت حدود دو ساعت، ما را یکی یکی به اتاق قاضی بردند. من، نفر آخر بودم. وقتی وارد اتاق شدم، قاضی و چند نفر دیگر در اتاق بودند و مورد کرامات و کارهای خارق العاده یکی از شخصیت های مذهبی صحبت می کردند. قاضی به من اشاره کرد روی صندلی که در طرف مقابل میزش قرار داشت بنشینم. او نگاهی به پرونده ام انداخت و از داخل آن برگه ای را برداشت و آن را جلوی من گذاشت. قاضی از من خواست تا به اتهامات "اقدام علیه امنیت ملی از طریق شرکت در تجمع غیر قانونی و تبلیغ علیه نظام" که در آن برگه درج شده بود پاسخ بدهم. من دفاعم همانی بود که در بازجویی ها گفته بودم. بعد از اینکه دفاعیه ام را تحویل قاضی دادم نگاهی سطحی به آن انداخت و به من سفارش کرد که با خانواده ام برای تودیع وثیقه به مبلغ 80 میلیون تومان تماس بگیرم. در پاسخ به او گفتم ": من فعالیت حقوق بشری خودم را مقوم امنیت ملی می دانم. کسانی باید محاکمه و مجازات بشوندکه حقوق بشر از جمله حقوق اقوام و ملیت های ایرانی را نقض می کنند و باعث نارضایتی آنها می شوند. من، لایق پاداشم نه مستحق مجازات. من و سایر بچه ها باید بدون قید و شرط آزاد بشویم. حاضر نیستم حتی یک ریال به عنوان وثیقه بپردازم."

از ابتدای بازداشت، بر این باور بودم که من و دوستانم هیچ جرمی مرتکب نشده ایم، مگر آنکه تبلیغ و دفاع از دموکراسی و حقوق بشر، در قوانین جمهوری اسلامی، عمل مجرمانه شناخته شده باشد که دراین صورت، ما و سایر شهروندان در مقابل آن وظیفه ای نداریم. شهروندان، بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر، صرفاً در مقابل جامعه ای وظیفه دارند که در قوانین آن، حقوق بشر، مورد احترام قرار گرفته و تضمین شده باشد، چرا که تحقق این حقوق، مقدمه ضروری رهایی و شکوفایی نوع بشر است.

ماده 29 اعلامیه جهانی حقوق بشر:

1- هر کس در مقابل آن جامعه ای وظیفه دارد که رشد آزاد شخصیت او را میسر سازد.

2- هر کس در اجرای حقوق و استفاده از آزادی های خود، فقط تابع محدودیت هایی است به وسیله قانون، منحصراً به منظور تامین شناسایی و مراعات حقوق و آزادی های دیگران و برای مقتضیات صحیح اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی، در شرایط یک جامعه دموکراتیک وضع شده باشد.

3- این حقوق و آزادی ها، در هیچ موردی نمی تواند برخلاف مقاصد و اصول ملل متحد اجرا شود.

ماده 30 اعلامیه جهانی حقوق بشر(ماده آخر) به صراحت تفسیر خارج از متن را ممنوع و راه سوء استفاده از مفاد آن بویژه از سوی دولت ها را مسدود کرده است:

هیچ یک از مقررات اعلامیه حاضر نباید طوری تفسیر شود که متضمن حقی برای دولتی یا جمعیتی یا فردی باشد که به موجب آن بتواند هر یک از حقوق و آزادی های مندرج در اعلامیه را از بین ببرد و یا در آن راه فعالیتی بنماید.

اعلامیه جهانی حقوق بشر، سند مادر و الهام بخش سایر اسناد حقوق بشر از جمله میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی،اجماعی و فرهنگی است. کشور ما، هم، جزو نخستین امضاء کنندگان اعلامیه جهانی حقوق بشر، و هم، از اعضای میثاقین مذکور است. میثاقین به تصویب قوه مقننه ایران رسیده و بر اساس ماده 9 قانون مدنی در حکم قانون و لازم الاجرا است.

بعد از برگشتن از دادگاه، از آنجا که قصد نداشتم با تودیع وثیقه آزاد بشوم، نامه ای به بازجو نوشتم و از وی خواستم با تحویل کتاب به من موافقت کنند. در نظر داشتم، در صورت موافقت بازجو، از خانواده ام بخواهم برایم کتاب بیاورند. وقتی با گذشت سه هفته، پاسخی دریافت نکردم تصمیم گرفتم در اعتراض به شرایط غیر انسانی بازداشتگاه، از اول بهمن، دست به اعتصاب غذا بزنم. از اینرو، ده روز قبل از آزاد شدن با منزل تماس گرفتم و از خانواده ام خواستم تا از تودیع وثیقه جداً خودداری بکنند. قبل از آن هم، فقط یک بار، در چهاردهمین روز دستگیری، با منزل تماس گرفته و بعد از آن از تماس با خانواده خودداری کرده بودم.

صبح روز یکشنبه، بیست و هشتم دی، من و مرتضی خدمت لو مشغول بازی منچ بودیم که درب سلول باز شد و چند نفر وارد سلول شدند و دم درب ایستادند. یکی از آنها که احتمالاً از مسئولان زندان اوین بود دستور داد تا رو به دیوار و پشت به آنها بایستیم. میهمانان ناخواسته از مسئول زندان در مورد وضعیت غذا و بهداشت سلول سوال کردند و او هم همه چیز را خوب معرفی کرد. آنها بدون اینکه حتی کلمه ای با ما صحبت کنند رفتند و ما بر نظارت مسخره مقامات جمهوری اسلامی بر بد نام ترین زندان ایران خندیدیم و دوباره مشغول بازی شدیم.

چند ساعت بعد، دوباره درب زندان باز شد. این بار، زندانبان بود که وارد سلول شد. او دستور داد فوراً وسایلم را بردارم و چشم بند بزنم. وقتی دلیل آن کار را پرسیدم، او پاسخی نداد و فقط تاکید کرد که سریعتر آماده رفتن بشوم. وقتی که زندانبان با اصرار من مواجه شد گفت که خانواده ام وثیقه را تودیع کرده اند و باید برای انجام مقدمات آزاد شدن با او بروم. به زندانبان گفتم که با این کار خانواده ام موافق نیستم و با شما نمی آیم. او با شنیدن این حرف عصبانی شد و گفت": برام دردسر درست نکن. وقتی دستور آزادی زندانی بیاد ما نمی تونیم اونو حتی یه دقیقه هم اینجا نگه داریم. حالا من مجبورم هر طور که شده تو رو با خودم ببرم." زندانبان با این توضیح، جلو آمد و دستور داد که هر چه زودتر وسایلم را بردارم و با او بروم. ناگزیر، با مرتضی خداحافظی کردم و به دنبال زندانبان راه افتادم.

به انتهای راهرو که رسیدیم زندانبان دستور داد که رو به دیوار، کنار فردی که به همان ترتیب ایستاده بود، بایستم. اندکی بعد، زندانبان دستور حرکت داد. او ما را به اتاقی برد و از ما خواست چشم بند ها را برداریم. وقتی چشم بندم را برداشتم، سعید آقام علی را دیدم که کنار من ایستاده بود. سعید، نخستین کسی بود که هفتاد روزقبل، در بازداشتگاه، دور از چشم زندانبانان، با او صحبت کرده بودم. بعد از خوش و بش با سعید، وسایل شخصی مان را تحویل گرفتیم و پس از انجام مراحل کوتاه در اداره بازداشتگاه به سمت درب خروجی بازداشتگاه راه افتادیم. ما را از همان دربی خارج کردند که در روز نخست، از آنجا وارد بازداشتگاه کرده بودند. زندانبان ما را به ساختمانی برد که در محوطه بازداشتگاه، نزدیک درب خروجی آن قرار داشت. بعداز انجام انگشت نگاری به سمت درب خروجی بازداشتگاه راه افتادیم. سیگاری آتش زدیم و از آن قفس کوچک به قفس خیلی بزرگ تر پا گذاشتیم. وقتی از درب خارج شدیم، ساعت، یک بعد از ظهر بود.

+

نامه سعید فیض الله زاده به وزیر علوم -فعالان حقوق بشر در ایران

2008-12-01T13:49:00.004+03:30

نامه سعید فیض الله زاده به وزیر علوم و اعلام اعتصاب غذا

هر چند دانشجویان بازداشتی از روز بازداشت خود مورخه ۵/۹/۸۷ دست به اعتصاب غذا زده اند اما به دلیل درخواست ریاست بند ۳۵۰ از یکی از دانشجویان زندانی به نام آقای سعید فیض الله زاده مبنی بر اعلام رسمی اعتصاب غذا وی نامه ذیل را آماده و در اختیار مسئولان زندان و همچنین این مجموعه قرار داد:

جناب دکتر زاهدی، وزیر علوم

با سلام ،

من سعید فیض الله زاده دانشجوی رشته فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی هستم و این نامه را از بازداشتگاه اوین برای شما مینویسم.

قطعاً از آنچه بر ما گذشت استحضار دارید . اما بگذارید دردنامه خود را دوباره برایتان بگویم ، من و سه دانشجوی دیگر دانشگاه علامه در پی تحمل دو سال محرومیت از تحصیل و ممنوعیت از ورود به دانشگاه از حاج آقای شریعتی رئیس دانشگاه علامه برگه ای را طلب کردیم که اعلام کند ثبت نام ما در بهمن ۱۳۸۷ بلامانع است . ایشان هم دهها اتهام بی اساس کذب بر ما وارد کرد و حالا اینجائیم که می بینید.

ما بارها شما را از آنچه که در دانشگاه علامه اتفاق می افتد مطلع کردیم و جوابی نشنیدیم و حالا که کارد به استخوانم رسیده اعلام میکنم که از این تاریخ دوشنبه ۱۱/۹/۸۷ تا رسیدن به حق مسلم خود ، ثبت نام بی قید و شرط در دانشگاه اعتصاب غذای خود را به شما اعلام و مسئولین مربوطه اعلام می نمایم. باشد که این موضوع وجدان خوابیده شما را بیدار کند.

دانشجوی زندانی / سعید فیض الله

بند ۳۵۰ زندان اوین

فشار بر دانشجویان

سه خبر از زندانیان سیاسی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-01T13:49:00.003+03:30

چهار دانشجوی زندانی به دادگاه انقلاب برده شدند-کمردرد ابوالفضل جهاندار-
-شرایط نامناسب سعید درخشندی

بنا به گزارش های رسیده چهار دانشجوی زندانی صبح امروز به دادگاه انقلاب انتقال یافتند. ممکن است رژیم مجبور شود در استانه ی ۱۶ اذر این چهار اذر اهورایی را ازاد کند. در این صورت باید به انها تضمین بدهد که در ترم جدید از انان برای شرکت در کلاس درس ثبت نام می کند.از دیگر سو ابوالفضل جهاندار به بهداری اوین منتقل شد. بهداری اوین به جهاندار اعلام کرد برای جراحی کمر دردش می بایست خانواده ی او مبلغ لازم را به حساب بیمارستانی که انها تعیین می کنند بریزد تا او را به انجا اعزام نمایند.جهاندار که از درد شدید کمر رنج می برد در پاسخ به انها گفت که کمر من در ۲۰۹ به این وضع مبتلا شده و زندان باید پاسخگو باشد. زندان نیز می گوید که ۲۰۹ به ما ارتباطی ندارد.همچنین سعید درخشندی یکی دیگر از زندانیان سیاسی که به جرم عقیده به ۳ سال حبس محکوم شده و حدود ۲۹ ماه از دوران حبس خود را بدون مرخصی گذرانده است از شرایط جسمی نامطلوبی برخوردار است و روز گذشته به بهداری اوین مراجعه کرد. سعید درخشندی به شدت از نحوه ی رسیدگی اوین به زندانیان بیمار ناراضی است.او خواهان رسیدگی مجامع بین المللی به شرایط نامناسب زندانیان در زندان اوین می باشد.

درخواست انجمن زندانیان سیاسی از دانشجویان اعتصابی

2008-12-01T13:49:00.002+03:30

درخواست از دانشجویان زندانی چناچه در بیانیه های پیشین به اگاهی رسید ،دولت اسلامی حاکم بر ایران ،۴ دانشجوی دانشگاه علامه را به جای کلاس درس راهی زندان کرد.این دانشجویان عزیز مجبور شدند برای رسیدن به خواست قانونی خود،مبنی بر ثبت نام در دانشگاه و اعلام اعتراض،دست به اعتصاب غذا بزنند.اخبار رسیده حاکی از این است که شرایط جسمی این عزیزان وخیم است. به همین دلیل انجمن زندانیان سیاسی همگام با سازمان حقوق بشر کردستان از این عزیزان می خواهد تا دست از اعتصاب غذا بردارند و خواسته های خود را به روش های دیگر پیگیری کنند. از سایر نهاد ها و شخصیت های حقوق بشری نیز دعوت می کنیم تا همین خواسته را تکرار کنند و این دانشجویان را ترغیب نمایند تا دست از اعتصاب بکشند. انجمن زندانیان سیاسی

نگرانی جنبش اذربایجان از وضعیت امی حسین موحد

2008-12-01T13:49:00.001+03:30

جنبش آذربایجان برای دمکراسی و یکپارچگی ایران

Azarbaijan Movement for Democracy and Integrity of Iran

جان امیر حسین موحدی در خطر است

امیر حسین موحدی از روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر ايراني آذربایجانی بار دیگر در روز 29 آبان بازداشت شد.

او به شدت بیمار و نیازمند دارو و درمان است که از وی دريغ مي شود. بيماری ديابت وابسته به انسولين ، يکبار سکته قلبي در زندان ساری ، و فشار بازجويي های مداوم وعدم اجازه برای تزريق انسولين موجب شد دچار ايست قلبي شده و در روز اول آذر ماه به بيمارستان خميني مشگين شهر منتقل شود اما در کمال شگفتي روز بعد ماموران امنيتي بدن نيمه جان وی را از بخش سي سي يو خارج کرده و به نقطه نا معلومي منتقل کردند.

"جنبش آذربایجان برای دمکراسی و یکپارچگی ایران" رهبران و مقامات قضایی جمهوری اسلامی را مسئول حفظ جان او می داند و خواهان آزادی بدون قید و شرط ایشان و تمامی زندانیان سیاسی بوده واز تمامی فعالین وسازمان های حقوق بشری داخلی و خارجی می خواهد نسب به آزادی و حفظ جان ایشان هر چه زودتر اقدام نمایند.

او بی گناه بوده و تاوان دفاع از حقوق مدنی ، شهروندی ، دفاع از آزادی ، تمامیت ارضی و یکپارچگی ملی کشور عزیز خود ایران می دهد.

زنده باد آزادی و دمکراسی

پاینده باد ایران و ملت ایران

دبیرخانه جنبش آذربایجان برای دمکراسی و یکپارچگی ایران

01-12-2008

http://iranazar.net/seite21.htmlنوشته شده توسط دیدبانان حقوق بشر وروزنامه نگاران | لینک ثابت | نظر بدهید

ReplyReply All Move...Go to Previous message | Go to Next message | Back to Messages

اخرین گزارش از وضعیت 4 دانشجوی بازداشتی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-12-01T13:49:00.000+03:30

چهار دانشجوی دانشگاه علامه که به جای دانشگاه راهی زندان اوین شدن تا افتخار ان برای همیشه در پرونده ی دولت اسلامی ثبت شود ،به چهار بند مختلف زندان اوین تقسیم گردیدند. خانم گلرو در بند زنان،اقای رضا فیض اله زاده به بند 350،مجید دری به بند 8 و اقای شجاعی به بند 7 زندان اوین انتقال یافتند. شایان ذکر است که این چهار یار دبستانی برای رسیدن به خواسته ی قانونی خود دست به اعتصاب غذا زدند.اقای فیض اله زاده طی ارسال نامه ای به وزیر علوم ،شرط شکستن اعتصاب غذا را ثبت نام بدون قید و شرط در دانشگاه دانست. جالب توجه این است که دولت اسلامی علاقه مندان به تحصیلات عالیه را روانه ی زندان می کند.

سایت انجمن زندانیان سیاسی فیلتر شد

2008-11-30T13:41:00.004+03:30

سایت انجمن زندانیان سیاسی به دلیل درج اخبار موثق و روزانه از نقض سیتماتیک حقوق بشر در ایران و شرایط نا مناسب زندانیان سیاسی فیلتر شد.رژیم حاکم بر ایران اخیرا اعلام کرد که بیش از 5000000 سایت اینترنتی را فیلتر کرده است ولی نظامیان حاکم هنوز از وقوع یک انقلاب نرم توسط سایت های اینتر نتی در وحشت هستند و این وحشت دایم خود را پنهان نمی کنند.نهاد نظامی حاکم،راه حل مقابله با این حرکت نرم را فیلترینگ سایت ها می داند. در صورتی که چنین سیاست ضد حقوق بشری که عملا حق ازادی بیان و قلم را سلب می کند و با تعهدات بین المللی رژیم در تضاد است ،موجب نمی شود که جریان ازاد اطلاعات فیلتر شود. برای این که هر روز تعداد زیادتری از این گونه رسانه ها توسط ازادی خواهان به وجود می اید. ما این اقدامات غیر قانونی نظامیان حاکم بر ایران را محکوم می کنیم و از سازمان ملل متحد می خواهیم در این زمینه از جمهوری اسلامی توضیح بخواهد.شایان ذکر است که سایت انجمن زندانیان سیاسی توسط چند تن از زندانیان سیاسی و مدنی یک دهه ی اخیر اداره می شود و اخبار ان در مورد نقض حقوق بشر در ایران بسیار دقیق است.-انجمن زندانیان سیاسی-10 ادرماه-1387 خورشیدی

وضعیت جسمی عباس خرسندی مناسب نیست-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-30T13:41:00.003+03:30

بنا بر گزارش های رسیده،شرایط جسمانی اقای عباس خرسندی پایه گذار حزب دموکرات ایران مناسب نیست و ایشان از سردرد های مزمن رنج می برد. این در حالی است که شرایط بهداری زندان اوین به هیچ وجه استاندارد نبوده و به قتل گاه زندانیان معروف شده است. شایان توجه است که اقای خرسندی به دلیل تاسیس حزب دموکرات ایران به 8 سال حبس محکوم شده است.این حکم در دادگاه تجدید نظر نیز تایید گردید و اقای بهرامیان وکیل مدافع این زندانی سیاسی تلاش می کند از طریق شعبه ی تشخیص دیوان این حکم را بشکند.

جواد علیزاده به انفرادی 209 منتقل شد.-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-30T13:41:00.002+03:30

جواد علیزاده فعال مدنی که در رشته ی حقوق بشر و در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه علامه ی طباطبایی فارغ التحصییل شده است به بازداشت گاه امنیتی 209 منتقل شد. این زندانی سیاسی و کوشنده ی مدنی تلاش های زیادی برای دفاع از حقوق اقوام به ویژه قوم کرد انجام داده و در 16 اذر سال گذشته در میتینگ دانشجویی بازداشت شد. علیزاده به یک سال حبس محکوم گردید و اینک دوران حبس خود را می گذراند. شایان توجه است که اخیرا خاطرات او از دوران بازداشت سال گذشته و در 209 از سوی انجمن زندانیان سیاسی منتشر گردید.

سازمان حقوق بشر کردستان: معرفی سخنگوی مطبوعاتی و اطلاع رسانی

2008-11-30T13:41:00.001+03:30

مطبوعاتی و اطلاع رسانی
اطلاعیه مطبوعاتی
ریس سازمان حقوق بشر کردستان آقای محمد صدیق کبودوند ،اجلال قوامی عضو ارشد سازمان رابه عنوان سخنگوی مطبوعاتی و اطلاع رسانی معرفی نمود.

متن معرفی نامه به قرار ذیل است:

((جناب آقای اجلال قوامی بدینوسیله جنابعالی به عنوان سخنگوی مطبوعاتی و اطلاع رسانی سازمان حقوق بشر کردستان انتخاب مشوید،شایسته است در اجرای وظیفه محوله مطابق اساسنامه و اصول ومعیارهای پذیرفته شده سازمان ،اقدام و اعلام نمایید))

با توجه به نامه آقای کبودوند مسولیت سخنگوی مطبوعاتی و اطلاع رسانی سازمان از اول آذر ماه 1387 تا اطلاع ثانوی به عهده آقای اجلال قوامی گذاشته شده است و این دبیرخانه با صدور این اطلاعیه مسولیت جدید ایشان را اعلام می نماید.

تهران/اول آذرماه 1387

دبیرخانه سازمان حقوق بشر کردستان

وضعیت نامناسب دو هواپیما ربا-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-22T11:51:00.004+03:30

فرهنگ و شهرام پور منصوری دو برادر هواپیما ربا که قربانی برنامه ی احمقانه و فرصت طلبانه ی خالد حردانی شده و در زمان ارتکاب این جرم ، به لحاظ قوانین حقوقی و بین المللی کودک به حساب می امدند ، از شرایط بسیار نا مناسبی در زندان رجایی شهر برخوردار هستند. اگاهان نگران هستند که مبا دا این دو برادر به بیماری ایدز دچار شده باشند.شایان توجه است که جمهوری اسلامی در زندان ها شرایطی را به وجود اورده است که زندانیان به مرور از بین بروند.به همین دلیل است که جامعه ی بین الملل بارها و بارها این رژیم را به دلیل نقض حقوق بشر محکوم کرده است.

کرمی خیر ابادی به کوما رفت-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-22T11:51:00.003+03:30

کرمی خیر ابادی زندانی امنیتی که به جرم هواپیما ربایی به اعدام محکوم شده و سال هاست که در زندان رجایی شهر با مرگ دست و پنجه نرم می کند دو روز پیش بیهوش شد. هم سلولی های او مدعی هستند که این مسئله به دلیل این است که زندان بانان به زندانیان رجایی شهر دارو های تاریخ گذشته می دهند.

بازداشت امر حسین موحدی و نامه ی خانواده اش-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-22T11:51:00.002+03:30

امیر حسین موحدی از روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشری اذری زبان بار دیگر بازداشت شد. بازداشت این هموطن مبارز در حالی صورت می گیرد که او به شدت بیمار است و نیازمند دارو و درمان است. خانواده ی او با صدور اعلامیه ای به این بازداشت خود سرانه اعتراض کرد و ابراز داشت که وزارت اطلاعات اجازه نداده است که این زندانی از دارو استفاده کند و جان او در خطر است.

کمیته ی حقوق بشر سازمان ملل جمهوری اسلامی را محکوم کرد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-22T11:51:00.001+03:30

باالاخره کمیته ی حقوق بشر سازمان ملل با اکثریت نزدیک به 80 رای،رژیم جمهوری اسلامی را به دلیل نقض وحشیانه و سیستماتیک حقوق بشر محکوم کرد .شکنجه های وحشیانه،سرکوب،بازداشت های خودسرانه،قطع دست و پا،،سنگسار،تبعیض قومی و مذهبی و جنسیتی،بازداشت های مکرر مبارزان سیاسی و مدنی، و محدودیت ازادی های شهروندی،از جمله ی مواردی است که پرونده ی ضد حقوق بشری این رژیم ضدمردمی را قطورتر کرده است. شایان توجه است ،پیش نویس این قطعنامه را کشور مترقی کانادا تهیه کرد و کشورهای دیکتاتوری مثل چین،کوبا،کره ی شمالی،روسیه و برمه به ان رای منفی دادند.

شرایط نامناسب امیر حشمت ساران-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-22T11:51:00.000+03:30

امیر حشمت ساران زندانی سیاسی که بیش از 5 سال است که حبس می کشد از وضعیت جسمی خوبی برخوردار نیست. این زندانی سیاسی از حق مرخصی محروم است،در حالی که نیاز به مرخصی استعلاجی دارد. اخیرا بازجو های اطلاعات در زندان رجایی شهر از او خواسته بودند تا علیه فعالان حقوق بشر اعلامیه بدهد تا در این صورت به او مرخصی بدهند.بازجو ها به ساران گفته بودند که چرا افرادی چون پرویز سفری از شرایط بد او داد سخن داده اند. ساران در پاسخ به این خواست غیر قانونی اطلاعاتی ها اظهار می دارد که حاضر به چنین کاری نیست و ان ها نیز به ساران مرخصی نمی دهند.

حمله دادستان کل رژیم به دبیرکل سازمان ملل

2008-11-19T12:04:00.003+03:30

دادستان كل جمهوری اسلامی در دیدار با سفیر كره جنوبی در تهران، دبیركل سازمان ملل متحد را به خاطر اظهاراتش در باره نقض وحشیانه حقوق بشر در ایران و تاکید وی بر حفاظت از اوردوگاه سازمان مجاهدین خلق در عراق مورد حمله قرار داد.

دری نجف آبادی گفت "دبیركل سازمان ملل متحد باید از قضاوت یک طرفه پرهیز كند و نباید تحت تاثیر قدرتها قرار گیرد."

گفتنی است بان كی مون دبیركل سازمان ملل متحد در جدیدترین گزارش خود به اعضای شورای امنیت از جمله به نقض وحشیانه حقوق بشر در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی پرداخته و مواردی تکاندهنده از جنایات رژیم در زندانها را برشمرده است.

وی در گزارش خود نوشت در دوم آگوست 2007 گزارشگر ویژه نگراني خود را در مورد اعمال شکنجه علیه زندانیان در ایران ابراز کرد. گزارشگر ویژه در باره وضعیت يک زنداني در زندان مريوان نوشته بود زنداني در يک سلول کوچک نگاهداري مي شده و او را بشدت کتک می زدند و به ندرت به او غذا می دادند. او در موارد بسياري در اتاقي پر از فاضلاب از دست آويزان بوده و مجبور بوده براي جلوگيري از خفه شدن سر خود را همواره بالا نگاه دارد. در سوم آوريل 2007 نیز گزارشگر ویژه گزارش ديگري در باره شکنجه پنج زندانی داده بود. این گزارش حاکي از آن بود که زندانيان با اطو داغ شده بودند و دست و پای آنها بر اثر شکنجه شکسته شده بود.

دبيركل سازمان ملل نوشت قطع اعضاي بدن و مجازاتهاي تحقیرآمیز مانند شلاق که تحت عنوان مجازاتهاي اسلامي توجيه مي شود، بسيار نگران کننده است. يک خبرگزاري ايراني از قطع دستان چهار نفر در شهر مشهد خبر داد و در دهم ژانويه 2007 از قول رئيس قوه قضائیه کرمانشاه گزارش كرد که بزودی موارد بسياري از قطع دست در ملاعام اجرا خواهد شد.

بان کی مون نوشت کميته حقوق کودکان نیز تاسف عمیق خود را از اعدام کودکان در ایران ابراز کرده است.

گزارش دبیرکل سازمان ملل و همچنین پیش نویس قطعنامه کانادا که با حمایت ایالات متحده و کشورهای عضو اتحادیه اروپا در باره نقض حقوق بشر در ایران تنظیم شده، بزودی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار خواهد گرفت

زندانیان و نماز زوری-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-19T12:04:00.002+03:30

به تعبیر مارکس تاریخ دو بار تکرار می شود. یک بار به صورت تراژیک و بار دیگر به صورت کومیک.وجه تراژیک تاریخ جمهوری اسلامی دهه ی 60 و شکنجه،اعدام و سرکوب کور و وحشیانه بود اما وجه کومیک ان را اینک فردی به نام بزرگ نیا رییس بند 350 زندان اوین به نمایش گذاشته است. این انسان کودن اعلام کرده است که هر زندانی که در نماز جماعت زوری شرکت نکند ،مرخصی اش لغو خواهد شد. اخیرا به زندانیان سیاسی از جمله روزنامه نگار زندانی محمد حسن فلاحیه زاده گفته است که به دلیل عدم شرکت در نماز جماعت،از ملاقات حضوری محروم هستند. جالب این است که زندان اوین انقدر بی صاحب شده است که یک نفر در باره ی اقدامات این ادم احمق از او پرسش نمی کند.

دادگاه احمد دانش پذیر برگذار شد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-19T12:04:00.001+03:30

پس از یک سال که از حبس اقای احمد دانش پذیر ،گذشت بالاخره روز گذشته دادگاه ایشان به ریاست اقای صلواتی برگذار شد. اتهام ایشان اقدام علیه امنیت ملی از طریق تبلیغ علیه نظام است. ولی وزارت اطلاعات و قاضی صلواتی اصرار دارند که او را به سازمان مجاهدین خلق منتسب کنند.نکته ی قابل تامل این است که اقای دانش پذیر از طرفداران پادشاهی پارلمانی و به لحاظ تشکیلاتی از نیرو های نزدیک به جبهه ی دموکراتیک ایران است و خودش نیز در دادگاه اعلام کرده است که طرفدار پادشاهی می باشد ولی دادگاه اصرار می کند که او را به سازمان بچسباند.

اکبر لکستانی روانه ی زندان شد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-19T12:04:00.000+03:30

اکبر لکستانی مبارز سیاسی و کوشنده ی حقوق بشری روانه ی زندان شد. اقای لکستانی پیش از این به اتهام توهین به احمدی نژاد برای مدتی بازداشت شد و پس از این بود که به 3 سال حبس محکوم گردید. لکستانی که دبیر جبهه ی متحد اذری زبان های ایران است اهل شهرستان ماکو و دارای 2 فرزند می باشد. لکستانی 2 روز پیش جلب وبه زندان ماکو منتقل گردید. شایان ذکر است که پدر ایشان در جنگ ایران و عراق به شهادت رسید.

علي رضا صادقي هوادار آقاي بروجردي هم دستگير شد

2008-11-16T12:17:00.001+03:30

مهندس علي‌رضا صادقي يكي ديگر از هوادارن آقاي بروجردي دستگير و به 3 سال زندان تعزيري محكوم شد. وضعيت جسمي ايشان خطرناك است و خانواده‌ ايشان به شدت نگران هستند. پيروان جريانات فكر و معنوي، اقليت‌ها و فعالان سياسي ايران در فشار شديد به سر مي‌برند.

شاهد حقوق بشر – عضو ال ياسين- تهران

انتقال مجدد فلاحیه به سلول انفرادی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-16T12:17:00.000+03:30

محمد حسن فلاحیه زاده بار دیگر به انفرادی انتقال یافت. این فشار ها را فردی به نام بزرگ نیا مسئول بند 350 اعمال می کند. برای این که اقای فلاحیه زاده نمی خواهد به نماز اجباری و برنامه ی صبح گاه اجباری برود.بزرگ نیا اخیرا به او گفته بود که تظاهر دروغین به نماز بهتر از بی نمازی است.به راستی که قشری گری مذهبی در خدمت قدرت سیاسی و وسیله ای برای رسیدن به مقاصد دنیایی است. دین سیاسی بهتر از این نمی شود.

دادگاه سلمان سيما و مهدي خدايي در بهمن ماه

2008-11-15T13:21:00.001+03:30

سلمان سيما و مهدي خدايي دانشجويان فعال سياسي دانشگاه آزاد در بهمن ماه سال جاري به اتهام اقدام عليه نظام دادگاهي مي‌شوند اما جرم اصلي آنان افشاگري شكنجه‌هاي شديدي بود كه در زمان بازداشت در زندان اوين بر آنها اعمال شده بود. با اينهمه ستم بايد چه كرد؟

شاهد حقوق بشر – عضو ال ياسين- تهران

هجوم به سلول احمد دانش پذیر-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-15T13:21:00.000+03:30

حفاظت زندان اوین در هجوم به سلول احمد دانش پذیر دست نوشته های اورا ربود و با خود برد.یکی از اقدامات ضد حقوق بشری عوامل رژیم جمهوری اسلامی این است که زندانیان سیاسی را در زندان مورد شکنجه ی روحی و ازار قرار دهد تا بلکه بتواند ان ها را خسته کند.در یک مبارزه ی دموکراتیک علیه اقدامات ضد حقوق بشری رژیم های ایدئولوژیک و خودکامه ،همچون جمهوری اسلامی ،مبارزین سعی می کنند از راه گفتن و نوشتن به اهداف خود برسند. زیرا اگاهی دهی و روشنگری ،دشمن اصلی این نوع حکومت های واپس گراست. به همین دلیل است که مبارزین همواره دست به قلم هستند و عوامل رژیم نیز دست به سرکوب. شایان ذکر است دادگاه اقای دانش پذیر قرار است 28 همین ماه برگذار شود.

tasvire groohi az zendaniyane siyasi-anjomane zendaniyane siyasi.

2008-11-11T11:12:00.002+03:30

[IMG]http://i35.tinypic.com/2z4wobd.jpg[/IMG]-the pictiuor of a grop of political iranian jails in iran-IPIJ

مه سرگشاده جمعي ازخانواده هاي زندانيان سياسي به مجامع حقوق بشري

2008-11-11T11:12:00.001+03:30

نامه سرگشاده جمعي ازخانواده هاي زندانيان سياسي به مجامع حقوق بشري

به گزارش كميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر جمعي ازخانواده هاي زندانيان سياسي باانتشار نامه سرگشاده به مجامع حقوق بشري به اقدامات ضد انساني حاكميت اعتراض كردند دراين نامه آمده: شهریور ماه سال گذشته در پی برگزاری مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران اقدام به بازداشت گسترده ی شرکت کنندگان در این مراسم نمود. که در پی آن آقایان محمدعلی منصوری، علی صارمی، میثاق یزدان نژاد و علی نادری همچنان در بندند.

محمد علی منصوری ۴۷ ساله صبح روز ۱۱ شهریور ماه، ۲ روز پس از برگزاری مراسم، بازداشت شد. وی نزدیک به ۴ ماه در سلول های انفرادی تحت شکنجه های شدید روحی و جسمی قرارگرفت. در اولین دادگاه که در تاریخ ۱۳/۵/۱۳۸۷ برگزار شد، اتهامات اولیه که پیرامون شرکت در مراسم بود، حذف گردید و اتهاماتی غیرواقعی و دروغین به وی نسبت داده شد که سرانجام پس از ۱۳ ماه بلاتکلیفی ناشی از بازداشت موقت غیر قانونی، حکم سنگین ۱۷ سال زندان به همراه تبعید برای وی صادر شد.

علی صارمی نیز در تاریخ ۱۴/۱۳۸۶ دستگیر و به مدت ۷ ماه در سلول های انفرادی تحت شکنجه های روحی و جسمی شدید قرار گرفت. دادگاه انقلاب در تاریخ ۲/۷/۱۳۸۷ اتهاماتی خودساخته به وی نسبت داده و اتهام شرکت در مراسم که دلیل اصلی بازداشت ایشان بوده را حذف نمود. اکنون پس از گذشت ۱۳ ماه ، وی همچنان در وضعیت بلاتکلیفی به سر می برد و انتظارمیرود که با حکم سنگین دادگاه انقلاب مواجه شود.

میثاق یزدان نژاد ۲۲ ساله، فعال دانشجویی در تاریخ ۱۹ شهریور سال گذشته دستگیر شد. وی نیز پس از سپری کردن ماهها سلول انفرادی همچنان دربازداشت موقت به سر می برد.

محسن نادری در تاریخ ۱۹ /۶/۱۳۸۶ بازداشت شد و دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی وی را به یک سال زندان به جرم شرکت در مراسم قتل عام زندانیان سیاسی ، محکوم کرد.

امسال نیز در پی برگزاری بیستمین مراسم سالگرد قتل عام، خانم حمیده نبوی که دارای فرزند ۵ ساله است دستگیر و به زندان اوین منتقل گردید. شایان ذکر است که فرزند ایشان بدون سرپرست است. وی نیز به ۱ سال زندان محکوم شده است.

ما اعضای خانواده های این زندانیان سیاسی از سرنوشت عزیزانمان به شدت نگرانیم و خواستار عکس العمل قاطع نهاد های حقوق بشری مبنی بر الغای کلیه ی احکام غیر انسانی علیه افراد مذکور و آزادی بدون قید و شرط آنان هستیم .

هم اکنون در سالگرد فاجعه جنایت علیه بشریت به انتظار فجایعی دیگرنشستیم که دگر جگرگوشگانمان قربانی تکرار این فاجعه هستند.

Posted by خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی at 11:40 PM
0 comments:

بیانیه ی جبهه ی دموکراتیک ایران درباره ی مرگ مشکوک علی کرم زاده(درویش)

2008-11-06T15:08:00.002+03:30

بیانیه ی جبهه ی دموکراتیک ایران

درباره ی

مرگ مشکوک علی کرم زاده(درویش)

علی کرم زاده معروف به درویش از دانشجویان رشته ی ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد پیش از انقلاب و از اهالی خرامه(kherameh)از توابع شیراز بود.او پیش از انقلاب از دانشجویان آزادی خواه به حساب می آمد و پس از انقلاب نیز با رژیم اسلامی مخالفت کرد و به همین دلیل بارها به زندان افتاد،شکنجه و تبعید شد.

درویش به لحاظ اعتقادی با ایدئولوژی حاکم در ستیز بود و به لحاظ قریحه ی ذاتی،فردی شاعر و هنرمندی خوش صدا به حساب می آمد.در منطقه ی خرامه ی پارس،او را به جوانمردی و فتوت می شناختن و اتفاقا،از توانمندی جسمی بسیار خوبی برخوردار بود و در پیروی از پیشوای خود علی،بارها و بارها در مقابل نیروی های زورگوی امنیتی،نظامی و انتظامی منطقه ایستادگی کرد و به همین دلیل،منطقه ی خرامه جایی برای زیستن آرام و بی دغدغه ی او نبود.ضمن این که آرامش را از زورگویان منطقه ای سلب کرده بود و به همین دلیل اخیرا او را تبعید کرده بودند.

درویش در 4خرداد1379در میتینگی که به دعوت جبهه ی متحد دانشجویی در مقابل دانشگاه تهران برگزار شد،از خرامه به تهران آمد و در آن میتینگ سخنرانی کرد.به گونه ای که نیروهای امنیتی و نظامی،او را به شدت کتک زده و بازداشت کردند.علی کرم زاده تابستان سال 1379 را همراه با مهندس طبرزدی،کورش صحتی،حسن زارع زاده،محمود شوشتری،حمید علیزاه،سعید کاشیلو و ده ها تن از مبارزین در سلول های انفرادی209گذراند و پس از آزادی در کسوت یکی از اعضای فعال جبهه ی دموکراتیک ایران درآمد.

درویش در پی گیری مبارزات مسالمت آمیز به قدری جدی بود که بارها و بارها قاضی حداد،این گفته ی او را نقل می کرد که :کرم زاده می گوید به تهران آمده ام تا با کمک طبرزدی حق مردم را از حکومت بازستانم.

با کمال ناباوری و تاسف،دو روز پیش به ما خبر رسید که درویش را در باغ های منطقه ی «خرامه»دار زده اند و خانواده اش پس از دو روز بی خبری از او،با جسد بی جانش روبه رو شده است.

جا دارد اعلام کنیم که درویش همچون شادروانان پروانه و داریوش فروهر هیچ دشمن شخصی نداشت.دشمنان او فقط و فقط عوامل امنیتی،انتظامی و نظامی منطقه بوده اند.اگرچه درویش که یک خانواده ی 5 نفری را اداره می کرد،به شدت تنگدست بود و عوامل حکومت اجازه ی کار به او نمی دادند،ولی او قوی تر از این بود که در مقابل مشکلات اقتصادی از پا در بیاید و یا اگر می خواست در مقابل ظلم حکومت دست به خودکشی بزند،آنقدر ضعیف نبود که نوشته ای که بیانگر خواسته هایش باشد را از خود به جا نگذارد.

بنابراین،مدعی هستیم،مرگ درویش در آستانه ی قتل های زنجیره ای بیدار باشی به سران حکومت ،جامعه ی جهانی و آزادی خواهان ایران است.این حکومت نشان داده است،هرگاه از راه زندان،تبعید و شکنجه نتواند از گسترش جنبش دموکراسی خواهی جلوگیری کند،گروه های خود سر را برای حذف فیزیکی آزادی خواهان فعال می کند.این سیاست از حاشیه ی شهرها،زندان ها و جاهایی شروع می شود که جامعه را دچار شوک نسازد،اما اهداف از پیش تعیین شده تامین گردد.مرگ علی کرم زاده چند روز پس از مرگ رضا رجبی در زندان رجایی شهر،زنگ خطر را به صدا درآورده است.ایرانیان آزادی خواه به هوش!!! همچنین بر خود فرض می دانیم،مرگ این جوانمرد ازادی خواه را به خانواده ی محترم ان شادروان و دوستان مبارزش به ویژه اعضا و هواداران جبهه ی دموکراتیک ایران تسلیت بگوییم.

زنده باد آزادی-برقرار باد دموکراسی-گسسته باد زنجیر استبداد

جبهه ی دموکراتیک ایران(IDF) 16/ابان ماه/1387/خورشیدی

+

بی خبری از فلاحیه زاده-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-06T15:08:00.001+03:30

چنان چه پیش از این گفته بودیم،اخیرا زندان بانان در پی ازار و اذیت بیشتر زندانیان هستند . این امر به دلیل شرایط سخت حکومت در برابر نارضایتی عمومی است و فشار ان را بر زندانیان سیاسی وارد می کنند.کما این که زندان بانان اوین و رجایی شهر مسئول مرگ رضا رجبی هستند و روزی باید پاسخگو باشند. اخیرا نیز فشار را بر زندانی مقاوم،محمد حسن فلاحیه زاده وارد کرده و او را به جای نامعلومی انتقال داده اند. هنوز از این روزنامه نگار زندانی خبری در دست نیست و کوشندگان حقوق بشر،نگران وضعیت ایشان می باشند.

بی خبری از فلاحیه زاده-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-06T15:08:00.000+03:30

پرویز سفری عضوارشد جبهه دمکراتیک ایران: زندان رجایی شهر باید به شکل ویژه ای مطرح شود

2008-11-05T12:46:00.000+03:30

عضوارشد جبهه دمکراتیک ایران:مسایل زندان رجایی شهر باید به شکل ویژه ای مطرح شود

خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی – دررابطه با دیدار اخیر جمعی ازفعالان حقوق بشربا خانواده زندانی سیاسی امیرحشمت ساران شبکه رادیو تلویزیونی صدای آمریکا گفتگویی با پرویزسفری عضو شورای مرکزی جبهه دمکراتیک ایران نمود که متن آن بدین قراراست

کوروش صحتی : آقای سفری دردیداراخیرکه جمعی ازفعالان حقوق بشری و اعضای جبهه دمکراتیک ایران با خانواده زندانی سیاسی حشمت ساران داشتند چه مسایلی مطرح شد؟
پرویز سفری : موضوع دیدار از خانواده زندانیان سیاسی یک سنت حسنه ای است که از قبل از انقلاب هم وجود داشت و حالا هم که متاسفانه مساله ای به نام زندانی سیاسی داریم این مساله وجود دارد و ما خواهان آنیم که سایر فعالان حقوق بشر و دیگر اقشار مردم این موضوع را جدی بگیرند.
دراین دیدار خانوم ساران بشدت ناراحت بود و گفت روز جمعه توانسته یک مکالمه تلفنی کوتاه با آقای ساران داشته باشد .صدا بسیارلرزان بود گویا این تماس پس از خارج شدن وی ازحالت کما انجام شده، آقای ساران قبلاً چند بار درزندان درحالت اغماء رفته بود و خانم ساران ازقول هم بندی هایش گفته بهداری اعلام کرد اگرباردیگر ایشان به حالت کما رفت به بهداری نیاورید چون دیگرکاری از دست ما بر نمی آید.این حرف برای حاضرین جلسه بسیارتاثربرانگیزبود. درهرصورت باید فکری برای حفظ جان زندانیان سیاسی که به جرم دفاع از عقاید خودشان و آزادی و دمکراسی به زندان رفته اند بشود
کوروش صحتی: اخیرا باب شده که یک سری زندانیان را از اوین به زندان رجایی شهر (گوهردشت) منتقل می کنند که یکی اززندانیان سیاسی مجاهدین خلق به نام رضا رجبی جان باخت و زندانیان دیگری مانند بهروزجاوید تهرانی ، ارژنگ داوودی نیزدراین زندان هستند چه کارمی شود کرد ازسوی سازمان های دفاع از حقوق بشری...
پرویزسفری: یک گله ی ما ازبرخی مدافعان حقوق بشری آن هست کسی که تابلوی دفاع از حقوق بشر را بلند می کند باید همه زندانیان سیاسی را به یک چشم نگاه کند. مساله دیگر اینکه این زندانیان با مساله عدیده ای روبرویند مانند مساله امنیت جانی درزندان، مساله بهداشتی زندان، مشکلاتی که خانواده های این زندانیان با آن دست به گریبانند به خصوص با مشکلاتی که هم اکنون با این وضعیت اقتصادی درایران روبرو هستیم که حتی خانواده های متوسط و بالاتر به شدت دارند به سمت خانواده های فقیر سقوط می کنند چه رسد به خانواده زندانیانی که سرپرست شان بالای سرشان نیست.
چندی است که مساله زندان رجایی شهروضعیت خاصی پیدا کرده و به سمت یک زندان امنیتی مشکل ساز پیش می رود باید سازمان های حقوق بشری مسایل آنرا بیشتر توجه کنند و آنچه درآنجا می گذرد را به شکل ویژه ای مطرح کنند

مرگ مشکوک یکی از مبارزین-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-04T22:02:00.000+03:30

با کمال تاسف با خبر شدیم جسد علی کرم زاده معروف به درویش در حالی که به دار اویخته شده بود در منطقه ی پارس پیدا شد. درویش از مبارزینی بود که در سال 1379 به زندان افتاد. او از همرزمان مهندس طبرزدی و از اعضای جبهه ی دموکراتیک ایران بود که در میتینگ 4 خردا 1379 و در دانشگاه تهران بازداشت شد. او که فارغ التحصیل از دانشکده ی ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بود بارها به زندان افتاده بود و اثار شکنجه در بدنش وجود داشت.

بی خبری از محمد حسن فلاحیه زاده-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-04T15:19:00.000+03:30

محمد حسن فلاحیه زاده روزنامه نگار زندانی به جای نا معلومی منتقل شد. این روزنامه نگار زندانی به این دلیل از بند 350 به مکانی نامعلوم منتقل شد که چند روز پیش،طی 15 روز اعتصاب غذا و مقاومت مدنی توانست دادگاه انقلاب را مجبور کند که بپذیرد او وکیل داشته باشد. از دیگر سو مسئولین زندان اوین و بند 350 در تلاش هستند تا از راه زور خواسته های خود را به زندانیان تحمیل کنند . از جمله این که در هوای سرد از ان ها می خواهند تا به هوا خوری رفته و ورزش اجباری کنند. فلاحیه زاده به دلیل کسالت و نیز عدم تمکین در مقابل زور از این کار امتناع ورزید و اینک زندان بانان او را زیر فشار قرار داده اند.

اعتراض شدید الحن بروجردی به شیرین عبادی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-01T12:55:00.003+03:30

خانم دکتر شیرین عبادی
با عرض احترام به آفریدگار مهربان و بنده نواز و درود بر آزادیخواهان و حق طلبان و عدالت گستران و تعظیم بر میهن عزیزو مظلوم و تکریم بر ملت محروم و تحت ستم ایران

اکنون که در حساس ترین مقطع زمانی و تاریخی کشور به سر می بریم و تقویم انسانی و ایمانی و اعتباری و اعتقادی معاصر، لحظات خطیری را نشان می دهد و فریاد آزادیخواهی مردم مقهور استبداد دینی هر وجدانی را به خود می خواند و هر فطرت سالمی را به استمداد می گیرد، هر گونه اختلاف فکری و دوگانگی های سلیقه ای از جانب هر مصلحی، گناه نابخشودنی و اسفناک می باشد.
آنکه در قبال حقوق خداداده بشر احساس وظیفه می کند نباید در آینه نفس بنگرد تا به خطوط فکری خاص و جناح بندی های ویژه ای مبتلا گردد، شما که مفتخر به دریافت جوایز و نشان ها و مدالهای جهانی شده اید تکلیفی صد چندان دارید که باید پژواک اعتراضات ملی و فرهنگی و مذهبی اهالی این مملکت باشید، توقع جامعه هوشیاران و آگاهان این مرز و بوم از شما همدردی با روح و جسم و قلم و بیان اصلاحگرایان و ستم ستیزان این آب و خاک مقدس است، حال که با بدست آوردن اهرمهای مصونیت از سازمانهای متصل به سازمان ملل متحد قادر به تأمین امنیت و حفاظت عاشقان بندی ایران زمین هستید هرگونه تعلل و تردید، قابل توجیه و اعتذار نمی باشد.
امروز بروجردی، یک تن نیست، یک فرد نیست، یک شخص نیست، او نماد مقاومت در برابر دیکتاتوری دینی است، من که یک روحانی با سابقه 35 ساله در خدمات عمومی و عاطفی و روانی و احساسی و مذهبی به عامه مردم هستم خود بزرگترین آمار و ارقام را در آزار اسلام سیاسی و اذیت دین حکومتی دریافت کرده ام و هزینه های سنگینی را در برخورد با مدعیان مذهبی پرداخته نموده ام که قتل پدر و مادرم و انهدام خانواده ام و فروپاشی جوانی و سلامتم گوشه ای از محصولات استبداد مذهبی حاکم می باشد.
هرگونه مساعدت به من، حرمت دهی به قانون آزادی و مخالفت با حصر اعتقادی و منازعه با تفتیش عقاید و مقابله با سانسور مطبوعات است که خواسته من به عنوان یک پیشوای مستقل مذهبی، رهایی تفکرات از قیود انحصار طلبانه است و آزادی مطلق قلم و بیان و جراید از تمامی قیچی های زر و زور و تزویر می باشد.
بنابراین انتظار دارم تا با طرح شکایتم به عنوان یک مدعی العموم جامعه، که وکیل ده ها میلیون ایرانی در مخالفت با خودکامگی های مذهبی هستم در بالا ترین دادگاه حقوق بشر جهان، این امر را مورد رسیدگی و تعقیب هرچه زودترقرار دهید.

با تشکر سید حسین کاظمینی بروجردی از زندان اوین

افسوس که این جامعه را درد گرفته انسان مصیبت زده را فقر گرفته
خون دل ما رنگ سیه خال گرفته عسرت به معیشت شده و حار گرفته
از ظلم حکومت همه جا خاک گرفته خشم وطن از زخم ستم بار گرفته
طوفان شده این سینه چسان سوز گرفته خشکید چنان ابر، که صد داغ گرفته
آزادی ملت بنگر زار گرفته از قحط خبر میهن ما گور گرفته
این پیکر تفتیده ما آه گرفته خورشید فلاکت زده ام تار گرفته
از شبنم فریاد، شفق شام گرفته فکر از خطر زور ز سم کام گرفته
باغ از خط خونین اوین خار گرفته پروانه به بند است زمین گاز گرفته
بشکسته ستمکار ز بلبل، چو پر و بال گرفته طوطی به قفس گشته و فریاد گرفته
داروغه به زندان شده شلاق گرفته آئینه این شهر غبار از رگ خودکامه گرفته

کوشندگان سیاسی و حقوق بشری در خانه ی ساران-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-01T12:55:00.002+03:30

امیر حشمت ساران از جمله ی زندانیان سیاسی است که به بیش از 16 سال حبس محکوم گردیده و اینک 5 سال است که در زندان به سر می برد.این مبارز سیاسی به جرم تشکیل گروه به این حبس سنگین محکوم شده است.ساران در زندان مخوف رجایی شهر به سر می برد و شرایط مزاجی او به شدت وخیم است. خانواده ی او نگران هستند که مبادا این زندانی سیاسی که قاضی حداد حتا مرخصی او را ملغا اعلام کرده است نیز از بین برود. این زندانی سیاسی در بدترین شرایط ممکنه به سر می برد و اگر به سرنوشت رجبی و دیگر زندانیان سیاسی دچار شود ،نهاد های حقوق بشری که در باره ی او کوتاهی کرده اند نیز مسئول خواهند بود.روز گذشته مهندس طبرزدی و پرویز سفری دو تن از اعضای شورای مرکزی جبهه ی دموکراتیک ایران به همراه عبداله مومنی عضو شورای مرکزی ادوار و اقایان ،صادقی،بهرامی،جمالی و چند تن دیگر از اعضای دفتر سیاسی سازمان ادوار از خانواده ی ساران دیدار کردند. در جریان این دیدار در مورد شرایط بسیار بد زندان رجایی شهر گفتگو شد. این مسئله با توجه به مرگ مشکوک اقای رجبی در این زندان توجه ی بیشتر کوشندگان حقوق بشری و دموکراسی خواهی را به خود جلب کرد. همچنین خانم ساران گزارشی از وضعیت نا مناسب زندان رجایی شهر و حکم سنگین ساران و وضعیت بد بهروز جاوید تهرانی را بیان کرد و اعلام نمود هیچ کس از این زندانیان مظلوم دفاع نمی کند..حضار به شدت از این وضعیت ابراز نگرانی کردند و از نهاد های طرفدار از حقوق بشر خواستند تا در مورد شرایط کسانی چون ساران،جاوید تهرانی،درخشندی،جهاندار و سایر زندانیان سیاسی گمنام بی تفاوت نباشند. دیدار کنندگان از خانواده ی ساران از فعالان حقوق بشر در ایران خواستند تا همچون امریکایی ها که از شهروندان زندانی خود مثل عشا مومنی با همه ی امکانات دفاع می کنند ،انها نیز در حمایت از زندانیان مظلوم ایرانی کوشا باشند. در این دیدار ،مهندس طبرزدی با توجه به شناخت نزدیکی که از زندانی رجبی داشت گزارشی از وضعیت او و شرایط زندان های جمهوری اسلامی ارایه داد که موجب تاسف حاضرین شد. همچنین اقای عبداله مومنی تاکید کرد که باید از همه ی زندانیان سیاسی صرف نظر از عقیده ی انها حمایت شود.

شرایط نا مناسب دانش پذیر-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-01T12:55:00.001+03:30

احمد دانش پذیر یک سال است که در بازداشت موقت به سر می برد و هنوز حکم او معین نیست. گویا قرار است 27 همین ماه توسط قاضی صلواتی محکوم شود. این زندانی که از درد شدید پا و کمر رنج می برد ونیز گرفتار بیماری قند و چربی است ،از هیچ امکان بهداشتی،رفاهی و درمانی بر خوردارنمی باشدو مسئولین زندان اوین همچنان نسبت به خواسته های او بی توجهی می کنند.احمد دانش پذیر نویسنده و فعال حقوق بشری است و بیش از 63 سال سن دارد.

جسد رجبی در سرد خانه ی اوین-انجمن زندانیان سیاسی

2008-11-01T12:55:00.000+03:30

گفته می شود جسد شادروان رجبی در سرد خانه ی زندان اوین است. رجبی از شهروندان کرمان شاهی است که در جریان حمل مواد منفجره بازداشت و به اعدام محکوم و سپس با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم شد. این زندانی سیاسی که گفته می شد از هواداران مجاهدین خلق است چند سالی را در زندان کرمان شاه و اوین گذراند.سال گذشته از بند 350 به این بهانه که معتاد است به بند 8 منتقل شد که البته در این ماجرا فردی به نام رازقی نقش مخربی را بازی کرد. چند روز پیشتر این زندانی سیاسی را به مخوف گاه و قتل گا ه و و تبعید گاه زندانیان سیاسی یعنی زندان رجایی شهر تبعید کردند و ایشان در همان جا جان داد. مرگ رجبی همچون مرگ اکبر محمدی و بنی یعقوب و زهرا کاظمی و فیض مهدوی و ده ها زندانی سیاسی بر گردن رژیم جمهوری اسلامی است. شایان ذکر است گفته می شود هنوز جسد این زندانی تحویل خانواده نشده و شاید هیچ گاه نشود.

3سال زندان برای اکبر لکستانی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-29T12:47:00.003+03:30

اکبر لکستانی دبیر جبهه ی متحد ترک زبانان ایران به 3 سال حبس محکوم شد و ممکن است همین روز ها زندانی شود. اتهام نامبرده اقدام علیه امنیت ملی از طریق توهین به احمدی نژاد است. ایشان پیش از این یک ماه در بازداشت بوده است. اقای لکستانی در دوره ای نیز رییس شورای شهر شهرستان ماکو در اذربایجان غربی بود.

احمد ایینه چی از یک زندانی می گوید-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-29T12:47:00.002+03:30

سلام و درود به دوستان و پیام آوران حق

يكي از اعضا جمعيت ال ياسين هستم كه از حدود يكسال و نيم پيش جلوي فعاليتهاي ما را گرفتند، استاد معنوي ما يعني استاد ايليا را دستگير كردند و بدون داشتن هيچ مدركي مدت 6 ماه در 209 نگهداشتند.

در اين مدت ما به عينه ديديم كه متوليان فرهنگ اين مملكت مثلا وزارت ارشاد نيست بلكه يك محفل مخفي و امنيتي است به نام اداره اديان انها كساني هستند كه از اسلام تنها نام ان را ميخواهند و آن را هم براي منافع خودشان و استفاده هاي ابزاري مورد توجه قرار ميدهند.

كسي نيست كه از اين افراد اداره اديان بپرسد كجاي اسلام كه شما سنگ آن را ظاهرا به سينه ميزنيد گفته كه افراد را بدون اينكه دليل كافي داشته باشيد 6 ماه در زندان بيندازيد و بعد هم تنها به دليل فقدان مدارك (نه رحم و مروت و پيروي از قانوني كه قبلا توسط خودشان شكسته شده) در حالي آزاد كنيد كه دچار خونريزيهاي مشكوكي شده كه در مدت زندان بوجود آمده است . اصلا يك نظريه اين است كه آنها فكر ميكردند كه سمومي كه به ايشان تزريق كرده اند به اندازه كافي براي كشتن ايشان كافي بوده و بزودي شاهد مرگ ايشان خواهند بود و لذا دليلي براي نگه داشتن ايشان در زندان نداشت كه هيچ، ميتوانست برايشان خطرناك هم باشد

خبری از حبیب قوتی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-29T12:47:00.001+03:30

حبيب قوتي 33 ساله فوق ليسانس حسابداري
جهت اجراي 4 سال حبس توام با تبعيد در شهر همدان از زندان اوين به زندان
همدان منتقل شده است
جناب آقاي طبرزدي ايشان كمتر از يك سال است ازدواج نموده
بيشتر از اين اطلاعاتي ندارم تمام داشته هايم را براي شما ارسال كردم
اميدوارم كافي بوده باشد
پوزش ميخواهم بخاطر پراكندگي فايل ها خودتان كه در جريان هستيد كه سرعت
اينترنت بسيار پائين است
اگر سوالي داشتيد يا مدرك ديگري نياز بود امر بفرمائيد تا برايتان بفرستم
شبتان بخير
شهربانو

--------------------------------------------------------------------------------

حبيب قوتي نفر پنجم.jpg

خبری از دو زندانی سیاسی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-29T12:47:00.000+03:30

مسعود سماواتيان 48 ساله اكنون براي اجراي 5 سال تبعيد توام با زندان در
شهر خرم آباد گرديد
نامبرده متاهل بوده و داراي دو فرزند مي‌باشد.
ايشان پس از بازداشت در نيمه مهرماه 1385به مدت كمتر از 8 ماه در زندان
اوين تحت انواع بازجوئي‌هاي شكننده قرار داشت و سپس با قيد وثيقه 100
ميليون توماني آزاد گرديد. ايشان پس از آزادي مدتها تحت درمان پزشكي
بوده.
لازم به ذكر است كه نامبرده مجروح جنگي است و كارشناس ادبيات مي‌باشد
--------------------------------------------------------------------------
عليرضا منتظر صاحب براي اجراي 4 سال تبعيد توام با زندان در شهر كرمانشاه مي باشد
نامبرده از نيمه مهر 1385 به مدت 11 ماه در زندان اوين تحت بازداشت و
شكنجه قرار داشته است و سپس با قرار وثيقه 100 ميليون توماني آزاد گشت.
نگرانيهاي بسياري براي وي وجود دارد چرا كه متاهل و داراي يك فرزند
خردسال است
--------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------

مسعود سماواتيان نفر دوم.jpg
عليرضا منتظر صاحب نفر سوم.jpg

نارضایتی خانواده ی بروجردی از شیرین عبادی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-28T17:45:00.000+03:30

شب گذشته مهیا بروجردی همراه با دو تن از همراهان به دفتر شیرین عبادی مراجعه کرد و با اصرار زیاد از مسئول دفتر ایشان می خواست تا شیرین عبادی را ببیند.قرار بود اقای بروجردی از زندان زنگ بزند و دختر ایشان گوشی را به عبادی بدهد تا با این زندانی صحبت کرده و از خواسته هایش اگاه شود. خانم عبادی از این کار استنکاف کرده و اعلام می کند که فرصت ندارد. به دنبال ان اصرار و این انکار از دفتر خانم عبادی به پلیس 110 زنگ می زنند و اعلام می کنند که در ان جا کسانی قص د مزاحمت دارند. پلیس به دفتر مراجعه می کند اما خانواده ی بروجردی ضمن این که شگفت زده شده بودند اعلام می کنند که اتفاقی نیفتاده است. مهیا بروجردی ضمن تماس با یکی از اعضای انجمن زندانیان سیاسی خواست این نارضایتی خود و اقای بروجردی از برنده ی جایزه ی یک ونیم میلیون دلاری را اعلام کنیم. اقای بروجردی اصرار داشته است تا این خبر را اعلام نماییم. ما نیز داوری را به خواننده ی گرامی وا می گذاریم.

متن شکوائیه جمعیت ال یاسین به سازمان ملل متحد- انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-27T14:41:00.000+03:30

با سلام و درود،

نظر به اينكه قرار است به تازگي در صحن عمومي سازمان ملل متحد قطع نامه اي در محكوم كردن موارد نقض حقوق بشر در ايران به تصويب برسد، جمعي از نمايندگان كانون هاي صدگانه حمايت از استاد ايليا تصميم گرفت در همين راستا، نامه اي را به دبير كل سازمان ملل متحد، آقاي بان كي مون ارسال نمايد كه ترجمه آن ذيلاً به اطلاع مي رسد.

ترجمه متن شکوائیه جمعیت ال یاسین به سازمان ملل متحد

1 آبان 1387 برابر با 22 اکتبر 2008 میلادی

دبیر کل محترم سازمان ملل متحد

عالیجناب آقای بان کی مون

ما جمعی از اعضای جمعیت ال یاسین بزرگترین،NGO خاورمیانه با نزدیک به دویست هزار نفر عضو در داخل و خارج از ایران هستیم كه برای تحقق آزادی معنوی و معنویت آزاد از سال 1375 به طور رسمی و بدون هیچ وابستگی و فعالیت سیاسی مشغول به فعالیت بوده ایم. رهبر جمعیت ما استاد ایلیا از همان بدو فعالیتها، جلسات سخنرانی عمومی با محور تفكر و معنویت پویا برگزار نمود و به مرور تا سال84، تعداد مشتاقان این جلسات به آنجا رسید که بزرگترین ورزشگاه ها هم از پذیرفتن این خیل عظیم ناتوان بودند. سخنرانی های فوق العاده استاد ایلیا و محصولات فرهنگی شاگردان ایشان در طول این سالها باعث شد، تحولات فکری و معنوی عمیقی در بین مخاطبانی که از عامه مردم، جوانان، دانشجویان و اصحاب قلم و فکر و فرهنگ بودند، ایجاد شود. اما از همان سالها سنگ اندازی نهادهای مرموز امنیتی که خواستارکنترل كامل حوزه های دين و فرهنگ، برای انواع استفاده هاي ابزاری مي باشند، بر علیه ما آغاز شد. به مرور فهمیدیم برخورد شدید امنیتی كه با استاد ايليا و جمعيت ال ياسين صورت مي گيرد، برگرفته از ايدئولوژي تاريك جامعه روحانیت مبارز در استفاده ابزاری از دین بوده كه هیچ نوع روشنگری در حوزه دین و فرهنگ را برنمی تابد و نمی پذیرد که در این فضای تاریک و خفقان آور فرد یا گروهی، تبليغ معنويت آزاد و پلورالیسم دینی را در دستور كار خود داشته باشد. تا اينكه در تاریخ 7/3/1386 بنابر نظر و تصميم تعدادي از شخصيت هاي برجسته مذهبي (كه در راس آنها آيت ا... مهدوي كني قرار دارد) معلم بزرگ و استاد محبوب ما، دستگیر و به یکی از سلولهای ویژۀ زندان 209 اوین منتقل شد. در طول 6 ماه بازداشت غيرقانوني ايليا در سلول انفرادي، كه روال مرسوم آن تفتيش عقيده و شديدترين شكنجه هاي جسمي و رواني است، خبرهاي دردناكي از جمله خونریزی هاي شديد از ناحیه گوش و بینی، ادرار خونی، تزریقات مشکوک، تهوع های رو به ازدیاد و استفراغ خونی، جزئی از گزارش های روزانه اي بود که از طریق برخی از زندانیان امنیتی به بیرون از زندان راه می یافت و حتي پس از آزادي موقت ايليا، مدت هاست كه همچنان خونريزي هاي او بيش از پيش ادامه دارد و نتايج آزمايش هاي او نگراني برخي از پزشكان مربوطه را به دنبال داشته است.

اما مدت هاست چنين اخباري كه نمايانگر نقض آشكار حقوق بشر است و اجراي طرح هاي جنايتكارانه و ضد بشري را توسط القاعده مذهبي ايران صريحاً به اثبات مي رساند، به دليل تلاش هاي سياسي دايره مذاهب اطلاعات براي قطع حمايت هاي مراكز خبري و رسانه اي و سازمان هاي حقوق بشر از جمعيت ال ياسين و استاد ايليا، مخفي مانده است. به جز حمايت هاي گسترده مردمي و طيف وسيع حاميان استاد كه مدت هاست در قالب صدها كانون و مركز موازي تحت عنوان حمايت از استاد ايليا نمايان شده، هيچ سازمان و نهاد قانوني، ما را حمايت نكرده و همين باعث شده است كه جلادان انديشه با بي رحمانه ترين و ناجوانمردانه ترين شيوه ها، ايليا را تحت شديدترين فشارها و شكنجه هاي جسمي قرار دهند. اين اخبار كه مدت هاست مانند بسياري ديگر از اسرار امنيتي بنا به مصلحت آقايان مخفي مانده است، به تازگي بعد از آخرين جلسات احضار ايليا به دفتر پي گيري هاي وزارت اطلاعات افشا شد. گفتني است كه استاد ايليا در طول ماه هاي اخير (بعد از آزادي موقت) بيش از سي جلسه به دفتر پي گيري هاي وزارت اطلاعات احضار شده است. اما چون در اين مدت ايشان متعهد به عدم افشاي اسرار امنيتي این جلادان فرهنگی شده بودند هيچ خبري به بيرون انتقال نمي يافت تا اينكه در آخرين جلسه احضار روز يكشنبه 28/7/87 كه مأموران دايرۀ مذاهب اطلاعات به داخل اتاق بازجويي استاد به صورت وحشیانه هجوم آورده و ايشان را با روش های غير انساني ای نظير حمله با مشت و لگد و باتوم و شوکر الکتریکی مورد ضرب و شتم و شكنجه جسمي قرار دادند كه نتيجه آن خونریزی شدید و گسترده ای بود که به بستري شدن ايليا انجامید، همین بستری شدن بود که موجب شد تا اين اخبار ضد بشري به گوش ما پيروان استاد ايليا برسد و عزم ما را بيش از پيش بر دفاع غيرتمندانه از معلم محبوبمان راسخ تر نمود.

آنچه در لیست زیر مشاهده می کنید خلاصه‌ی تیتر وار موارد نقض حقوق بشر بر علیه جمعیت ال یاسین و رهبر جوان آن (استاد ایلیا میم) است که به ترتیب زمان و جهت یادآوری و اطلاع شما ارسال می گردد

1. توقيف چهار نشریه جمعيت ال ياسين بدون هیچگونه مجوز قانونی

2. به تعطیلی کشاندن دفاتر انتشاراتی فعال

3. ممنوعيت چاپ صدها اثر تحقيقاتي و تاليف شده توسط شاگردان استاد ايليا

4. تعقیب و تهدید اعضای مركزي جمعیت و خانواده و در برخی موارد اخراج از محل کار

5. جلوگیری از شرکت در نمایشگاه هاي بين المللي محصولات فرهنگی

6. زمينه سازي هاي رواني و حمله هاي قلمي رسانه هاي طالباني (از جمله روزنامه كيهان و خبرگزاری های وابسته) پيش از حمله قضائي

7. تهدید حاميان استاد از سوی تندرو های مذهبی وابسته به وزارت اطلاعات

8. بستن دفاتر و انجمن هاي وابسته به ال ياسين بدون هیچ مجوز قانونی

9. مصادره و ضبط تمام اموال متعلق به جمعیت

10. شنود مکالمات و کنترل کلیه ارتباطات داخلي و خارجي بدون هیچگونه مجوز قانونی

11. اجراي پروژه ايجاد شاکی سازی خصوصی و شهادت هاي دروغين بر عليه استاد و جمعيت ال ياسين (كه براي اولين بار توسط روزنامه افراطي و معلوم الحال كيهان به مرحله اجرا رسيد اما تا به حال در اين طرح ناجوانمردانه شكست خورده اند)

12. برخورد فیزیکی با استاد ایلیا هنگام سخنرانی در یک ورزشگاه بزرگ که با حمایت شاگردان به شکست انجامید

13. دستگیری استاد ایلیا رهبر ال یاسین بدون مجوز قانونی به صورت یورش وحشیانه و انتقال به سلول انفرادی

14. فشار بر ایلیا برای انکار خود و سوابق درخشان فعالیتی خويش در 15 سال گذشته

15. شکنجه روانی همسر باردار ایلیا در ماه های آخر بارداری برای تحقق اهداف غیر انسانی و اعتراف گیری

16. تهیه فیلمهای جعلی از استاد و جمعيت ال ياسين با تکیه بر روش هاي مونتاژ و صحنه سازی

17. اجیر کردن مزدوران قلم به دست برای راه انداختن جنگ سایبرنتیکی بر علیه وبلاگهای شاگردان و پيروان ايليا

18. شكنجه هاي شديد رواني و فيزيكي نظير تزریقهای مشکوک و گسترده در دوران زندان که به خونریزی گوش و بيني و معده ایشان منجر شد

19. دستگیری مخفيانه و شکنجه روانی جمعی از دختران و پسران جوان در زندان انفرادی که همگی از شاگردان ایلیا بودند

20. فیلمبرداری از خصوصی ترین لحظات زندگی شاگردان و تهدید به پخش گسترده در راستای ترورمعنوی اعضاي جمعیت

21. احضارهای وسیع و غیر قانونی شاگردان ایلیا به نقاط و دفاتر ناشناخته و تهدید و ارعاب خانواده ایشان

22. ممنوع کردن ایلیا از هر نوع فعالیت فرهنگي و اجتماعي (ممنوع القلم، ممنوع التدريس، ممنوعيت سخنراني، ممنوع التحقيق، ممنوع الارتباط، ممنوع المصاحبه، ممنوعيت برگزاري جلسه و ...)

23. هک کردن و فیلتر کردن بيش از 4000 سایت و وبلاگ متعلق به شاگردان و پيروان ايليا

24. تهاجم گستردۀ رسانه اي، تلويزيوني و تريبوني روحانيت قم به استاد و پيروان ایشان

25. بیش از سی بار احضار ایلیا به دفاتر پیگیری بعد از آزادی به قید وثیقه 3 میلیارد ریالی

26. شکنجه شدید فیزیکی ایلیا در برخی از جلسات با ضربه و باتوم و شوکر الکتریکی که منجر به خونریزی های وسیعي شده و دو بار به بستری شدن ايشان انجامیده است.

و هنوز این اقدامات وحشیانه ادامه دارد...

توضيح: در صورت لزوم مدارك مستند مربوط به هر يك از موارد بالا تقديم حضورتان خواهد شد.

××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

عالیجناب دبیرکل،

همانطور كه در جريان قرار گرفتيد، بيش از يك سال مسكوت نگهداشتن پرونده استاد ايليا، بيش از يك سال محروميت از امكان اطلاع رساني و به دنبال آن حمايت جهاني، كه همگي ناشي از تلاش هاي وزارت اطلاعات براي قطع حمايت هاي رسانه اي و مراكز حقوق بشر از جمعيت ال ياسين است، موجب شده كه ميدان بي عدالتي ها، ظلم ها و جنايت هاي القاعده فرهنگي ايران به طور بي سابقه اي گسترده گردد و ما نتوانیم صدای دادخواهی و شکایات خود را به جهانیان برسانیم. ما تا به حال از طریق شکایت به مسئولین قضایی حکومت اسلامی پیگیر رسیدگی به شکایاتمان بوده ایم اما تا به حال هيچ مرجع پاسخگويي را نيافته ايم. مطلع هستيد كه با روي كار آمدن دولت فعلي به رياست محمود احمدي نژاد، و وزراي انتخابي وي از جمله وزير اطلاعات، محسني اژه اي، دامنه سركوب ها، تفتيش عقايد و شكنجه هاي جسمي و رواني متفكران و آزاد انديشان، دانشجويان و معلمان، كارگران و اقليت هاي مذهبي و رهبران فكري و معنوي جامعه ايران روز به روز گسترده تر مي شود. ما از آنجايي كه به پای بندی و اعتقاد راسخ شما به قوانين حقوق بشر پي برده ايم، تقاضا داریم صدای دادخواهی ما را در صحن عمومی سازمان ملل منعکس کرده و با اعتبار بین المللی خود پشتیبان استواری برای جمعیت 190 هزار نفری ال یاسین و تمام ملت ایران در محدود ساختن و سر انجام ریشه کن کردن کامل موارد نقض حقوق بشر در ایران باشید. خواهشمندیم از طریق فشارهای بین المللی و با صدور قطعنامه اي بر علیه این قصابان انديشه و طالبان مذهبی ايران، ملت ما را در دستیابی به حقوق اولیه انسانی و بشری خود آنگونه که در منشور حقوق بشر انعکاس یافته است،‌ یاری نمایید.

ما بر این باوریم که :

1- استفاده ابزاری از دین برای تحقق اهداف سیاسی و بدتر از آن هر نوع قرائت خشن و تاریک از اسلام باید از سوی همه جوامع بین المللی محکوم شود

2- شکنجه فیزیکی یا روانی در ایران که به صورت مخفیانه اما به صورت وسیع در حال انجام است باید هر چه سریعتر خاتمه یافته و جنایتکاران حقوق بشری ایران در دادگاه های صالح بین المللی حضور یافته و پاسخگوی اتهامات خود باشند

3- جمعیت ها و مجامع صلح آمیز باید اجازه یابند در فضایی مسالمت آمیز و به دور از هر نوع تهدید و ارعاب به فعالیت های خود ادامه دهند

4- دولت ایران باید از سوی جامعه بین الملل در برابر موارد بی شمار نقض حقوق بشری، پاسخگو بوده و با اعمال فشارهای جهانی، ملزم به رعایت آزادی بیان و مطبوعات و حقوق بشر گردد. زیرا دژخيمان فرهنگي و امنيتي ايران، از ضد بشري ترين روشهای تروریستی ، در سرکوب مخالفان داخلی و بعضا خارجی خود استفاده کرده و خود را نه در برابر ملت خود، نه در برابر هیچ سازمان یا نهاد بین المللی و نه در برابر افکار عمومی جهانی پاسخگو ندانسته و گستاخانه به اقدامات ضد بشری خود شتاب می دهند.

جمعي از نمايندگان كانون هاي صد گانه حمايت از استاد ايليا

یادآوری:

در منشور جهانی حقوق بشر آمده است:

ماده 9 : احدي نمي تواند خودسرانه توقيف-حبس يا تبعيد بشود

ماده 20 : هر کس حق دارد آزادانه مجامع و جمعيت هاي مسالمت آميز تشکيل دهد

ودر اصل 37 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران صریحا تصریح شده است که:

اصل بر برائت است و هيچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمي شود مگر اينکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد

رونوشت:

اعضای کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد

ریس کمیسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا

سازمان عفو بین الملل

رسانه های بين المللي

فعالان حقوق بشر

... و تمامي عدالت خواهان

ادعای شکنجه ی یک زندانی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-26T13:19:00.000+03:30

همه ي ما خوب مي دانيم برخورد فيزيكي در يك حكومت به چه معناست و نشانه ي چيست و حکومت اسلامی با شكنجه ي جسمي استاد پيمان فتاحي حكومت این سوال را عملا و به خوبی پاسخ داده است، درغير اينصورت چرا بايد اين نامردان در طي يك احضار فراقانوني به شكنجه ي جسمي شدید ايشان بپردازند و ما از شروع دوباره ي خونريزي هاي استادمان مطلع شويم؟
آري همه خوب مي دانند كه برخورد فيزيكي با روشنفكران و آزاديخواهان در يك حكومت مساوي است با تيشه زدن به ریشه های قدرت آن حكومت، مساوي است با عدم قدرت و توان برخورد با روشنفكران و عدالت طلبان...مساوی است با بیداری افکار عمومی...
از ال یاسین

خانواده ی فرهاد کهندانی نگران است-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-25T18:33:00.002+03:30

خانواده ی فرهاد کهندانی زندانی سیاسی و عضو شورای مرکزی جبهه ی متحد دانشجویی روز 4 شنبه به ملاقات این زندانی رفت. خانواده ی ایشان اجازه پیدا نکرد برای فرزند زندانی خود لباس گرم تحویل او دهد. مسئولین زندان اوین به بهانه های واهی از این کار جلوگیری کردند.شایان ذکر است که هوای اوین بسیار سرد است و بسیاری از هم بندان فرهاد کهندانی از جمله سعید درخشندی و احمد دانش پذیر دچار سرما خوردگی شدید شدند.

بروجردی وکیل ندارد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-25T18:33:00.001+03:30

یکی از حقوق اولیه ی زندانیان سیاسی داشتن وکیل مدافع است. دادگاه ویژه ی روحانیت که در اصل غیر قانونی و فرار از قانون است با گذاشتن شرایطی از این که بروجردی وکیل داشته باشد ممانعت می کند. اقای بروجردی که به 10 سال حبس تعلیقی و 1 سال حبس تعزیری محکوم شده است عملا 2 سال است که در زندان به سر می برد. این زندانی سیاسی دچار افسردگی روحی و توهم شده و از این در وحشت است که مبادا اگر برای درمان خود به بهداری زندان اوین مراجعه کند ،بلایی سر او اورده شود. به همین دلیل باید وکیل ازاد و غیر تسخیری داشته باشد تا به مشکلات او رسیدگی شود.دادگاه ویژه ی روحانیت از این حق قانونی جلوگیری می کند.

از جان گذشتگی های زندانیان سیاسی نباید به هدر رود

2008-10-25T18:33:00.000+03:30

جمهوری اسلامی هم پیمان استراتژیک سوریه میباشد این دو از ابتدای روی کار آمدن مذهبیون درایران همدیکر را رها نکرده اند . حکومت بعث سوری خود را لاییک وغیر مذهبی مینامد وجمهوری اسلامی همانگونه که از نامش پیدا است یک رژیم سیاسی اسلامی است ،درحقیقت نام اصلی آن حکومت اسلامی میباشد همان حکومتی که طالبان در افغانستان وپاکستان ودر کشمیر به دنبال آن هستند ، همان حکومتی که رسیدن به آن اوج خواسته های القاعده وبن لادن است وهمان حکومتی که مسلمانان سلفی در هر کجای دنیا که باشند با ابزار کشتار و خشونت خواهان ایجاد آن هستند نوع شیعه وسنی آن فرقی ندارد حرب الله شیعه همان کاری را درلبنان انجام میدهد که طالبان سنی در افغانستان آنان به دنبال بدست گرفتن حکومت می باشند ویک الگو هم دارند وآن حکومت اسلامی واقع درایران است.
چگونه است که رژیم لاییک سوری با رژیم اسلامی ایران عهد اخوت بسته واینگونه از یکدیگر دفاع میکنند ؟ پاسخ بسیارساده است مبانی اصلی این دو و تمامی حکومتهای مانند آنها مشترک است وآن استبداد است ، استبداد یعنی قانون حرف یکنفر یا یک گره یا حزبی که قدرت در دست اوست استبداد به معنای عدم رعایت حقوق بشر ، مخالفت با دمکراسی وآزادی بیان وعقیده .
استبداد است که زندان برای آزادیخواهان میسازد ودر رژیم استبدادی است که زندانی سیاسی وعقیدتی وجود دارد .در ایران در سوریه در برمه درروسیه سفید درسودان ودر هر کشوردیگری که استبداد حاکم است .
مطلبی که در ادامه آمده است سخنان یک زندانی سیاسی سوری میباشد که چقدر گفته هایش با زندانیان سیاسی ایرانی نزدیکی دارد درواقع یکسان است .
هواداران جبهه ی دمکراتیک ایران _ استان نهرانفعال اهل سوریه در مورد زندانی بودن خود و سایرین سخن می گوید

واشنگتن- عثامه منجد که خود زندانی سیاسی بوده است، می گوید، از جان گذشتگی آنانی که به دلیل باورهایشان در سوریه به زندان افتاده اند نباید بیهوده شمرده یا فراموش شود.

منجد در طی یک میزگرد ویژه که در 24 ژوییه از سوی هیئت آمریکایی سازمان ملل و در نیویورک برگزار شده بود، از تجربه های خود و سایر هم وطنانش در زندان های سوریه صحبت کرد.

سایر شرکت کنندگان در این میزگرد که نمایندۀ کشورهای بلاروس، برمه، کوبا، اریتره، و ازبکستان بودند، همگی به خاطر به زبان آوردن حقوق انسانی خود که از سوی جامعۀ بین المللی به رسمیت شناخته می شود، سابقۀ تجربۀ زندان سیاسی راداشته یا افرادی از خانوادۀ آنها این تجربه را از سر گذرانده بودند. آنها در سالنی صحبت می کردند که مملو از 120 دیپلمات، روزنامه نگار و نمایندۀ سازمان های غیر دولتی بود. :
به گفتۀ منجد، هر چند تبلیغات اندکی در مورد آنها صورت گرفته، اما افراد بسیاری در سوریه زندانی سیاسی هستند.

او گفت، آنها نه تروریست هستند، نه افراط گرا، و نه عُمال عوامفریب کشور های دیگر. آنها نیز مثل شما که در این سالن حضور دارید، هستند: افرادی موجه، که باورهایشان در مورد آزادی بیان، حق انتخاب دولت، برخورداری از قوۀ قضاییۀ مستقل و عادلانه، و تساوی در برابر قانون، مانند باورهای شما است. آنها انسان های آگاهی هستند که برای حقوق انسانی، سیاسی، و اجتماعی خود در سوریه مبارزه می کنند. آنها قصد دارند عزت نفس را به سوریه و به خود، به عنوان شهروندان سوری، بازگردانند.

او اسامی تعدادی از زندانیان سیاسی را اعلام کرد و از سرنوشت بسیاری از پزشکان، تجار، شعرا، و هنرمندانی گفت که تحت آزار و شکنجۀ رژیمی هستند که منجد آن را \"یک رژیم بیمار\" می خواند.

او گفت، سازمان ملل، به عنوان سازمانی که نمایندۀ خواست جامعۀ بین الملل است، در برابر این زندانیان که نباید فراموش شوند، و نیز جلوگیری از سرکوبگری های رژیم، دارای مسئولیت و تعهد است. این میز گرد، برای تأکید بر اعلامیۀ مربوط به زندانیان سیاسی که در ماه ژوئن منتشر شد، تشکیل شده بود. در آن اعلامیه که از سوی ایالات متحده و 63 کشور از اعضای سازمان ملل حمایت می شود، از جامعۀ جهانی درخواست شده تا در برابر آزادی زندانیانی که تنها به خاطربیان صلح آمیز باور های خود در اسارت به سر می برند، قبول مسئولیت نماید.
در این اعلامیه تلاش شده تعهد کشورها نسبت به اعلامیۀ جهانی حقوق بشر که در سال 1948 و از سوی مجمع عمومی سازمان ملل مورد تصویب قرار گرفت، تقویت گردد. از جمله موادی که در 30 مادۀ اعلامیۀ جهانی آمده، این است که مردم حق برخورداری از آزادی اندیشه و حق پرهیز از بازداشت غیرقانونی را دارا می باشند.

مبارزه برای آزادی در سوریه

منجد مورد اذیت و آزار و تفتیش عقاید قرار گرفته و به خاطر فعالیت هایش به عنوان دانشجو، بارها در سوریه توقیف شده است.

در آخرین باری که از سوی نیروهای امنیتی سیاسی سوری و در سال 2004 در دمشق بازداشت شد، به مدت یک هفته تحت بازپرسی و شکنجه قرار داشت. او هنگام مصاحبه وعکس برداری در نواحی روستایی و فقیرنشین سوریه بازداشت گردید. هدف او روشنگری درمورد مصائب مردمان فقیر این نواحی بود و این کار را از طریق انتشار صدا و شرح زندگی آنها در رسانه های محلی و بین المللی انجام می داد.

منجد تنها بعد از امضای تعهد نامه ای مبنی بر عدم شرکت در فعالیت های سیاسی و اجتماعی، آزادی خود را به دست آورد.

او اکنون نمی خواهد ساکت بماند. او که از اقبال کافی برای جان سالم به دربردن از زندان برخوردار بوده است، می گوید احساس می کند که وظیفه اش اطلاع رسانی و باخبر کردن جهان از آن چه بر کسانی که هنوز در زندان به سر می برند، است؛ افرادی که با علم کامل به این که چه قیمت گزافی باید بپردازند، انتخاب کرده اند که در راه تحقق آرمان های خود با قدرت بایستند.

امروز، منجد که پیوسته به تفسیر سیاست های سوریه مشغول است، در شورای ملی اعلامیۀ دمشق مشغول به کار است، این شورا از چندین گروه از احزاب مخالف، چهره های برجستۀ سوری، روشنفکران و اصلاح طلبان تشکیل شده است.

او ریاست روابط عمومی جنبش عدالت و توسعه را به عهده دارد؛ این جنبش به رهبری مبارزات برای نیل به تغییرات صلح آمیز و دموکراتیک در سوریه و ایجاد یک دولت مدرن که حامی حقوق بشر بوده و توسعۀ اقتصادی و اجتماعی را ارتقا دهد، می پردازد.

منجد بیان داشت، رژیم هایی که از پیشرفت دموکراسی و جامعۀ مدنی ممانعت می کنند، و جواب درخواست های به حق مردم خود برای ایجاد تغییرات را با سرکوب می دهند، باید منزوی گردند.

او اظهار داشت، زندانیان سیاسی باید از سوی جامعۀ بین الملل مورد تأیید و تشویق قرار گیرند و حمایت های لازم از آنها به عمل بیاید.

--
Posted By آزادیخواهان دمکرات to آزادیخواهان دمکرات at 10/25/2008 03:57:00 AM

فرهاد کهن دانی عضو جبهه ی متحد دانشجویی به زندان افتاد

2008-10-23T12:57:00.002+03:30

فرهاد کهن دانی به زندان افتاد-انجمن زندانیان سیاسی
فرهاد کهن دانی عضو جبهه ی متحد دانشجویی به زندان افتاد
این فعال دانشجویی که دانش اموخته ی رشته ی علوم سیاسی از دانشگاه ازاد است در سال ۱۳۸۰ و به دنبال یک پرونده سازی از سوی عناصری مشکوک برای مدت سه ماه را در سلول انفرادی گذراند و پس از ان بدون حضور وکیل از سوی قاضی حداد به ۶ سال حبس محکوم شد. اخیرا برای پرسش از وضعیت خود به دادگاه انقلاب مراجعه کرد و خواستار این شد تا تکلیف وثیقه ی او روشن شود.ولی مسئولین مربوطه به جای پاسخ به این درخواست او ،خودش را توقیف و روانه ی زندان کردند. شایان ذکر است که اقای کهن دانی از اعضای فعال انجمن زندانیان سیاسی است

اسمال تیغ زن بخاطر قورت دادن کیسه های مواد مخدر به بهداری منتقل شد

2008-10-23T12:57:00.001+03:30

یاد اوری: خبری را که می خوانید از قول فعالین حقوق بشر در ایران نقل می کنیم که از نهاد های نزدیک به سازمان مجاهدین خلق است.درستی یا نادرستس خبر بر گردن انها است.

1 آبان 1387

بنابه گزارشات رسیده از بند 2 زندان گوهردشت کرج، اسماعیل افتخاری معروف به اسمال تیغ زن یکی از جنایتکارنی که در قتل ،شکنجه،تجاوز، باجگیری و جنایتهای متعدد دیگر شرکت داشت و به آنها اعتراف کرده بود به زندان باز گردانده شد. او دراثر قورت دادن کیسه های مواد مخدر و باز شدن آنها در معدۀ وی روز گذشته به بهداری زندان منتقل شد.
اسماعیل تیغ زن به در خواست نوید خدیوی معاون حفاظت و اطلاعات زندان گوهردشت از زندان اوین به این زندان منتقل گردید.نوید خدیوی زمانی که اسماعیل افتخاری مسئول گروه ضربت کمیته سپاه پاسداران منطقه 12 تهران در اوایل انقلاب بود، از دستیاران اسمال تیغ زن بود و در تمامی جنایاتی او شرکت داشت. با وساطتهای خدیوی اخیرا به وی مرخصی منجر به آزادی داده شد بود ولی در اثر اعتراضات گسترده و تنفر اجتماعی از این عمل، ناچار شدند که او را مجددا به زندان بازگردانند. هنگامی که او به زندان بازگردانده شد تعدادی کیسه های مواد مخدر قورت داده بود و قصد داشت آنها را در زندان به فروش برساند که این کیسه ها در معدۀ وی باز شدند و باعث اتتقال وی به بهداری زندان شد.
اسماعیل افتخاری در اوایل انقلاب مسئول گروه ضربت کمیته سپاه پاسداران سابق در منطقه 12 تهران بود که همراه با نوید خدیوی و سایر افراد این گروه با تشکیل دستجات چماقدار به هوادران و تجمعات سازمانهای مخالف حمله ور می شدند و باعث ارتکاب جنایتهای زیادی شده بودند. او و نوید خدیوی هوادران سازمانهای مخالف را دستگیر و در این کمیته مورد شکنجه های وحشیانه قرار می دادند و گفته می شود که در اثر این شکنجه تعدادی از آنها جان باختند و بعضی از آنها پس 30 خرداد 1360 به جوخه های اعدام سپرده شدند. جنایتهای این فرد آنقدر گسترده بود که رژیم علیرغم اینکه اعمال غیر انسانی مختلفی علیه هواداران گروههای مخالف سیاسی انجام داده بود و باعث خشنودی آنها شده بود ناچار به دستگیری وی شدند و وقتی که در دادگاه مورد محاکمه قرار گرفت به بخشی از جنایتهای هولناک خود اعتراف نمود.
این جنایتکار به زندان اوین منتقل گردید ووزارت اطلاعات برای تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی او را روانۀ بندی کرد که زندانیان سیاسی در آن محبوس بودند.اسمال تیغ زن علیه زندانیان اقدام به خبر چینی می کرد.و در حملات خونین که علیه زندانیان توسط وزارت اطلاعات برنامه ریزی می شد همراه با زندانبانان آنها را به اجرا در می آورد. ازجمله کسانی که در اثر حملات این فرد که با میله آهنی صورت گرفته بود و باعث مصدومیت آنها شد آقایان هاشم شاهی نیا و سعید شاه غله بود.
نوید خدیوی دستیار سابق این فرد که در حال حاضر معاون حفاظت و اطلاعات زندان گوهردشت است و از بدو ورد به این زندان همراه با علی حاج کاظم رئیس زندان و علی محمدی معاون زندان و کرمانی رئیس حفاظت واطلاعات زندان و خادم رئیس بند1 اقدام به دایر کردن شکنجه گاهی در این بند نموده اند که زندانیان در آنجا مورد شکنجه های قرون وسطائی و طاقت فرسا قرار می گیرند تا به حال زندانیان سیاسی مانند بهروز جاوید طهرانی، علیجان گرایی،محسن گرایی،منصور رادپور و سایر زندانیان مانند شهرام پور منصوری،فرهنگ پور منصوری و خالد حردانی که 4 نفر آخر همچنان در این شکنجه گاه تحت شکنجه های قرون وسطائی قرار دارند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، اعمال ضد بشری افراد فوق الذکر را محکوم می کند و خواستار محاکمه و مجازات آنها بخاطر جنایتهای ضد بشری که علیه مردم ایران مرتکب شده اند.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
اول آبان 1387 برابر با 22 اکتبر 2008

http://hrdai.blogspot.com
http://pejvakzendanyan.blogfa.com
pejvak_zendanyan10@yahoo.com
pejvakzendanyan@gmail.com

ادامه ی فشار بر سعید درخشندی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-20T12:39:00.004+03:30

در ادامه ی فشار به زندانی سعید درخشندی به دلیل عدم تمکین در برابر خواسته های غیر قانونی عوامل امنیتی رژیم، نه تنها حفاظت زندان اوین کتب و دست نوشته های اورا مصادره کرد بلکه،ملاقت این زندانی را نیز قطع کرد.همچنین برای تحقیر او ،این زندانی سیاسی را در بندی تبعید کرده اند که محل نگهداری زندانیان مالی و الوده به مواد مخدر است.

اعتراض کبودوند علیه مافیای حقوق بشر-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-20T12:39:00.003+03:30

چندماه پیش در جریان اعلام محکومیت حبس من، یکی از وکلا در گفتگو با صدای دویچه‌له آلمان گفته بود {نمی‌دانم چرا.... کبودوند این همه بدشانسی می‌آورد. او واقعا بی‌گناه است ولی نه در داخل کشور و نه در روزنامه‌های داخلی هیچ‌گونه نامی از ایشان برده نمیشود... او مورد ظلم واقع شده...} از این وکیل محترم تشکر می‌کنم ولی خود ایشان که در برخی از روزنامه‌های نزدیک به اصلا‌ح‌طلبان حکومتی قلم زنی می‌کند، در جریان دادگاهی حاضر نشده و پس از آن دفاع ننمود و حتی در تهیه دفاعیه نیز هیچ‌گونه کمکی به ما نکرد. اما در مورد تحریم، بایکوت من به عنوان عضوی از جامعه سرکوب شده کرد و فردی مستقل، مواردی بر شرح ذیل قابل ذکر است:

اول اینکه: در حال حاضر سامانه مبتنی بر آپارتاید سیاسی- قضایی و رسانه‌ای- خبری در کشور حکمفرمایی می‌کند که ملیت‌های حاشیه ایرانی، اقلیت‌های ملی، مذهبی، اقوام، هویت‌طلبان، ناراضیان و مخالفان سیاسی و منتقدان جدی حکومت در شمولیت این آپارتاید چندجانبه قرار دارند.

دوم اینکه: مردم کرد در ایران به عنوان یک ملیت در حاشیه قرار گرفته به دلیل مبارزات و فعالیت‌های سیاسی و مدنی ده‌هاسال است به طور وسیعی در زیر تیغ آپارتاید حاکم قرار دارند. هویت جویان‌، حق‌طلبان، آزادی خواهان و فعالان سیاسی و مدنی کرد، عموماً با چماق تجزیه‌طلبی مورد سرکوبی قرار می‌گیرند، به طور گریزناپذیری قربانی محوری سامانه آپارتاید چندجانبه موجوداند.

سوم اینکه: جمعیت‌ها و مجامع نزدیک به حاکمیت به نام دفاع از مردم و یا اصناف، قشر خاصی و یا زندانیان، فعالیت‌هایی دارند که به برکت رانت‌های سیاسی، تبلیغی و رسانه‌ای حکومت و پیرامونی‌هایش موقعیتی یافته‌اند، اما این جمعیت‌ها به جای دفاع از ستمدیدگان و زندانیان مدنی و سیاسی بی‌گناه، گاه مراسم‌های تشویق و تقدیر از زندانبانان برپا می‌دارند و البته با پیروی از آموزه‌ها، روش‌ها و سیاست‌های تبعیض‌آمیز حاکمیت تنظیم رفتارهایشان برمبنای «خودی» و «غیرخودی» بودن کمک‌جویان و افرادی که آنها ادعای دفاع از آنها را دارند پنهان‌پذیر نیست، رفتار تبعیض‌آمیز اینگونه گروه‌ها در قبال زندانیان، فعالان سیاسی و مدنی و حقوق بشری و سکوت آنها در مواجه با نقض حقوق بشر در اساسی ترین موارد، ترجمان ماهیت واقعی جمعیت‌های احتمالاً حکومت ساخته است.

چهارم اینکه دفاع از حقوق بشر برمبنای این ایده که «نقض گسترده حقوق بشر و شکنجه و حبس و اعدام هزاران بیگناه در «آمار» است و نقض حقوق بشر یک فرد «تراژدی»‌است» چشم‌اندازی نگران کننده و ناامیدکننده از وضعیت حقوق بشر در جهان ارائه می‌دهد. مواضع برخی نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی از جمله اتحادیه اروپا که در قبال احضار به دادگاه یک یا برخی افراد واکنش نشان می‌دهند و اما در قبال نقض فاحش حقوق بسیاری دیگر از افراد، سکوت می‌کنند، تداعی‌گر حکمفرمایی ایده مذکور بر دنیا است.

ششم اینکه: کوشندگان مستقل مدنی و سیاسی و حقوق بشری به دلیل استقلال فکری و عملی‌شان توسط منفعلان و عافیت‌طلبان و آنهایی که از دور دستی بر آتش دارند به اتهام‌های ناروا و بی‌پایه و اساس متهم می گردند، که اینگونه اتهام زدن‌ها اقدامی ستمکارانه و نقض حقوق بشر است که در راستای ضربه‌زدن به حقوق بشر انجام می‌پذیرد.

سرانجام اینکه اخیراً شنیده شده برخی از به اصطلاح منتقدان و مخالفان حکومت در اتهام‌زنی گوی سبقت را از دستگا‌ه‌های امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی ربوده و مرا به جدایی‌طلبی متهم کرده‌اند و در اینجا لازم به بیان است که هرگاه دستگاه‌های زورمدار اطلاعاتی و امنیتی به مدارکی دال بر تجزیه طلب بودن من دست می‌یافتند به طور قطع از آن در جهت توجیه محکومیتم استفاده می‌کردند ولی گویا همین دستگاه زورمدار از اتهام زنندگان اخیرالذکر که متاسفانه با الفبای حقوق بشر و دموکراسی نیز بیگانه‌اند منصف‌تر بوده است.

حکم محکومیت من که از سوی وزارت اطلاعات صادر و به امضای دستگاهی موسوم به دادگاه انقلاب رسیده، شامل 10 سال حبس برای تشکیل و اداره جمعیت سازمان حقوق بشر کردستان، یک سال حبس جهت تبلیغ علیه نظام از طریق گفت‌وگو با رسانه‌های خارجی مخالف، و در حکمی دیگر 6 ماه حبس برای تشویش اذهان عمومی از طریق هفته‌نامه «پیام مردم» مجموعاً یازده‌ و نیم سال می‌باشد.

البته این احکام وجاهت حقوقی و قانونی ندارند و من حقیقتاً هیچ‌گونه جرمی مرتکب نشده‌ام، چنانکه اگر من در یک دادگاه صالح و مستقل علنی یا منصف محاکمه می‌گردیدم نه تنها حتی برای یک روز هم محکوم به حبس نمی‌شدم، بلکه برعکس کسانی که مرا زندانی کرده‌اند به جای من محکوم به زندان می‌گردیدند. اما از آنجا که من کرد هستم، کردی که معتقد است که باید به سوءاستفاده حاکمیت از جهل و فقر مردمان پایان دهد، کردی که بر این باور است که باید حقوق خود را شناخت و از آن دفاع کرد، خطرناک معرفی شده‌ام و مستوجب مجازاتی ظالمانه و مورد تبعیض‌ام، چون کردم و مستقل، و این امروز شاید وجدانهای خفته و خفتگان را بیدار نمی‌کند اما دور نیست بیداری وجدان‌های عمومی.

تهران-زندان اوین: 29مهر 1387/ 20 اکتبر 2008

سعید ماسوری تبعید شد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-20T12:39:00.001+03:30

سعید ماسوری زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد روز گذشته از بند 350 زندان اوین به زندان رجایی شهر تبعید شد. شایان ذکر است رژ یم ولایت فقیه در ادامه ی پنهان کاری و ازار زندانیان سیاسی تلاش می کند بند 350 را نیز تعطیل کند تا عملا بند سیاسی نداشته باشد. سیاست عدم شفاف سازی از سیاست های شناخته شده ی این حکومت قانون شکن است.

محمد مسن فلاحیه به اعتصاب خود پایان داد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-20T12:39:00.000+03:30

محمد مسن فلاحیه پس از 15 روز به اعتصاب خود پایان داد. خواسته ی اصلی او داشتن وکیل بود که بالاخره روز گذشته دادگاه انقلاب با این خواسته موافقت کرد و اقای سلطانی در زندان اوین با این روزنامه نگار زندانی ملاقات کرد.

چهاردهمین روز اعتصاب غذای فلاحیه-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-18T12:26:00.000+03:30

محمد حسین فلاحیه چهاردهمین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر گذاشت. مهم ترین خواسته ی این روزنامه نگار زندانی این است که بتواند وکیل داشته باشد ولی دادگاه انقلاب و وزارت اطلاعات،اجازه ی این کار را نمی دهند. شایان ذکر است که پس از 14 روز با لخره مافیای حقوق بشر سکوت خود را شکاند و رضا معینی چند کلام در مورد فلاحیه سخن گفت. از دیدگاه بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله فلاحیه و درخشندی مافیای حقوق بشر در ایران متشکل است از شیرین عبادی،لاهیجی،الهه ی هیکس و معینی.

جواد علیزاده به جرم عقیده در زندان است-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.009+03:30

اقای علیزاده فعال دانشجویی در حوزه ی حقوق بشر که صرفا بر پایه ی اعلامی هی جهانی حقوق بشر از حقوق اقوام ایرانی به ویژه اکراد حمایت کرده است در زندان به سر می برد. این فعال حقوق بشری اهل رودسر گیلان است اما به دلیل این که دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بشر در دانشگاه علامه طباطبایی بوده و از مبانی حقوق بشر به خوبی اگاه است به دفاع از حقوق کرد ها بر امده و جرم او ابراز عقیده است.

سیزدهمین روز اعتصاب غذای فلاحیه-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.008+03:30

محمد حسین فلاحیه سیزدهمین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر گذاشت. هنوز هیچ مرجعی به خواسته ی او رسیدگی نکرده است اما اقای نیک بخت پذیرفت تا وکالت او را بر عهده بگیرد. قاضی حداد به اقای سلطانی اجازه نداد وکالت فلاحیه را بر عهده گیرد. وضعیت جسمی فلاحیه خوب نیست.

17 سال حبس برای منصوری-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.007+03:30

قاضی صلواتی قاضی دادگاه انقلاب 17 سال حبس برای محمد علی منصوری از هوادارن سازمان مجاهدین خلق،مقرر کرد. 15 سال از این مدت را به اتهام سفر به فرانسه و عراق و شرکت در مراسم خاوران یا شرکت در تظاهرات معلمان و دانشجویان عنوان کرد و 2 سال دیگر را به اتهم توهین به خمینی صادر نمود.شایان ذکر است،محمد علی دادخواه وکیل اقای منصوری در مقابل این حکم شوکه شد. قاضی صلواتی در پاسخ به منصوری به او گفت که برو و خدا را شکر کن. برای این که باید برایت حکم اعدام می دادم. یا این که حکم می کردم دست و پایت به صورت چپ و راست قطع شود. او این حکم را با تبعید در زندان رجایی شهر تکمیل کرد و اعلام داشت که باید نفی بلد می شدی ولی چون برای ما اجرای ان ممکن نیست تو را به رجایی شهر تبعید می کنم.شیان ذکر است اقای منصوری 14 ماه است که در حبس به سر می برد. سال گذشته همچنین فرزند او که دانشجوی رشته ی کامپیوتر دانشگاه امیر کبیر است به مدت 3 هفته بازداشت شد و برای او پرونده سازی شد.

بازداشت مجدد نگین شیخ الاسلام و بیوگرافی او-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.006+03:30

نگین شیخ الاسلامی وطنی
فرزند اقبال
متولد 25/9/1352
محل تولد:سنندج
محل اقامت:تهران- بزرگراه نواب صفوی- ابتدای خیابان مرتضوی
شغل: نویسنده‌،ویراش گر و روزنامه‌نگار
لیسانس ادبیات از دانشگاه آزاد سنندج و فوق لیسانس روزنامه‌نگاری از دانشگاه علامه‌ طباطبایی
زمینه‌ فعالیت:
الف:فعالیتهای در زمینه‌ حقوق زنان از جمله‌:
موسس کانون فرهنگی و اجتماعی زنان آذرمهر کردستان
عضو سرشناس جنبش کمپین 1 ملیون امضا برای لغو قوانین تبعیض آمیز بر علیه‌ زنان ایران
تحقیقات متعدد در زمینه‌ مسایل زنان کردستان به‌ ویژه‌ ختنه‌ و خودسوزی زنان
تالیف کتابی در ارتباط با جنبش زنان کردستان که‌ در دست اقدام بود
ب:فعالیتهای روزنامه‌نگاری
همکاری تنگاتنگ با اولین هفته‌نامه‌ تخصصی زنان کردستان به‌ نام \\\"راسان\\\"
مصاحبه‌های متعدد با رسانه‌های بین المللی از جمله‌ رادیو فردا و صدای آمریکا در ارتباط با وضعیت زنان،کمپین یک ملیون امضا و وضعیت حقوق بشر در کردستان
ج:فعالیتهای حقوق بشری
عضویت در سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان
همکاری گسترده‌ با مجموعه‌ فعالان حقوق بشر ایران
گزارشگری پیوسته‌ از وضعیت حقوق بشر کردستان به‌ صورت فردی

سوابق دستگیری و بازداشت:
خانم شیخ الاسلامی پیش از این 2 بار دیگر در تهران بازداشت شده‌ است،
بهمن 1379 متقعاقب تجمع مجوز دار مقابل نمایندگی سازمان ملل در تهران دستگیر اما‌ پس از 2 ماه بازداشت آزاد شد.
دی ماه1380 به‌ دلیل فعالیتهای مدنی در تهران بازداشت شد اما پس از 3 ماه بازداشت آزاد شد

آخرین بار خانم شیخ الاسلامی 14 مهر ماه سال جاری در تهران و توسط نیروهای امنیتی ربوده‌ شده‌ و بنا به‌ اطلاع خانواده‌ اشان به‌ بند 209 زندان اوین انتقال یافته‌ است.بند 209 زندان اوین تحت نظر وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی اداره‌ شده‌ و ویژه‌ نگهداری و شکنجه‌ فعالانی میباشد که‌ به‌ خاطر تلاش برای فراهم کردن آزادیهای سیاسی و حقوق بشر و حقوق زنان توسط دولت ایران بازداشت و زندانی شده‌اند.
خانم شیخ الاسلامی کمتر از یک ماه قبل از ناحیه‌ رگهای قلب مورد عمل جراحی سختی قرار گرفته‌ و در دوران نقاهت به‌ سر میبردند،ایشان دچار تنگی نفس هستند و نیازمند مراقبتهای تخصصی پزشکی بوده‌ و حتی قبل از بازداشت در وضعیت بسیار نامناسب جسمانی به‌ سر میبردند.
تعدادی از سوابق ایشان:

http://www.radiofarda.com/Article/2008/06/16/f3_women_circumcision.html
http://irwomen.net/spip.php?article4738
http://irwomen.net/spip.php?article4738
http://www.tahieh.net/index.phtml?tsk=read&id=245
http://www.tahieh.net/index.phtml?tsk=read&id=218
http://www.tahieh.net/index.phtml?tsk=read&id=204
http://www.tahieh.net/index.phtml?tsk=read&id=266
http://www.khabarnameh.se/31/38.html
در صورت موافقت خانواده‌ خانم شیخ الاسلامی پاره‌ای از تحقیقات،سوابق و مقالات ایشان در دسترس گذارده‌ خواهد شد.

رضا ملک به بیماری الزایمر مبتلا شده است-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.005+03:30

از زندان قزل حصار خبر می رسد که رضا ملک زندانی سیاسی به بیماری الزایمر گرفتار شده است. او این بیماری را ناشی از شکنجه های زیاد می داند. او از پزشکان بدون مرز استمداد طلبیده است. رضا ملک از مسئولین پیشین وزارت اطلاعات است که در جریان قتل های زنجیره ای به دلیل افشا گری به زندان افتاد. او به مدت 3 سال در 209 زیر شدید ترین شکنجه های جسمی و روحی قرار داشت.

استمداد درخشندی و دانش پذیر از مردم-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.004+03:30

سعید درخشندی و احمد دانش پذیر در بند 7 زندان شماره ی 8 اوین در تبعید به سر می برند. این دو زندانی سیاسی به شدت نسبت به وضعیت خود معترض هستند. انها در بندی به سر می برند که حتا امکان دوش گرفتن نیست. زیرا 180 نفر برای 3 عدد دوش همواره در صف هستند. این 2 زندانی سیاسی به دلیل سرسختی در دفاع از حقوق مردم و حقوق شهروندی خود به این شرایط دچار شده اند. انها از مدافعین حقوق بشر استمداد می جویند.سعید درخشندی گفته است از قول من به مردم بگویید که ما زندگی در جهنم را تجربه می کنیم.

انتقال چند تن از هواداران بروجردی به اوین-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.003+03:30

به دنبال انتشار اخبار ضد ونقیض اخیر در مورد اقای بروجردی که گاه او را در مشرف موت دانستند و گاه از او پیام های حماسی و از موضع یک رهبر دینی انتشار دادند،وزارت اطلاعات حدود 10 تن از شهروندان بی گناه را به همین اتهام زندانی کرد. شایان ذکر است اخیرا رسانه های غربی در یک حرکت مشکوک سعی کردند از بروجردی یک رهبر دینی و یک ایه اله و قدیس بسازند. انهایی که این فرد را از نزدیک می شناسند تفاوتی بین او و سایر روحانیون نمی بینند. مگر این که در فریفتن مردم عوام به ادعای دروغ ارتباط با امام زمان دست احمدی نژاد را از پشت بسته است.رسانه های وابسته به دولت امریکا اخیرا سعی می کنند برای ملت ایران رهبر تراشی کنند و در تقلید از انگلیس در 30 سال پیش یک روحانی به اصطلاح مخالف اسلام سیاسی را به مردم ایران تحمیل کنند. فراموش نکنید که همین امریکایی ها بودند که طالبان را در مقابل شوروی علم کردند.رسانه های امریکایی سعی می کنند زیر پوشش دفاع از حقوق بشر به اهداف سیاسی خود دست یابند.

انتقال صباح نصری و هدایت غزالی به 209-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.002+03:30

صباح نصری و هدایت غزالی دو زندانی هموطن کرد به بند امنیتی 209 منتقل شدند. این در حالی است که فرزاد وکیلی نیز 20 روز پیش به 209 منتقل شد. هدایت غزالی وضعیت جسمانی خوبی ندارد و دوستان او نگران حالش هستند. در ضمن لازم است توضیح دهیم که اقایان ابوالفضل جهاندار،عباس خرسندی،هدایت غزالی،فرزاد وکیلی و صباح نصری در یک سلول زندگی می کردند و به دنبال انتقال سه تن از انها دو نفر دیگر را نیز جا به جا کردند.

جواد علیزاده در بند 7 اوین-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.001+03:30

جواد علیزاده فعال حقوق بشری و دانشجوی اخراجی دوره ی دکترای دانشگاه علامه طباطبایی بار دیگر به زندان منتقل شد. این دانشجوی زندانی سال گذشته به مدت 70 روز در سلول انفرادی در بند 209 زیر بازجویی قرار داشت.5 روز است که ایشان را به بند 7 زندان اوین منتقل کرده اند.

فلاحیه وارد یازدهمین روز اعتصاب غذا شد-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-15T13:07:00.000+03:30

محمد حسین فلاحیه وارد یازدهمین روز اعتصاب غذای خود شد. این در حالی است که 2 روز پیش فشار او افتاد و سایر زندانیان سیاسی از جمله اقایان ظهور نبوی و علی سارمی تلاش کردند از طریق اب قند به او یاری برسانند. متاسفانه هنوز مسئولین امنیتی موافقت نکرده اند این زندانی با وکیل خود اقای سلطانی دیدار داشته باشد. روز گذشته اقای بزرگ نیا مسئول بند 350 به فلاحیه اطلاع داد که خواسته های او را پی گیری میکند اما فلاحیه به قول این ها اعتماد نمی کند.

جان هفده زنداني سياسي در معرض خطر اس

2008-10-13T20:02:00.000+03:30

زندانيان سياسي کرد به نامهاي "احسان توپوز ، مراد ديار ، علي ‌احمد سليمان ، مصطفي علي احمد ، بلال چي لي گر ، نهاد تونجه‌ر ، عمر چاپراز ، جمهور ازگوچ ، يوسف اتساز" از تاريخ اول شهريورماه سال جاري براي احقاق مطالبات حقوقي خود دست به اعتصاب غذا در زندان مرکزي اروميه زدند ، نامبردگان در بيست و چهارمين روز اعتصاب غذاي خود به عنوان گفتگو با مسئولين زندان براي احقاق خواسته هاي خود به سلول انفرادي منتقل گرديدند.سلولهاي انفرادي زندان مرکزي اروميه بعلت بافت قديمي و مرطوب خود محلي براي تشديد بيماري و تحليل قوه جسماني تلقي ميگردد ، افراد فوق که اکثراً اتباع خارجي محسوب ميگردند فاقد بستگان و وکيل در ايران مي باشند و اين موضوع بعلاوه انتقال آنان به سلولهاي انفرادي عملاً افکار عمومي را در بي خبري مطلق از آنان قرار داده و با ادامه اعتصاب غذايي که هم اکنون روز 39 آن را طي ميکنند ، وضعيت جسمي آنان به شدت وخيم گرديده و جان آنان در معرض خطر جدي قرار گرفته است.سهند علي محمد ، بخشعلي محمدي،عبادالله قاسم زاده ، مهدي قاسم زاده ، يونس آقايان ، پنج تن از زندانيان اهل حق که بيش از 5 سال است در اين زندان درحال تحمل محکوميتهاي خود هستند در اعتراض به روند غيرحقوقي پرونده خود و برخورد توهين آميز مامورين زندان و توهين به عقايد مذهبي آنان از تاريخ 25 شهريور ماه سال جاري اقدام به اعتصاب غذا نموده و در همان زمان به سلول هاي انفرادي زندان مذکور منتقل گرديدند ، نامبردگان هم اکنون در دوازدهمين روز اعتصاب غذاي خود به سر مي برند و نظر به بيماريهاي گوارشي اين زندانيان که در پي اعتصاب غذاي 25 روزه سابق آنان حاصل گرديده بود و همچنين نگهداري آنان در سلول هاي انفرادي مرطوب و غيربهداشتي زندان اروميه ، وضعيت جسمي آنان رو به وخامت ميگرايد.زنداني سياسي کرد خليل مصطفي رجب در زندان مرکزي سقز بيش از يکماه است که در اعتصاب غذا به سر مي برد ، نامبرده از بيماريهاي جسمي عديده اي چون مشکلات مفصلي و کليوي در رنج بوده است که بعلت تداوم اعتصاب غذا وضعيت جسمي وي رو به وخامت گرائيده است .اين زنداني سياسي کرد تبعه کشور سوريه به علت عدم داشتن خانواده در ايران و همچنين وکيل مدافع در بي خبري و بي توجهي همچنان به اعتصاب غذاي خود ادامه ميدهد ، نامبرده هم اکنون در بيمارستان سپاه در شهر سقز نگهداري ميشود. دانشجوي زنداني کرد هدايت غزالي که از اول شهريورماه سال جاري در زندان اوين دست به اعتصاب غذا زده بود بعلت تداوم اعتصاب غذاي خود دچار عارضه جسمي گرديده است ، نامبرده در چندين نوبت دچار تشنج گرديده و عليرغم انتقال به بهداري زندان از تزريق سرم و شکستن اعتصاب غذاي خود امتناع نموده است . وي در حال حاضر از وضعيت بد جسمي برخوردار است و ادامه اين اعتصاب غذا جان وي را در معرض خطر قرار ميدهد.مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران ضمن ابراز نگراني عميق خود از شرايط زندانيان سياسي مذکور ، سلامتي و جان آنان را معرض خطر جدي اعلام مينمايد و از مسئولين مربوطه تقاضاي توجه و رسيدگي به اين زندانيان و مطالبات قانوني آنان دارد .اين زندانيان نيازمند خدمات فوري پزشکي هستند و همچنين مطالبات آنان قانوني مي باشد ، اميد است سازمانها و تشکلات مدافع حقوق بشر با توجه شايسته به وضعيت به شدت وخيم اين زندانيان مانع از بروز يک فاجعه انساني گردن

محکومیت نقض تعهدات بین المللی ایران توسط جمهوری اسلامی

2008-10-05T10:50:00.017+03:30

جبهه ملی ایران

نقض تعهدات بین المللی ایران را توسط جمهوری اسلامی محکوم می کند

امروزه، همبستگی و وابستگی جوامع بشری به یکدیگر آنچنان در هم تنیده است که هیچ کشوری بی نیاز از دیگران نبوده و به تنهایی قادر به رفع نیازها و حل مشکلات خود نیست. تدوین و انعقاد روزافزون کنوانسیون های چند جانبه بین المللی در زمینه های گوناگون به دلیل همین همبستگی اجتناب ناپذیر است. امروز امنیت واقعی در گرو رعایت حقوق بشر و توسعه اقتصادی پایدار می باشد که همکاری دولت ها با سازمانهای بین المللی و فعال سازی بخش خصوصی متضمن آن می باشد. رعایت حقوق بشر از هدفهای عمده منشور سازمان ملل متحد است که در مقدمه آن می گوید: \\\"ما مردم ملل متحد بار دیگر اعتقاد راسخ خود به اصول اساسی حقوق بشر، کرامت و حیثیت فرد انسان و برابری زن و مرد اعلام می داریم.\\\" و در بند 3 ماده 1 ناظر به هدف ها نیز توسعه همکاری های بین المللی را در زمینه های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و انسانی در گرو رعایت و اعتلای حقوق بشر و آزادیهای اساسی بدون هرگونه تبعیض جنسیتی، نژادی، زبانی و مذهبی دانسته است.

اهمیت روز افزون حقوق بشر در تعاملات بین المللی سبب شده که سازمان ملل متحد به اصول حقوق بشر مندرج در منشور ملل متحد و تعهدات کشورهای عضو نسبت به رعایت آن بسنده ننموده با صدور اعلامیه جهانی حقوق بشر و تدوین و انعقاد میثاق ها و کنوانسیون ها در رابطه با اصول شاخص مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر اجرای آنها را از طریق کشورهایی که به عضویت کنوانسیون ها و میثاق های مورد بحث درآمده اند عملی سازد.

بدیهی است کشور ایران که از جمله امضاء کنندگان اعلامیه جهانی حقوق بشر و عضو 5 میثاق حقوق مدنی و سیاسی، میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کنوانسیون بین المللی منع مجازات کشتار جمعی، کنوانسیون بین المللی محو هر نوع تبعیض نژادی و کنوانسیون حقوق کودک می باشد و اصول مندرج در اسناد بین المللی مزبور در زمره حقوق داخلی ایران تلقی می شوند، بی شک عدم رعایت و نقض آنها موجب مسئولیت بین المللی جمهوری اسلامی و پذیرش پیامدهای آن می شود. حتا خودداری از پیوستن جمهوری اسلامی به کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیرانسانی و تحقیر کننده، و کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان، آن را به دلایل زیر از مسئولیت بین المللی ناشی از نقض دو کنوانسیون مورد بحث مبری نمی سازد:

1- از آنجایی که مسئله برابری زن و مرد و رفع هرگونه تبعیض میان آنان در برخورداری از مواهب زندگی و حقوق اجتماعی و سیاسی در همه اسناد حقوق بشری سازمان ملل، از جمله منشور ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و غیره مطرح شده و مورد تاکید قرار گرفته، کشور ایران به سبب عضویت در کنوانسیون های گفته شده نسبت به مفاد کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان متعهد می باشد. بدیهی است برخوردهای خشونت آمیز و سرکوبگرانه نسبت یه خواسته های بحق و قانونی زنان ایران، نقض تعهدات بین المللی تلقی شده و جمهوری اسلامی نسبت به آنها مسئول است.

2- سازمان ملل متحد از همان روزهای نخستین در تلاش برای از بین بردن شکنجه بوده و قطعنامه های بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران از جمله دولتهای امضا کننده و عضو اسناد مزبور است، شکنجه را ممنوع اعلام کرده است. افزون بر آن، در تاریخ 9 دسامبر 1975، نیز مجمع عمومی طی قطعنامه شماره 13452، اعلامیه حمایت از افراد انسان در برابر شکنجه و دیگر رفتارها و مجازاتهای خشن، غیر انسانی و تحقیر کننده را تصویب نمود و نماینده ایران به قطعنامه مزبور رای مثبت داد. با توجه به اینکه جمهوری اسلامی بر پایه ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 7 میثاق حقوق مدنی و سیاسی ممنوعیت شکنجه و رفتار و مجازات خشن و غیر انسانی را پذیرفته، عملا و قانونا ملزم به رعایت مفاد آنها می باشد ولو اینکه به آن نپیوسته باشد.

3- ماده یک کنوانسیون محو تبعیض نژادی تصریح می کند که \\\"تبعیض نژادی از نظر این کنوانسیون به معنای هرگونه تبعیض، محرومیت، محدودیت یا امتیاز بر مبنای نژاد، رنگ، نیا، یا ریشه های ملی یا قومی و مذهبی است که در شناسایی، برخورداری یا اجرای برابری حقوق بشر و آزادیهای بنیادین در زمینه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سایر زمینه های مربوط به زندگی عمومی لطمه وارد می سازد. با در نظر گرفتن مفاد بند 1 برخورد با پیروان کیش ها و آیین های گوناگون و مذهبهای متفاوت از مذهب رسمی عدم رعایت و پایبندی به این کنوانسیون و محرومیت بخش عمده ای از شهروندان ایرانی از امکانات و فرصت های یکسان در برابر قانون چیزی جز نقض تعهدات بین المللی بشمار نمی آید.

4- کنوانسیون حقوق کودک ضمن آنکه دولتهای عضو را مسئول حمایت از کودکان در برابر آزارهای جسمی و روحی، از جمله سوء استفاده جنسی و استثمار آنها، می نماید، اقدامات لازم قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی را برای رفاه آنها ضروری می داند. در مورد مسائل قضایی، تصریح می نماید که \\\"اعدام و حبس ابد نباید در مورد کودکان کمتر از 18 سال اعمال شود.\\\" یعنی قطع نظر از تعریفی که هر کشور ممکن است برای کودک و سن بلوغ داشته باشد، از نظر این کنوانسیون اعمال مجازات اعدام و حبس ابد برای افراد کمتر از 18 سال ممنوع شده و دولتهای عضو باید این معنا را رعایت کنند. جمهوری اسلامی در نقض فاحش این تعهدات، به اعدام کودکان کمتر از 18 سال اقدام می نماید. چنانکه در سال گذشته 25 کودک زیر 18 سال اعدام شدند و صدها کودک در انتظار اجرای حکم اعدام می باشند.

سرانجام، عدم پایبندی به حقوق بشر و آزادیهای بنیادین سبب گردیده که بخش بزرگی از اندیشمندان، هنرمندان، دانشجویان، و فرهیختگان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور به عنوان غیرخودی، دگراندیش و یا وابسته به جمعیت ها و جوامع مدنی مخالف اعمال غیرقانونی حاکمیت، از کشور مهاجرت و سیلی از فرار مغزها و سرمایه ها را بوجود آورند.

جبهه ملی ایران ضمن اعلام پایبندی راسخ خود به آزادی بنیادین مدنی، مردم سالاری، حقوق بشر و حکومت قانون، بر این باور است که همه شهروندان ایرانی بدون هرگونه تبعیض از لحاظ جنسیت، نژاد و مذهب، می بایستی از حقوق و امکانات یکسان بهره مند شوند. باید به تعصبات و نابرابری های موجود تحت هر عنوان که باشد، بویژه برخاسته از مذهب رسمی، پایان داده شود و تعهدات پیش بینی شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر اسناد بین المللی حقوق بشری با حسن نیت اجرا گردد. جبهه ملی ایران بی اعتنایی به تعهدات بین المللی و نقض فاحش آنها را محکوم می کند چنانچه در نامه 4 شهریور 1387، آقای عباس امیرانتظام به دبیرکل سازمان ملل متحد نیز تشریح و تصریح شده که مورد تایید و حمایت کامل جبهه ملی ایران می باشد. جبهه ملی ایران پشتیبانی بی دریغ خود را از اندیشه ها، دیدگاهها و فعالیت های مسالمت آمیز ایشان را در راه آزادی، حقوق بشر و منافع ملی اعلام می نماید.

جبهه ملی ایران

تهران - 22 مهر 1387

امضاء: ادیب برومند

بازداشت وحیده ی نبوی-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.016+03:30

وحیده ی نبوی خواهر زندانی سیاسی ظهور نبوی 4 روز پیش بازداشت شد. اقای ظهور نبوی به اتهام سردبیری نشریه ی سرزمین اریایی به 4 سال حبس محکوم شده و دوران محکومیت خود را می گذراند. خواهر اقای نبوی که به دلیل شرکت در مراسم خاوران بارداشت شده است دارای یک فرزند کوچک است.

احمد دانش پذیر و شرایط سخت-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.015+03:30

نزدیک به یک سال است که احمد دانش پذیر این مرد 63 ساله در بازداشت موقت به سر می برد و قاضی صلواتی هر بار به یک بهانه ،دادگاه او را به عقب می اندازد.اخرین نوبت برای او در 27 ابان ماه تقویم شده است. مشکل دانش پذیر فقط زندان نیست.او از درد شدید پا رنج می برد و هیچ کس پاسخگو نیست. زندان حتا از درخواست او برای درمان ارتوپدی استنکاف می ورزد. حفاظت نیز او را تحت فشار قرار داده است که چرا از شرایط خود گله من است.شیان ذکر است ،دانش پذیر در بندی به سر می برد که تعداد زیادی کف خواب هستند. این بند ظرفیت 60 نفر را دارد اما 180 نفر در ان زندانی هستند. درخشندی و دانش پذیر به این بند تبعید شده اند.

سعید درخشندی معترض است-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.014+03:30

سعید درخشندی از فعالین جنبش دانشجویی که به 3 سال حبس محکوم گردیده است بار دیگر انتقال یافت. مسئولین زندان اوین ابتدا او را به بند 9 زندان شماره ی 8 تبعید کردند. اما این اقدام ان ها را راضی نکرد و بار دیگر این مبارز سیاسی را به سالن 7 زندان 8 انتقال دادند. در این بند 180 زندانی نگه داری می شود. در حالی که ظرفیت ان فقط 60 نفر است. درخشندی تهدید کرد،اگر شرایط او تغییر نکند دست به اعتصاب غذا خواهد زد.

وضعیت فلاحیه وخیم است-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.013+03:30

محمد حسین فلاحیه روزنامه نگار خوزستانی در نهمین روز اعتصاب غذا به سر می برد.این زندانی که به دلیل فعالیت های مدنی به 3 سال حبس محکوم گردیده است ،خواهان حضور وکیل در پرونده ی خود می باشد. قرار است اقای عبدالفتاح سلطانی وکالت ایشان را بپذیرد. اگر دادگاه انقلاب و وزارت اطلاعات به روش گذشته از این خواست قانونی فلاحیه پیش گیری کند،شرایط او بدتر خواهد شد.طبق گزارش های موثق،امروز وضعیت فلاحیه وخیم تر شد و فشار او افتاد.

پیمان فتاحی زیر شکنجه است.-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.012+03:30

بعد از بازداشت پيمان فتاحي (معروف به استاد ايليا) و بازجويي‌هاي خشن و شكنجه‌هاي غير انساني توسط دايره مذاهب اطلاعات، قصابان انديشه در صدد آنند كه برخلاف اخلاق قضايي با ايجاد شاكي سازي هاي خصوصي (ساختگي) و شهادت هاي دروغ بر عليه وي پرونده او را آنطور كه خود مي خواهند پيش ببرند. حتي به قيمت زيرپاگذاشتن عدالت، شرف و انسانيت!

فريبرز

از جمعيت ال ياسين

جلادان انديشه براي سركوب مجموعه فرهنگي ال ياسين با اخبار و گزارش‌هاي دروغ اين حركت رو به رشد را رنگ و بوي سياسي داده و با دستاويز قراردادن بهانه‌هايي چون فرقه‌گرايي مسئول آن آقاي پيمان فتاحي (استاد ايليا) را بيش از شش ماه در بازداشتگاه 209 زنداني كردند. و حالا طراحان ترور و آدمكشي سعي دارند پروژه‌ي سوخته و تكراري چند سال اخير را مجدداً تكرار كنند و مانند پرونده‌هاي ديگر امنيتي با طرح شکايت شاکي خصوصي و شهادت دروغ ايشان را دوباره بازداشت كنند.

اين را همه مي‌دانند كه اگر در ايران كسي بينديشد و سخني بگويد كه به مذاق آقايان خوش نيايد، سر از زندان اوين در مي‌آورد. بايد اعتقادات و افكار ما منطبق بر نظر مجتهدين و طالبان مذهبي ايران باشد و گرنه برچسب فرقه گرايي به ما مي زنند. القاعده فرهنگي ايران براي تخريب شخصيت و خاموش كردن انديشه‌هاي آقاي پيمان فتاحي(استاد ايليا) كه مخالفت با اسلام خشونت طلب و طالباني است، از هر روشي استفاده مي‌كند و چون هيچ مدرکي بر عليه ايشان در دست ندارد سعي مي كنند با شاكي سازي خصوصي و شهادت دروغ ايشان را بازداشت كند.

علي

شاگرد استاد ايليا

-----Inline Attachment Follows-----

دستگاه اطلاعاتي و مذهبي جمهوري اسلامي ايران از هر روش غير انساني براي محكوم كردن متهمين سياسي- امنيتي استفاده مي‌كند. وقتي ماموران اطلاعاتي دستگاه هاي امنيتي، مدركي بر عليه مخالفان خود نداشته باشند، پروژه شاكي سازي خصوصي را به مرحله اجرا مي گذارند. استفاده از شاهدان كذاب و شهادت هاي دروغ بر عليه آزاد انديشان، يكي از الگوهاي هاي تكراري و نخ نماي دژخيمان فرهنگي ايران در پرونده هاي امنيتي است. به عنوان مثال مي توان به پرونده آقاي عباس پاليزدار و ايجاد شاكيان خصوصي بر عليه وي اشاره داشت.

انجمن مبارزه با تفيش عقا

مهيار

از جمعيت ال ياسين

ReplyReply All Move...

سعید درخشندی پس از انتقال-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.011+03:30

پس از این که با پرونده سازی بزرگ نیا و اقدام حفاظت زندان اوین،سعید درخشندی به تبعید گاه زندان اوین یعنی بند 9 زندان شماره ی 8 منتقل شد خبر های نگران کننده ای از وضعیت او به گوش می رسد. او اینک در یک سلول 12 متری همراه با 14 زندانی دیگر زندگی می کند که انها مجرمان مالی و خلافکارانی از سایر کشورها به ویژه از اسیا،افریقا و امریکای لاتین هستند. به گفته ی اگاهان در این زندان ،شرایط بهداشتی رعایت نمی شود و شپش ها در سلول رژه می روند!ایا این اقدامات زندان بانان با قانون تفکیک جرایم سازگاری دارد؟

سومین روز اعتصاب غذای محمدحسین فلاحیه-انجمن زندانیان سیاسی

2008-10-05T10:50:00.010+03:30

محمد حسین فلاحیه روزنامه نگار و فعال سیاسی هموطن عرب زبان خوزستانی که به جرم تلاش های مدنی به 3 سال حبس محکوم گردید و اینک 2 سال از دوران حبس غیر قانونی اش را گذرانده است ،وارد سومین روز اعتصاب غذا شد. روز گذشته حفاظت زندان اوین با این زندانی صحبت کرد و خواستار این شد که این زندانی به اعتصاب خود پایان دهد و انها نیز متقابلا خواسته هایش را پیگیری کنند ولی او نپذیرفت.خواسته ی اصلی این زندانی رسیدگی عادلانه به پرونده اش می باشد. شایان ذکر است که دادگاه انقلاب در یک دادگاه غیر علنی و بدون حضور وکیال ایشان را به 3 سال حبس و 30 هزار دلار جریمه محکوم کرده است.

نگين شيخ الاسلامي بازداشت شد

2008-10-05T10:50:00.009+03:30

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

خانم نگين شيخ الاسلامي فعال حقوق بشر که سوابق متعددي در فعاليتهاي خبري و روزنامه نگاري دارد ، صبح روز گذشته مورخه 14 مهرماه سال جاري در شهر تهران توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شد ، اين فعال مدني که سابقاً مسئوليت انجمن فرهنگي اجتماعي زنان آذرمهر کردستان را بعهده داشت از فعالان جنبش زنان محسوب ميگردد که با نهادهاي متعددي منجمله اين مجموعه در زمينه حقوق بشر همکاري داشته است.
خانم شيخ الاسلامي در حيطه کاري خود تلاش گسترده اي را براي احقاق حقوق ، برابري و ظرفيت سازي زنان منطقه کردستان انجام داده است . خانواده ايشان و همکاران خانم شيخ الاسلامي در نگراني و بي خبري مطلق از سرنوشت ايشان به سر مي برند. شنيده ها حاکي از انتقال وي به بازداشتگاه 209 زندان اوين مي باشد.

رنجنامه رتبه اول کنکور که به دليل ديانت بهايي از تحصيل محروم شد

2008-10-05T10:50:00.008+03:30

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

اينجانب سيما حقيقت مهلباني فرزند اسمعيل به شماره شناسنامه 5287 صادر از تهران متولد 1340 در سال 1383 پس از 24 سال محروميت از حضور در گزينش در دانشگاه هاي ايران و محروميت از تحصيل صرفا به خاطر اعتقاد به ديانت بهايي در آزمون سراسري شرکت کردم و از آن جائيکه همسرم در حين خدمت سربازي و دفاع از ميهن به اسارت نيروهاي عراقي در آمد و آزاد شده بود و از ايثارگران به حساب مي آمد از سهميه ايثارگران استفاده نمودم و در رشته علوم انساني و زبان هاي خارجي امتحان دادم .حين اعلان نتايج متوجه شدم که در رشته ي زبان ها رتبه ي اول و در رشته ي علوم انساني رتبه ي هشتم را احراز نمودم . اما در کارنامه اي که در اختيارم قرار دادند با آنکه در فرم ثبت نام ستون مذهب نداشت مذهب رابراي من اسلام قيد نموده بودند . ضمن مراجعاتي که به مسئولين گرديد اعلان نمودند که اسلام قيد شده در کارنامه نمايانگر نوع امتحان معارف است . لذا من هم با اندکي فاصله از ساير دانشجويان انتخاب رشته کردم و به علت رتبه ي بالا مطمئن بودم که قطعا بايد در اولين انتخاب پذيرفته شده باشم . ولي در هيچ رشته و هيچ دانشگاهي پذيرفته نشدم .!!!
علي رغم مراجعه به سازمان سنجش و تقديم نامه اعتراض پاسخي داده نشد و ظاهرا موضوع مورد رسيدگي قرار نگرفت . و اينجانب با داشتن رتبه اول در رشته زبان ها و رتبه هشتم در انساني صرفا به خاطر اعتقاد به ديانت بهايي از تحصيل در دانشگاه همچون 24 سال قبل از آن اما به شکل ديگر محروم شدم .
سال 1384 مجددا در کنکور سراسري در رشته زبان ها بدون استفاده از سهميه ايثارگران شرکت کردم و اين بار هم پس از کسب رتبه ي بالا در رشته زبا ن ها و مجاز به انتخاب رشته بودن به دليل برخورد سازمان سنجش با دانشجويان بهايي هيچ کس در دانشگاه ها ثبت نام نکرد .
سال 1386 بار ديگر در کنکور سراسري شرکت کردم و پس از صدور کارت که خود نشانگر صحت و کامل بودن مدارک ارائه شده بود پس از شرکت در جلسه ي امتحان و زمان اعلام نتايج با نقص پرونده روبرو شدم و برايم نقص پرونده اعلان کردند و کارنامه برايم صادر نشد. پس از آن مراجعاتي به مسئولين و سازمان سنجش داشتم که اين مراجعات همچنان بي فايده بود و نتيجه اي از آن حاصل نگرديد و من همچون سال هاي گذشته همراه با ديگر بهاييان از تحصيل در دانشگاه ها فقط و فقط به خاطر اعتقاد به ديانت بهايي محروم شديم

اعضای بدن اعدام شدگان را در میآورند و می فروشند

2008-10-05T10:50:00.007+03:30

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران

بنابه گزارشات رسیده از زندان مرکزی اصفهان 4 زندانی روز دوشنبه 15 مهرماه جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی این زندان منتقل شدند.

گفته می شود که شروع موج جدید اعدام در پی اعتراضات و اعتصاب گسترده بازاریان شهر اصفهان صورت می گیرد و برای ایجاد فضای رعب و وحشت است.

زندانیانی که روز دوشنبه جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند به نامهای زیر می باشند:

1. علی ضیائی 22 ساله از بند 1 مشاوره ،3 سال است که در زندان بسر می برد

2. نقیب عالمی 26 ساله اهل افغانستان، از بند افاعنه ،5 سال است که در زندان بسر می برد

3. نصرالله حیدری 30 ساله، از بند 4 در حدود 4 سال است که در زندان بسر می برد

4. حمید حیدری 29 ساله، از بند 4 که در حدود 4 سال است که در زندان بسر می برد

گزارشها حاکی از آن است که زندانیان محکوم به مرگ توسط یکی از مسئولین زندان فراخوانده می شوند و با عنوان کردن اینکه اگر اعضای بدن خود را در اختیار آنها قرار دهند، گناهان آنها بخشوده خواهد شد و به بهشت خواهند رفت و تا به حال با این شیوه و بصورت بلاعوظ اعضای بدن تعداد زیادی از زندانیان را از بدنشان خارج کرده و در بازار آزاد فروخته اند. در مواردی زندانی با رضایت شاکی حکم اعدام او ملغا می شود ولی کلیه وی از بد ندارد.

احکام غیر انسانی سنگسار، اعدام کودکان،اعدام زندانیان سیاسی، اعدامهای گروهی و قطع اعضای بدن به تایید و دستور شاهرودی رئیس قوه قضائیه صادر می شود. از آنجائی که تایید و صدور احکام فوق الذکر بر خلاف قوانین ومعاهدات بین المللی است و تا به حال این فرد موارد فوق را به طور سیستماتیک به تایید و اجرا در آورده است اقدامات فوق به منزلۀ جنایت علیه بشریت محسوب می شود .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، موج جدید اعدامها را محکوم می کند و از سازمانهای حقوق بشری خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به موج لاینقطع اعدام در ایران است.

15مهر 1387 برابر با 06 اکتبر 2008

شرایط زندانیان فوق به سازمانهای زیر گزارش شد
1-عفو بین الملل
2- شورای حقوق بشر سازمان ملل
3- کمیسر عالی حقوق بشر
4- دیدبان حقوق بشرنش خارج شده و حق اعتراض و یا بیان این موضوع

صدور مجدد حکم حبس برای یک فعال جنبش زنان

2008-10-05T10:50:00.006+03:30

ایت شهرگان: روز گذشته محمد شریف از ابلاغ حکم دادگاه عمومی برای اتهام جانبی روناک صفارزاده یکی از متهمان پرونده دو دختر فعال در ان جی او های کردستان خبر داد. شریف با بیان این که شعبه ۱۰۱ دادگاه عمومی پیرانشهر، روناک صفارزاده را به خاطر دو جرم خروج غیر قانونی از مرز و استفاده از تجهیزات ماهواره به ۹ ماه حبس تعزیری و ۲ میلیون ریال جزای نقدی محکوم کرده‌است، در رابطه با روند پرونده اصلی این دختر ۲۴ ساله گفت: شعبه ۱ دادگاه انقلاب سنندج که دادگاه بدوی این پرونده محسوب می شود، هنوز هیچ حکمی برای روناک صادر نکرده است.

وی در ادامه با اشاره به پیگیری هایش درباره تاخیر در صدور حکم اصلی روناک گفت: ظاهرا علت این است که دادگاه هنوز پاسخ استعلام را دریافت نکرده و به همین خاطر برای اتهام اصلی این دختر هنوز حکمی صادر نشده است.

شریف با اشاره به حکم تبعید هانا عبدی، دیگر متهم این پرونده گفت: در مورد پرونده ایشان هم علی‌الاصول تا هفته آینده حکم دادگاه تجدید نظر ابلاغ خواهدشد، ولی من تا این لحظه از آن بی خبرم.

وکیل دختران بازداشت شده با بیان این که تا کنون چندین بار حکم بازداشت موقت این دو نفر تمدید شده است و هنوز دادگاه حکمی صادر نکرده، یادآوری کرد که وی چند بار نسبت به این اقدام اعتراض کرده اما مسئولان اعتراض را وارد ندانسته‌اند.

گفتنی است چندی پیش هانا عبدی به ۵ سال حبس در شهرستان گرمی محکوم شده و این حکم در حال حاضر در مرحله تجدید نظر قرار دارد.

همچنین لازم به ذکر است که هانا عبدی ۲۳ ساله و روناک صفارزاده ۲۴ ساله که عضو انجمن زنان آذرمهر کردستان و کمپین یک میلیون امضا هستند، از مهر ماه سال ۸۶ تا کنون در بازداشت به سر می برند

4نفر از معلمان تهران در روز جهاني معلم دستگيرشدند

2008-10-05T10:50:00.005+03:30

یکشنبه 14 مهر1387

کانون صنفی معلمان تهران

امروز 14 مهرماه 1387 برابربا 5 اكتبر 2008كه به نام روزجهاني معلم نام گذاري شده است. درتهران 4نفر از معلمان واعضاي هيات مديره كانون تهران دستگير و در دو پايگاه متفاوت نگهداري شدند. آقايان ميراكبر رئيس زاده و سيبدمحمد ميرآقاسي پس از دستگير ي به پايگاه وزارت آموزش و پرورش واقع در خيابان سپهبد قرني منتقل شدند. وسايل شخصي آنان تفتيش و بدون هيچگونه جرمي از ساعت 15 تا ساعت 19 در اين وازرتخانه كه تبديل به پايگاه نظامي شده است نگهداري شده و حق هرگونه ارتباطي با خانواده و دوستان از آنان گرفته شد.ماموران كه مشخص نبود از طرف كدام وزارتخانه به اين كار دست زده بودند خود را نيروي امنيتي معرفي كرده اما معلمان را به وزارت آموزش و پرورش بردند.

آقايان ماشيني و محمود ايمان زاده نيز در پايگاه ديگري بازداشت شده بودند ؛تاكنون از اين دوستان هيچ خبري در دست نيست،گوشي هاي موبايل آنان خاموش مي باشد.

از دستگيري ساير معلمان تاكنون هيچ خبري نرسيده است.

اين درحالي است كه در كرمانشاه نيزيكروز پيش ازفرارسيدن روز جهاني معلم يعني در 13 مهرماه برابر با 4 اكتبر ماموران امنيتي خيابانهاي اطراف سازمان آموزش وپرورش كرمانشاه را در محاصره كامل داشتند و بيشتر رهگذران را تفتيش و مورد بازخواست قرارمي داند. و از آنان معلم بودن يامعلم نبودن آنان را جويا مي شدند. همچنين چند تن از فعالان صنفي معلمان كرمانشاه را تهديد كرده بودند، كه در صورت هرگونه تجمع با آنان برخورد جدي خواهد شد.

+ نوشته شده توسط هواداران جبهه متحد دانشجویی در دوشنبه 15 مهر1387 و ساعت | نظر بدهید